CHINTHA

മറയൂര്‍ ശര്‍ക്കര

2012-02-03T11:48:00.000-08:00

ശര്‍ക്കരയില്‍ വളരെ പ്രസിദ്ധമായ ഒരിനമാണ്‌ മറയൂര്‍ ശര്‍ക്കര.

കുറച്ചു ദിവസങ്ങള്‍ക്കു മുന്‍പ് ഒരു മൂന്നാര്‍ യാത്ര ഒത്തുവന്നു.

മൂന്നാറിലെ തണുപ്പോ, മലനിരകളിലെ തേയില തൊട്ടങ്ങളോ മറ്റു സ്ഥിരം കാഴ്ചകളോ

അല്ല ഞാന്‍ തേടി നടന്നത്. ഒരിക്കല്‍ ആരോ പറഞ്ഞു തന്നിരുന്നു, മൂന്നാറില്‍ നിന്നും

60 കിലോമീറ്റര്‍ അകലെ മരയൂരിനടുത്തു കാന്തല്ലൂര്‍ എന്ന ഗ്രാമത്തില്‍ ചെന്നാല്‍

മറയൂര്‍-ശര്‍ക്കര ഉണ്ടാക്കുന്നത്‌ കാണാം എന്ന്.

ചെന്ന ദിവസം മൂന്നാറില്‍ കൊടും തണുപ്പായിരുന്നു, രാത്രില്‍ 7 ഡിഗ്രിയില്‍

താഴെയായിരുന്നു താപം. തണുപ്പിന്റെ കമ്പിളിയില്‍ നിന്നും, അലസതയുടെ പുതപ്പില്‍ നിന്നും

എണീറ്റ് മൂന്നാര്‍ ടൌണില്‍ നിന്നും കാന്തല്ലൂരിലേക്ക് യാത്ര തിരിച്ചപ്പോഴേ സമയം

പത്തു മണിയായി. രാജമല കഴിഞ്ഞു മറയൂര്‍ വരെയുള്ള വഴിയിലാണ്
ഏറ്റവും ഭംഗിയുള്ള തേയില തോട്ടങ്ങള്‍ ഉള്ളത്.

മലകളെ പുണര്‍ന്നു നില്‍ക്കുന്ന പച്ചപ്പിന്റെ കമ്പിളി പുതപ്പുകള്‍ കണ്ട്, മറയൂരിലെ

ചന്ദന തോട്ടങ്ങള്‍ കണ്ട്, ഉച്ചയോടെ കാന്തല്ലൂരില്‍ എത്തി. കറുപ്പന്‍ എന്ന് പേരുള്ളൊരു

ചേട്ടനെയും മറയൂരില്‍ നിന്ന് കൂടെ കൂട്ടിയിരുന്നു. ആദിവാസിയായ ആ ചേട്ടന്

കാന്തല്ലൂര്‍, മുനിയറ, പെരുമല തുടങ്ങിയ സ്ഥലങ്ങള്‍ നല്ല വശമായത് കൊണ്ട് എല്ലാം

എളുപ്പം കാണാന്‍ സാധിച്ചു.

മറയൂരില്‍ നിന്നും കന്തല്ലൂരിലെക്കുള്ള വഴി കുത്തനെയുള്ള കയറ്റമാണ്. ആദ്യമായാണ്‌

ഹൈ റെഞ്ചില്‍ കാര്‍ ഓടിക്കുന്നതെങ്കിലും ആ യാത്ര ഞാന്‍ ശരിക്കും ആസ്വതിച്ചു;

ചിലയിടങ്ങളില്‍; ഹെയര്‍ പിന്‍ വളവുകളില്‍ വച്ച് മനസ്സില്‍ നിന്നും
കിളി പറക്കാതിരുന്നില്ല :)

പെരുമലയിലെ, തട്ട് തട്ടായി തിരിച്ച കൃഷിയിടങ്ങളിലെ പച്ചക്കറി തോട്ടങ്ങളും, പൂന്തോട്ടങ്ങളും,

കരിമ്പില്‍ തോട്ടങ്ങളും കണ്ട് മടങ്ങവേ ആണ് ശര്‍ക്കര നിര്‍മ്മിക്കുന്ന,
ഓല മേഞ്ഞ ഒരു കുടിലില്‍ എത്തിയത്.

ഇനി മറയൂര്‍ ശര്‍ക്കര ഉണ്ടാക്കുന്ന രീതിലേക്ക് കടക്കാം.

കരിമ്പിന്റെ നീരില്‍ നിന്നാണ് ശര്‍ക്കര ഉണ്ടാക്കുന്നത് എന്ന് നമുക്കെല്ലാം അറിയാം.

ആദ്യം കരിമ്പിന്റെ തണ്ടെടുത്തു യന്ത്രത്തിന്റെ സഹായത്താല്‍ പിഴിഞ്ഞ് നീരെടുക്കുന്നു.

പിന്നീടത്‌ വലിയൊരു വീപ്പയിലേക്ക് പകര്‍ത്തി വയ്ക്കും.

ഈ വീപ്പയില്‍ നിന്നും ആവശ്യാനുസരണം ഭീമാകാരമായ ഒരു

വാര്‍പ്പിലേക്ക്‌(ഉരുളി) കരിമ്പിന്‍ നീര് പൈപ്പ് ഉപയോഗിച്ച് പകര്‍ത്തും.

വലിയൊരു തീയടുപ്പിന്റെ മുകളിലാണ് വാര്‍പ്പ് വച്ചിരിക്കുക.

ഇനി വളരെ നേരം കരിമ്പിന്റെ നീര് വാര്‍പ്പില്‍ തിളപ്പിക്കും. തിളച്ച് കുറുകിത്തുടങ്ങുമ്പോള്‍

ചേരുവയായി സോഡാ കാരവും ചുണ്ണാമ്പ് പൊടിയും ചേര്‍ക്കും.

വീണ്ടും ഇളക്കികൊണ്ടേ ഇരിക്കണം.

ഈ പ്രക്രിയ തീരുവാന്‍ ഏകദേശം മൂന്നര മണിക്കൂര്‍ എടുക്കും.

ഈ സമയം മുഴുവനും ഒരാള്‍ വാര്‍പ്പില്‍ ഇടവേളയില്ലാതെ ഇളക്കി കൊണ്ടിരിക്കണം,

അടുപ്പില്‍ തീയും കത്തണം.

കരിമ്പിന്‍ നീരെടുത്ത ശേഷം അവശേഷിക്കുന്ന ചണ്ടി അഥവാ കൊറ്റന്‍ എടുത്തു

ഉണക്കിയതാണ് കത്തിക്കാന്‍ ഉപയോഗിക്കുന്നത്.

ശര്‍ക്കര ഉണ്ടാകുന്നതും കാത്ത് നോക്കിയിരുന്ന ഞങ്ങള്‍ക്ക് നേരം പോയതെ അറിഞ്ഞില്ല.

ഇപ്പൊ ശര്‍ക്കര ഏകദേശം പാകമായി തുടങ്ങി. വെട്ടി തിളച്ച് കൊണ്ടിരിക്കുന്ന ശര്‍ക്കര ഇനി

വാര്‍പ്പില്‍ നിന്നും, കുടിലില്‍ തന്നെ തോട്ടരികിലായി ഒരിക്കിയിട്ടുള്ള ഇരുമ്പില്‍ തീര്‍ത്ത

ചാലിലേക്ക് പകര്‍ത്തി വയ്ക്കുന്നു.

ഇത് ശ്രമകരമായ ഒരു ജോലിയാണ്, നാലോ അഞ്ചോ

പേര്‍ ചേര്‍ന്നാലേ വാര്‍പ്പുയര്‍ത്തി ശര്‍ക്കര താഴേക്ക് ഒഴിക്കാനാവൂ. ഇത് എളുപ്പതിലാക്കാന്‍

വേണ്ടി വാര്‍പ്പിന്റെ ഒരറ്റത്ത് കയര്‍ കെട്ടി, മുകളില്‍ ഘടിപ്പിച്ചിരിക്കുന്ന കപ്പിയിലൂടെ

കോര്‍ത്തെടുത്തു എതിര്‍ വശത്ത് നിന്നും ഒരാള്‍ കയര്‍ വലിക്കും. ഇരുമ്പിന്റെ

ചാലില്‍ പകര്‍ത്തിയെടുത്ത, ഉരുകിയ ശര്‍ക്കര ഇനിയും ഇളക്കണം, ചൂടാറും വരെ.

ഒരു പാകമാകുമ്പോള്‍ ശര്‍ക്കര കൈ കൊണ്ട് തന്നെ ഉരുട്ടി എടുക്കുമ്പോള്‍,

"മറയൂര്‍ ശര്‍ക്കര" വില്‍പ്പനക്ക് തയ്യാറായി.

ഇനി മൂന്നാര്‍ യാത്ര പോകുമ്പോള്‍ ഇവിടം സന്ദര്‍ശിക്കാന്‍ മറക്കരുതേ.

ആലുവയില്‍ നിന്നും മൂന്നാര്‍-മറയൂര്‍ വഴി കാന്തല്ലൂരിലേക്ക് നേരിട്ട് പ്രൈവറ്റ് ബസ്‌ ഓടുന്നുണ്ട്.

"മൂന്നാറും കാണാം, മറയൂര്‍ ശര്‍ക്കരയും വാങ്ങാം..."

പട്ടം

2012-01-24T13:47:00.000-08:00

"കടലിലെ തിരമാലകള്‍ എവിടെ നിന്നോ

കാറ്റിനെ കൊണ്ടുവന്ന് തീരത്തിന് നല്‍കി;

ആ സായന്തന കാറ്റിന്റെ സാക്ഷ്യത്തില്‍,

പ്രിയസഖിയുടെ കരം ഗ്രഹിച്ചിരുന്ന എന്റെ മനസ്സൊരു പട്ടമായി മാറി;

ഞാനറിയാതെ വിരല്‍തുമ്പില്‍ നിന്നും ആ പട്ടം

ഉയരങ്ങളിലേക്ക് പറന്നു പൊങ്ങി..."

പട്ടത്തിനെക്കുറിച്ച് ഓര്‍ക്കുമ്പോള്‍ വെറുമൊരു പഴയ കിനാവ്‌ പോലെ

മാത്രമേ എനിക്ക് തോന്നാറുള്ളൂ; കാരണം ഒരു പട്ടം ഉണ്ടാക്കുവാനോ അതിനെ

ശരിയാംവണ്ണം നൂലില്‍ കോര്‍ത്ത്‌ ഉയരങ്ങളില്‍ പറത്തി നിയന്ത്രിക്കാനോ

എനിക്കറിയുമായിരുന്നില്ല.

കൊച്ചിയിലെ വൈപ്പിനടുത്ത് കൊഴുപ്പിള്ളി ബീച്ചില്‍ കഴിഞ്ഞ ദിവസം വരെ

കൈറ്റ് ലൈഫ് ഫൌണ്ടേഷന്‍ ന്റെ ആഭിമുഖ്യത്തില്‍ പട്ടം പറത്തല്‍ മേള

അഥവാ കൈറ്റ് ഫെസ്റ്റിവല്‍ നടക്കുകയുണ്ടായി.

പട്ടം പറത്തല്‍ ഹോബിയാക്കിയവരും, എന്നെപ്പോലെ "പട്ടം പറത്തല്‍" ഒരു സ്വപ്നം

മാത്രമായി കൊണ്ട് നടക്കുന്നവരും, ഈയൊരു കലയെ സ്നേഹിക്കുന്നവരും

വളരെ ഉത്സാഹത്തോടു കൂടി ഈ മേളയുടെ ഭാഗമായി. കേരളത്തില്‍ അത്രകണ്ട്

പ്രചാരമില്ലാത്ത ഈ വിദ്യ സാധാരണ ജനങ്ങളില്‍ എത്തിക്കുക എന്നാ ലക്ഷ്യത്തോടെ

അവിടെ എത്തിയവരില്‍ വിദേശികളും, തെക്കേ ഇന്ത്യ ക്കാരും, പിന്നെ നമ്മുടെ സ്വന്തം

നാടുകാരും ഉണ്ടായിരുന്നു. പരത്താന്‍ സജ്ജമായ പട്ടവും, അതിനുള്ള ചരടും

നമുക്കവിടെ കിട്ടും. പട്ടം യഥാവിധി കെട്ടുവാനും ഉയരത്തില്‍ പരത്തുവാനുമൊക്കെ

സഹായിക്കാന്‍ അവിടെ എനേകം പേരുണ്ട്.

ആദ്യമൊക്കെ ഈ സംഭവം പറത്തിയപ്പോള്‍; ക്ഷമയുടെ നെല്ലിപ്പടി കടന്നു പോയി;

പക്ഷെ താമസിയാതെ "സംഗതിയുടെ ഗുട്ടന്‍സ് " മനസ്സിലാക്കി.

കൂടാതെ "പട്ടം പറത്തല്‍" "പുലികള്‍" വിദൂരങ്ങളില്‍ "വിക്ഷേപിച്ച"

കൂറ്റന്‍ പട്ടങ്ങള്‍ പിടിക്കുവാനും അവസരമുണ്ടായി. അത്രയും ഉയരത്തില്‍ പട്ടം

പറത്തണമെങ്കില്‍ വളരെ നാളത്തെ പരിശ്രമം വേണം. അയാള്‍ മണിക്കൂറുകളോളം

ഉയരത്തില്‍ പറക്കുന്ന പട്ടത്തിന്റെ ഇങ്ങേ അറ്റത്തുള്ള ചരടില്‍ വിശ്രമിക്കുന്നത്

തെല്ലൊരു കൌതുകത്തോടു കൂടി മാത്രമേ എനിക്ക് നോക്കിക്കാണാന്‍ ആയുള്ളൂ.

പട്ടം പറത്തലിന്റെ രസത്തിനു പുറമേ, മേളയുടെ ഭാഗമായി 'പട്ടം നിര്‍മ്മാണ മത്സരം',

'പട്ടം പറത്തല്‍ മത്സരം' എന്നിവയും നടന്നു.

പറത്തല്‍ മത്സരത്തില്‍ "ഡ്രോപ്പിംഗ് ", "ആംഗ്ലിംഗ് ", "ഫ്ലയിംഗ് " എന്നിങ്ങനെ മൂന്ന്

തരത്തിലായിരുന്നു.

പട്ടങ്ങളുടെ ലോകത്തെത്തിയ പ്രതീതിയായിരുന്നു, കടപ്പുറത്ത് എത്തിയവര്‍ക്കെല്ലാം.

വാലുള്‍പ്പെടെ 50 അടി നീളമുള്ള ഹനുമാന്‍ പട്ടവും, വ്യാളി, നീരാളി, പരുന്ത്‌, നെറ്റിപ്പട്ടം

എന്നിവയുടെ ആകൃതിയിലുള്ള പട്ടങ്ങളും കാഴ്ചക്കാരുടെ മനം കവര്‍ന്നു.

കാറ്റിന്റെ കൈ പിടിച്ച് ആകാശം തൊട്ടു നില്‍ക്കുന്ന നൂറോളം പട്ടങ്ങളും,

സാന്ധ്യ മേഘത്തിന്റെ പശ്ചാത്തലവും അതീവ ഹൃദ്യമായൊരു ദൃശ്യവിരുന്നൊരുക്കി.

കുട്ടികളും മുതിര്‍ന്നവരും പ്രായമേറിയവരും ഈ പട്ടം പറത്തിലിന്റെ രസം.

കടല്‍ തീരത്ത് പറന്നു കളിക്കുന്ന പട്ടങ്ങളെ നോക്കി പുഞ്ചിരിക്കുന്ന

അസ്തമയ സൂര്യനും ഒരു പട്ടം പോലെ കുഞ്ഞു തിരകള്‍ക്കു മേലെ ഒഴുകി നടന്നു.

ഒടുവില്‍ അദൃശ്യമാമൊരു ചരട് ആരോ താഴേക്കു വലിച്ചപ്പോള്‍ ചക്രവാളത്തിന്റെ

സീമയില്‍ നിന്നും സൂര്യനും പട്ടങ്ങളും എവിടെയോ പോയൊളിച്ചു.

നമ്മുടെയൊക്കെ മനസ്സും ഒരു പട്ടം പോലെയല്ലേ?

സ്വപ്നങ്ങളുടെ ആകാശത്ത് അനിയന്ത്രിതമായ ഒരു പട്ടം പോലെ

മനസ്സങ്ങിനെ പാറി നടക്കും; ലക്ഷ്യമേതുമില്ലാതെ...

ജീവിതത്തില്‍ ചിലപ്പോഴെങ്കിലും മനസ്സിനെ നാം ഒരു ചരടില്ലാ പട്ടം പോലെ

അഴിച്ചു വിടണം. പോകാന്‍ കൊതിക്കുന്നിടങ്ങളില്‍ യധേഷ്ട്ടം വിഹരിച്ച്

താനേ അത് തിരിച്ചു വരട്ടെ;

അതുവരെ നമുക്ക് കാത്തിരിക്കാം, വെറുമൊരു സാക്ഷിയായി...

ചമയം

2012-01-24T11:21:00.000-08:00

എറണാകുളത്തെ തൃപ്പൂണിത്തുറയിലെ വൃശ്ചികോത്സവത്തിനു പോയപ്പോഴാണ്

ആദ്യമായി കഥകളി പൂര്‍ണ്ണമായി കാണാനിടയായത്. അന്ന് കഥകളി
സംഘത്തോടൊപ്പം ഏതാനും മണിക്കൂറുകള്‍ ചിലവിടാനായത്
ജീവിതത്തിലെ തന്നെ അപൂര്‍വ്വ നിമിഷങ്ങളായി കരുതുന്നു;
കാരണം കഥകളിയുടെ മുന്നൊരുക്കങ്ങളില്‍ ഓരോ വേഷക്കാരനും അര്‍പ്പിക്കുന്ന

ആത്മ സമര്‍പ്പണവും ക്ഷമയും അന്നെന്നെ വിസ്മയിപ്പിച്ചു!
കേളി കൊട്ടിന്റെ മാസ്മര പ്രപഞ്ചത്തില്‍,തിരിയിട്ടു കത്തിച്ചുവച്ച കളി വിളക്കിന് മുന്‍പില്‍,
കഥകളി പദങ്ങള്‍ക്കൊപ്പമുള്ള അഭിനയത്തെക്കാളുംഎന്നെ ആകര്‍ഷിച്ചത്
വേഷക്കാരന്റെ ചമയമാണ്. അതെ, ഇത്രയേറെ ചമയ പ്രധാനമായ

മറ്റൊരു കലാരൂപം ഇല്ലെന്നു തോന്നുന്നു.

അരങ്ങിലെ കളി തുടങ്ങുന്നതിനു മണിക്കൂറുകള്‍ മുന്‍പേ തുടങ്ങുന്നു വേഷക്കാരന്റെ ചമയം.

(കഥകളി അവതരിപ്പിക്കുന്ന കലാകാരനെയാണ് "വേഷക്കാരന്‍" എന്ന് പറയുന്നത്.)

കെട്ടിയാടുന്ന വേഷത്തിന്റെ സ്വഭാവമനുസരിച്ച് ചമയവും വിഭിന്നമാണ്.
പുരുഷ വേഷമായാലും സ്ത്രീ വേഷമായാലും ഏകദേശം നാല് മണിക്കൂറെടുക്കും ചമയത്തിന്.
അരങ്ങിലെ കഥാപാത്രമാകുന്ന ദേവന്മാര്‍ക്കും അസുരന്മാര്‍ക്കും പ്രത്യേകം
ചമയ സമ്പ്രദായങ്ങള്‍ നിലവിലുണ്ട്. ചമയത്തിലെ പൂര്‍ണ്ണത തന്നെയാണ്
വേഷക്കാരന് അതിമാനുഷിക പരിവേഷം നേടിക്കൊടുക്കുന്നതും.

തൃപ്പൂണിത്തുറയിലെ കഥകളിയരങ്ങിലെ അനുഗ്രഹീതരായ കലാകാരന്മാരാണ്

കഥകളി ചമയ രീതികളെക്കുറിച്ച് എനിക്ക് പറഞ്ഞു തന്നത്.

മൂന്നു ഘട്ടമായിട്ടാണ് ചമയം തീര്‍ക്കുന്നത്; "തേപ്പ്", "ചുട്ടി", "ഉടുത്തുകെട്ട്".

വേഷക്കാരന്റെ മുഖത്ത്‌ അടിസ്ഥാനപരമായി ചെയ്യുന്ന ചമയമാണ് തേപ്പ്.

വേഷമണിയുന്ന കലാകാരന്‍ തന്നെയാണ് തേപ്പ് സാധാരണയായി ചെയ്യാറുള്ളത്.

തേപ്പിനു ശേഷം ചുട്ടിക്കാരന്‍(യഥാര്‍ത്ഥ ചമയക്കാരന്‍) വേഷക്കാരന്റെ മുഖത്ത്

"ചുട്ടി" കുത്തുന്നു. ചമയത്തിന്റെ രണ്ടാം ഘട്ടമായ ചുട്ടി കുത്തല്‍ ഏറെ ശ്രമകരമാണ്,

കാരണം കഥാപാത്രത്തിനു രൂപവും ഭാവവും നല്‍കുന്ന ചമയം ഇതാണ്.

പച്ച, കത്തി , താടി, കരി എന്നിങ്ങനെ വിവിധ വേഷങ്ങള്‍ക്കനുസൃതമായി പ്രത്യേകം

ചുട്ടി സമ്പ്രദായങ്ങള്‍ ഉണ്ട്.

ചമയത്തിന്റെ നിറങ്ങള്‍ ഉണ്ടാകുന്നതും വളരെ കൌതുകകരമായ അറിവുകളാണ്,

തികച്ചും പ്രകൃതിദത്തം. ചുവപ്പ് നിറവും മഞ്ഞ നിറവും യഥാക്രമം "ചായില്ല്യം", "മനയോല'

എന്നീ കല്ലുകള്‍ പൊടിച്ച് ഉണ്ടാക്കുന്നു. അരി പ്പൊടിയും നാരങ്ങാ നീരും ചേര്‍ത്ത്

വെള്ള നിറത്തിനായി ഉപയോഗിക്കുന്നു. പച്ച നിറം കിട്ടുന്നതിനായി മനയോലയും

നീലവും സമാസമം ചേര്‍ക്കുന്നു. കുങ്കുമവും ചമയത്തിനായി ഉപയോഗിക്കാറുണ്ട്.

മേല്‍പ്പറഞ്ഞ പോടികളെല്ലാം അലിയിച്ചു ചേര്‍ത്ത് വര്‍ണ്ണങ്ങള്‍ തീര്‍ക്കുന്നതിനായി

ഉപയോഗിക്കുന്നത് വെളിച്ചെണ്ണയാണ്.

"ചെഞ്ചില്ല്യം" എന്നൊരു കല്‍പ്പൊടി മുഖത്ത് അരച്ച് തേക്കുന്നത് പൊള്ളല്‍

ഒഴിവാക്കാന്‍ സഹായിക്കുമത്രേ ! കണ്ണിനെ ചുവപ്പണിയിക്കാന്‍ ചുണ്ടപ്പൂവിന്റെ വിത്ത്

വേണം. പരമ്പരാഗത ചമയരീതികള്‍ ഇതൊക്കെയാണെങ്കിലും, മേല്‍പ്പറഞ്ഞ സാമഗ്രികള്‍

സുലഭമല്ലാത്തത്കൊണ്ട് പുതിയ ചമയക്കൂട്ടുകള്‍ ഇന്ന് ഉപയോഗിക്കുന്നുണ്ട്.

ഇനി ചമയത്തിന്റെ മൂന്നാം ഘട്ടം; ഉടുത്തുകെട്ട്.

കട്ടിയേറിയ കഞ്ഞിപ്പശയില്‍ ഉണക്കിയ ചേലയുടെ നീളമേറിയ കഷണങ്ങള്‍,

അരയ്ക്കു ചുറ്റും കെട്ടിവച്ച ശേഷം അതിനും മുകളിലായി "കച്ച" മുറുക്കി കെട്ടുന്നു.

ഒന്നിലധികം ആളുകളുടെ സഹായത്താല്‍ ചെയ്യുന്ന ഈ ഉടുത്തുകേട്ടാണ്

കഥകളി വേഷത്തിനു കൊട്ടപോലെ വിരിവുള്ള രൂപം കൊടുക്കുന്നത്.

കച്ച കെട്ടിയ ശേഷം ഉടുത്തുകെട്ടിന് മാറ്റ് കൂട്ടുന്ന

"ഉള്ളുവാല്‍", "പെരുംവാല്‍", "പട്ടുവാല്‍" എന്നിവ ചമച്ചുകെട്ടുന്നു.

കൂടാതെ മേയ്യാഭരണങ്ങളും ആടയാഭരണങ്ങളും അണിയും.

കൈ വിരലിലെ കനക മുദ്രകള്‍ക്ക് കൃത്യത നല്‍കാനായി നഖങ്ങളും

വച്ച് പിടിപ്പിക്കുന്നതോടെ ചമയം അവസാന ഘട്ടത്തിലാവുകയായി.

ഏറ്റവും ഒടുവിലായി, വേഷത്തിനു ചേരുന്നൊരു കിരീടം കൂടി വയ്ക്കുന്നതോടെ

ചമയം തീരുകയായി...

സ്ത്രീ വേഷത്തിന്റെ ചമയം കണ്ടുനില്‍ക്കുന്നത് തന്നെ ഒരല്‍ഭുതമാണ് .

നമുക്കരികില്‍ നിന്നിരുന്ന പുരുഷകേസരി ഞൊടിയിടയില്‍ ചമയത്തിലൂടെ

സ്ത്രീ വേഷമാകുന്നത് ഒരു വിസ്മയക്കാഴ്ച തന്നെ !

വേഷമേതായാലും, ചമയം പൂര്‍ത്തിയായാല്‍ പിന്നെ നമ്മള്‍ ആ

കലാകാരനെ കാണുകയില്ല, മറിച്ച് യഥാര്‍ത്ഥ കഥാപാത്രമായേ കാണൂ.

കഥകളിലും പുരാണങ്ങളിലും മാത്രം വായിച്ചറിഞ്ഞ വീരന്മാരെ നേരിട്ട് കാണുന്ന

കൌതുകം പറഞ്ഞറിയിക്കാന്‍ വയ്യ. അര്‍ജുനനും കീചകനും ശ്രീകൃഷ്ണനും

ഉത്തരയും എല്ലാം, ചമയശേഷം അരങ്ങിനു പിന്നില്‍ കുശലം പറഞ്ഞിരിക്കുന്നതും

കാണുക ബഹുരസം തന്നെ.

ഇനി അരങ്ങിലെ അവസരത്തിനുള്ള കാത്തിരിപ്പാണ്, ചമയത്തിന്റെ പൂര്‍ണ്ണത

അഭിനയ മികവിലൂടെ ദൃശ്യ വിരുന്നൊരുക്കുന്നത് നമുക്കവിടെ കാണാം...

അപ്‌ലോഡ്‌

2011-12-28T20:45:00.000-08:00

ഇന്റര്‍നെറ്റ്‌ ഉപയോഗിക്കുന്ന നമ്മളില്‍ പലര്‍ക്കും ഫയലുകള്‍ അപ്‌ലോഡ്‌ ചെയ്യേണ്ട
ആവശ്യം വരാറുണ്ട്. പാട്ടുകള്‍, ഹൈ ടഫനിഷന്‍ വീഡിയോ, റസലൂഷന്‍ കൂടിയ ചിത്രങ്ങള്‍,
നാം ചെയ്ത മറ്റു വര്‍ക്കുകള്‍,... ഒക്കെ മറ്റുള്ളവര്‍ക്ക് എത്തിച്ചു കൊടുക്കേണ്ട അവസരങ്ങള്‍ ഇന്ന്
ഒട്ടനവധിയുണ്ട്‌.
ഇ മെയിലിന്റെ കൂടെയും മറ്റു അപ്‌ലോഡ്‌ സേവനങ്ങളിലും അറ്റാച്ച് ചെയ്യുന്ന ഫയലിന്റെ
സൈസ് തീരെ പരിമിതമാണ്. ഈ അവസരങ്ങളില്‍ ഒക്കെ ഉപകാരപ്പെടുന്ന ഒരു
വെബ്സൈറ്റ് ഉണ്ട്. www.wetransfer.com
ഈയിടെ ഒരു സുഹൃത്താണ് എന്നെ ഈ സൈറ്റ് പരിചയപ്പെടുത്തിയത്.

www.wetransfer.com

2 GB വരെ ഈ സൈറ്റിലേക്ക് അപ്‌ലോഡ്‌ ചെയ്യാം.
ഇതിന്റെ ഉപയോഗരീതി വളരെ ലളിതമാണ്; രജിസ്റ്റര്‍ ചെയ്യുകയോ ലോഗിന്‍ ചെയ്യുകയോ
വേണ്ട. അപ്‌ലോഡ്‌ ചെയ്യേണ്ട ഫയല്‍ ആഡ് ചെയ്ത ശേഷം,
ഇത് ആര്‍ക്കൊക്കെ അയച്ചു കൊടുക്കണമോ അവരുടെ ഇ മെയില്‍ അഡ്രസ്‌സുകള്‍
കോമ്മ അല്ലെങ്കില്‍ സ്പേസ് മുഖേന വേര്‍തിരിച്ചു കൊടുക്കണം.
(ഒരേ സമയം 20 ഇ മെയില്‍ അഡ്രെസ്സ് വരെ കൊടുക്കാം )

അയക്കുന്ന ആളുടെ ഇ മെയില്‍ ആണ് അടുത്തതായി കൊടുക്കേണ്ടത്.
ഇത്രയും ചെയ്ത് Transfer ബട്ടന്‍ ക്ലിക്ക് ചെയ്‌താല്‍ സംഗതി കഴിഞ്ഞു!

നാം ഉപയോഗിക്കുന്ന ഇന്റര്‍നെറ്റ്‌ കണക്ഷന്‍ സ്പീഡ് അനുസരിച്ചും,
കൊടുത്ത ഫയലിന്റെ സൈസ് അനുസരിച്ചും ഫയല്‍ അപ്‌ലോഡ്‌ ആവും.
അപ്‌ലോഡ്‌ മുഴുവനാകും വരെ കാത്തിരിക്കുക, ശേഷം അയക്കുന്ന ആളിന്റെ ഇന്‍ബോക്സില്‍
വരുന്ന ഇ മെയിലില്‍ അപ്‌ലോഡ്‌ ചെയ്ത ഫയലിന്റെ ഡൌണ്‍ലോഡ് ലിങ്ക് കാണാം.
നമുക്ക് ആവശ്യമുള്ളപ്പോള്‍ ഈ ലിങ്ക് മുഖേന ഫയല്‍ ഡൌണ്‍ലോഡ് ചെയ്യാം.
അയച്ചു കൊടുത്ത വ്യക്തികള്‍ക്കും സമാനമായ ഡൌണ്‍ലോഡ് ലിങ്ക് അടങ്ങിയ
ഇ മെയിലുകള്‍ ലഭിക്കും. ഒരു കാര്യം ശ്രദ്ധിക്കുക, ഒരിക്കല്‍ അപ്‌ലോഡ്‌ ചെയ്ത ഫയല്‍
14 ദിവസം മാത്രമേ ഈ സൈറ്റില്‍ ലഭ്യമാകൂ; ശേഷം അവ സൈറ്റില്‍ നിന്നും
തനിയെ ഡിലീറ്റ് ചെയ്യപ്പെടും. പേടിക്കണ്ട, നമ്മള്‍ ഒരിക്കല്‍ ഡൌണ്‍ലോഡ്
ചെയ്ത ഫയല്‍ അതേപടി നമ്മുടെ ഹാര്‍ഡ് ഡിസ്ക്കില്‍ നിലനിക്കും.

ഇനി വലിയ ഫയലുകള്‍ അപ്‌ലോഡ്‌ ചെയ്യേണ്ട ആവശ്യം വരുമ്പോള്‍ ഇക്കാര്യം
ഉപയോഗിക്കാന്‍ മറക്കണ്ട.

(എന്നെന്നേക്കുമായി ഫയല്‍ അപ്‌ലോഡ്‌ ചെയ്ത് വയ്ക്കാനും ഈ സൈറ്റ് ന്റെ കൂടുതല്‍
സേവനങ്ങള്‍ ലഭ്യമാകാനും നമ്മള്‍ പണം മുടക്കേണ്ടതുണ്ട്,
അക്കാര്യങ്ങള്‍ ഈ സൈറ്റില്‍ തന്നെ വിശദമായി കൊടുത്തിട്ടുണ്ട്‌.)

വാഗമണ്‍ കുരിശുമല

2011-12-23T04:36:00.000-08:00

കേരളത്തിലെ സ്വിറ്റ്സര്‍ലാന്റ് എന്നറിയപ്പെടുന്ന വാഗമണ്‍ മലനിരകളിലേക്ക്
ഒരു യാത്ര പോയാലോ?
ഇടുക്കി കോട്ടയം അതിര്‍ത്തിയില്‍, സമുദ്ര നിരപ്പില്‍ നിന്നും 1100 അടി ഉയരത്തില്‍
മലകള്‍ക്ക് മുകളിലായി മേഘങ്ങള്‍ക്കൊപ്പം എന്നപോലെ സ്ഥിതി ചെയ്യുന്ന ഇടമാണ്
വാഗമണ്‍; മലകയറ്റത്തിനും ട്രെക്കിങ്ങിനും പാര ഗ്ലയിടിങ്ങിനും പറ്റിയ ഇടം!

മുന്‍പ് രണ്ടു തവണ ഇവിടെ പോയപ്പോഴും, സാധാരണ എല്ലാ യാത്രികരും
കണ്ടുമടങ്ങാറുള്ള വാഗമണ്‍ മീടോസും(മൊട്ട കുന്നുകള്‍) പൈന്‍ ഫോറെസ്റും
സൂയിസൈഡ് പൊയന്റും കണ്ട് തിരിച്ചു പോന്നു. എന്നാല്‍ ഇത്തവണ പോയപ്പോള്‍
കുരിശുമല കയറാനുള്ള ഭാഗ്യമുണ്ടായി; അതെ വാഗമണിലെ ഏറ്റവും സുന്ദരമായ സ്ഥലം...
വാഗമണ്‍ പോകുന്നവര്‍ കുരിശുമല കയറാതെ തിരിച്ചു പോകരുതെന്നെ എനിക്ക് പറയാനുള്ളൂ.
കാരണം വാഗമണിലെ സുഖശീതളമായ കാറ്റും തണുപ്പും ഏറ്റവും അനുഭവ ഹൃദ്യമാകുന്നത്
ഈ കുന്നുകള്‍ കയറിയെത്തുമ്പോഴാണ്‌.

വാഗമണ്‍ സിറ്റിയില്‍ നിന്നും 15 മിനിറ്റ് യാത്ര ചെയ്‌താല്‍ നമ്മെ സ്വാഗതം ചെയ്യുന്നത്
കുരിശുമലയിലേക്കുള്ള കവാടമാണ്. അവിടെ പാറ മുകളിലെല്ലാം യേശുദേവന്റെ
കോണ്‍ക്രീറ്റ് പ്രതിമകള്‍ കാണാം. വലത്തോട്ട് തിരിഞ്ഞാല്‍ കുരിശുമാലയിലെക്കുള്ള
യാത്ര തുടങ്ങാം. പോകുന്ന വഴിനീളെ യേശുദേവന്റെ "കുരിശിന്റെ വഴിയിലെ" പ്രസിദ്ധങ്ങളായ
"14 സ്ഥലങ്ങള്‍" സ്മരിക്കുന്ന നിര്‍മ്മിതികള്‍ കാണാം. ഓരോ "സ്ഥലത്തും" അദ്ദേഹം
നമ്മോടു പറഞ്ഞ വേദ വാക്യങ്ങള്‍ എഴുതി വച്ചിട്ടുണ്ട്, അതെല്ലാം വായിച്ച് പതിയെ
ഓരോ ചെറിയ പാറ കുന്നുകളും നടന്നു കയറുമ്പോള്‍ വേറൊരു ലോകത്തേക്ക്
കയറുകയാണോ എന്ന് തോന്നും.
നാല് ദിക്കിലും മേഘാവൃതമായ ആകാശവും അനന്തതയും മാത്രം.

ചെറിയ ഇടെവേളകള്‍ എടുത്തു നടന്നു കയറിയാല്‍ നമുക്ക് എളുപ്പം കുരിശുമലയുടെ
ഏറ്റവും മുകളില്‍ എത്താം. അവിടെയെത്തുമ്പോള്‍ കാണുന്ന കാഴ്ച
വാക്കുകള്‍ക്കതീതമാണ്. ഭൂമിയുടെ നെറുകയില്‍ കയറി ആകാശത്തെ തൊടാന്‍
ചെന്നെത്തിയ ഒരു കൊച്ചു കുട്ടിയെ പോലെ നമ്മള്‍. കിതച്ചെത്തിയ നമ്മളെ
അവിടുത്തെ കാഴ്ചകള്‍ ശാന്തമാക്കും. ചിന്തകളും മനസ്സും ശാന്തം, ലാളിത്യത്തിന്റെ
പ്രതീകം പോലെ ഒരു ചെറിയ പള്ളി ഏറ്റവും മുകളില്‍, ചുറ്റും ഉയിര്‍ത്തെഴുന്നെല്‍പ്പിന്റെയും
മറ്റും പ്രതിമകള്‍... ആ മലമുകളില്‍ നില്‍ക്കുമ്പോള്‍;
ഈ അനന്തതയില്‍ മനുഷ്യന്‍ എത്രയോ നിസ്സാരനെന്നു
ദേവാലയത്തിന് മുന്‍പില്‍ ആരോ കത്തിച്ചുവച്ച മെഴുകു തിരികള്‍
വിളിച്ചു പറഞ്ഞുകൊണ്ടേയിരുന്നു...

പ്രകൃതിയുടെ മാസ്മരിക സൗന്ദര്യവും, വാഗമണ്‍ മലനിരയിലെ തണുപ്പും,
സഹ്യന്റെ കവിളിണ തഴുകി വരുന്ന കുളിര്‍ കാറ്റും ഏറ്റുകൊണ്ട് എത്രനേരം വേണമെങ്കിലും
അവിടെ ഇരിക്കാം..

ക്രൈസ്തവ മത വിശ്വാസികളായ ഒരു കൂട്ടം സന്യാസിമാര്‍ താമസിക്കുന്ന ആശ്രമം ഉണ്ട്
ഈ മലമുകളില്‍, ഇവിടം പരിപാലിക്കുന്നതും ഇവരാണ്. സാധാരണയായി
വിനോദ സഞ്ചാരികള്‍ ആണ് കുരിശുമലയില്‍ കൂടുതലും വരുന്നത് എങ്കിലും
ഈസ്റര്‍ ദിനത്തില്‍ വലിയ മരക്കുരിശും തോളിലേന്തി അനേകം മതവിശ്വാസികള്‍
ഈ മല കയറുന്നത് ഒരു പുണ്യമായി കരുതുന്നു, പ്രത്യേകം പ്രാര്‍ത്ഥനയും
ഈ ദിനത്തില്‍ ഇവിടെ നടക്കാറുണ്ട്. എന്തായാലും ക്രിസ്മസ് സമാഗതമായ ഈ
മാസത്തില്‍ തന്നെ ഇവിടം സന്ദര്‍ശിക്കാനായതില്‍ അതീവ സന്തോഷമുണ്ട്..

ട്രെക്കിംഗ് ഇഷ്ട്ടപ്പെടുന്നവര്‍ക്ക് ഇനിയുമുണ്ട് ഇതുപോലുള്ള ഉയരങ്ങള്‍ ഈ വാഗമണില്‍.
ഡിസംബര്‍ ജനുവരി മാസമാണ് വാഗമണ്‍ സന്ദര്‍ശിക്കാന്‍ പറ്റിയ സമയം. പലരും
ഒരു ദിവസത്തെ യാത്രയില്‍ ഒതുക്കി തിരികെ വരുന്ന ഇടമാണ് ഇവിടെ,
പക്ഷെ ഇനി പോകുമ്പോള്‍ ഒരു രാത്രിയെങ്കിലും അവിടെ താങ്ങണം.
മൊട്ടക്കുന്നുകളും പൈന്‍ മരങ്ങളും മതിവരുവോളം കണ്ട് കുരിശുമലയും കയറി,
തേയില തോട്ടങ്ങളുടെ വശ്യത നുകര്‍ന്ന്
കുളിര്‍കാറ്റില്‍ മഞ്ഞിന്റെ മേമ്പൊടിയില്‍ ഒരുപിടി ദിനങ്ങള്‍ അവിടെ ചിലവിടണം...

എങ്ങിനെ ഇവിടെ എത്തിച്ചേരാം ?

തൃശൂരില്‍ നിന്നും വരുന്നവര്‍ അങ്കമാലിയില്‍ നിന്നും ഇടത്തേക്ക് തിരിഞ്ഞ്
പെരുമ്പാവൂര്‍ വഴി മൂവാറ്റുപുഴയില്‍ എത്തുക.
(എറണാകുളത്ത് നിന്നും വരുന്നവര്‍ തൃപ്പൂണിതുറ-കോലഞ്ചേരി വഴി മൂവാറ്റുപുഴയില്‍ എത്തുക.)

മൂവാറ്റുപുഴയില്‍ നിന്നും തൊടുപുഴയിലെത്തി ഈരാറ്റുപേട്ട വഴി വാഗമണില്‍ എത്തിച്ചേരാം.
ദൂരം : തൃശൂര്‍ -> വാഗമണ്‍ 140 കിലോമീറ്റര്‍
ദൂരം : എറണാകുളം -> വാഗമണ്‍ 102 കിലോമീറ്റര്‍

മേലാറ്റൂര്‍

2011-12-21T04:55:00.000-08:00

കഴിഞ്ഞ മാസം കുടുംബസമേതം മലപ്പുറത്ത്‌ പോയപ്പോഴാണ് ഈയൊരു
റെയില്‍വേ സ്റ്റേഷന്‍ കണ്ടത്.
സ്ഥലം പെരിന്തല്‍മണ്ണയ്ക്കടുത്ത് മേലാറ്റൂര്‍.
ഇതിനെതാ ഇത്ര വിശേഷം എന്നല്ലേ? പറയാന്‍ മാത്രമൊന്നുമില്ല, പക്ഷേ
നാം ഇതുപോലെ ഒരു സ്റ്റേഷന്‍ അടുത്തെങ്ങും കണ്ടിട്ടുണ്ടാവില്ല.
വളരെ വളരെ പഴയ ഒരു സ്റ്റേഷന്‍.

തൃശൂരില്‍ നിന്നും ഷോര്‍ണൂര്‍-ഒറ്റപ്പാലം വഴി കാറോടിച്ചു പോയ എനിക്ക്
ഒരു അന്തിക്കാടന്‍ ചിത്രത്തിന്റെ സെറ്റിലൂടെ യാത്ര പോയ ത്രില്ലില്‍ നിന്നും
മുക്തനാവും മുന്‍പേ ആണ്, യാത്രയുടെ അന്ത്യയാമത്തില്‍ ഇങ്ങനെയൊരു
കാഴ്ച കിട്ടിയത്; പെട്ടെന്ന് പ്രിയന്റെ സെറ്റില്‍ എത്തിയപോല !

അതെ, ശരിക്കും ഒരു പ്രിയദര്‍ശന്‍ ചിത്രത്തിന്റെ സെറ്റ് പോലെയാണ്
മേലാറ്റൂര്‍ റെയില്‍വേ സ്റ്റേഷന്‍. ഒരു വശം പഴയൊരു റെയില്‍വേ കെട്ടിടം
വളരെ ഭംഗിയായി മഞ്ഞയും പച്ചയും ചേര്‍ന്ന നിറത്തില്‍ തെളിഞ്ഞു നില്‍ക്കുന്നു.
മറുവശത്ത് കോട മഞ്ഞിന്റെ പശ്ചാത്തലത്തില്‍ ഇടതൂര്‍ന്ന് നില്‍ക്കുന്ന മരങ്ങള്‍.
ഇടയില്‍ സമാന്തരത്തില്‍ മാര്‍ജിന്‍ ഇട്ടപോലെ തീവണ്ടിപ്പാത !
അങ്ങകലെയായി ഒരു ചെറിയ വളവു തിരിഞ്ഞ് പുകയുയര്‍ത്തി ഒരു തീവണ്ടി വരുന്നുണ്ട്.
മഞ്ഞിന്റെ സാന്നിധ്യം അപ്പോഴും ആ കാഴ്ചയെ തെല്ലൊന്നു മറയ്ക്കുന്നു...
ഒരുപക്ഷെ വര്‍ഷങ്ങളുടെ കാത്തിരിപ്പിനൊടുവില്‍ എത്തിച്ചേരുന്ന നായകന്‍
ഈ വണ്ടിയില്‍ ഉണ്ടായേക്കും...
അയാളെ കാത്തു നില്‍ക്കുന്ന ചുവന്ന പട്ടുപാവാടയുടുത്ത നീണ്ട മിഴികലുള്ള ആ നായികയെ
ഞാനാ പ്ലാറ്റ് ഫോമില്‍ തിരഞ്ഞു, പക്ഷേ കണ്ടില്ല :)

അതി രാവിലെയുള്ള ഈ സീന്‍ പകര്‍ത്താന്‍ വേണ്ടി ഒരു രാത്രി
എനിക്ക് കാത്തിരിക്കേണ്ടി വന്നു. എങ്കിലും വേറിട്ടൊരു അനുഭവമായിരുന്നു
ഈ മേലാറ്റൂര്‍ റെയില്‍വേ സ്റ്റേഷന്‍.

ഇന്ത്യയില്‍ തന്നെ ഏറ്റവും ചെറിയ
ബ്രോഡ് ഗേജുകളില്‍ ഒന്നാണ് ഇതിലൂടെ കടന്നുപോകുന്നത്.
ഷോര്‍ണൂര്‍ മുതല്‍ നിലംബൂര്‍ വരെ ഒറ്റവരിയായി ഉള്ള ഈ പാത
കടന്നു പോകുന്നത് മേലാറ്റൂര്‍ വഴിയാണ്.
വിരലില്‍ എന്നാവുന്നത്ര പാസഞ്ചര്‍ ട്രെയിനുകള്‍ക്ക് മാത്രം പച്ചക്കൊടി വീശുന്ന
ഈ സ്റ്റേഷന്‍ വളരെ മനോഹരവും കൌതുകവുമായിട്ടാണ് എനിക്ക് തോന്നിയത്.

പെരിന്തല്‍മണ്ണ യില്‍ നിന്നും 17 കിലോമീറ്റര്‍ അകലെയാണ് മേലാറ്റൂര്‍.

ഷോര്‍ണൂര്‍ നിന്നും നിലംബൂര്‍ കാണാന്‍ പോകുന്ന സഞ്ചാരികള്‍ക്ക്
ഈ പാതയിലൂടെ ഏറ്റവും എളുപ്പം അവിടെ എത്തിച്ചേരാം, മാത്രമല്ല
മേലറ്റൂരിലെ ; ഇരുവശവും തിങ്ങിനിറഞ്ഞ മരങ്ങള്‍ക്കിടയിലൂടെയുള്ള
തീവണ്ടി യാത്രയും ആസ്വതിക്കാം;
ഒരു അമ്യുസ്മെന്റ് പാര്‍ക്കിലെ വിര്ച്ചല്‍ ഫോറെസ്റ്റ് റൈഡ് പോലെ...

കടവല്ലൂര്‍ അന്യോന്യം

2011-11-23T09:35:00.001-08:00

വേദങ്ങള്‍ക്കും മന്ത്രങ്ങള്‍ക്കും പുകള്‍കൊണ്ട നമ്മുടെ ഭാരതത്തില്‍
ഈ അമൂല്യമായ അറിവിനെ കാത്തു രക്ഷിക്കാനും വരും തലമുറയ്ക്ക്
പകര്‍ന്നു നല്‍കാനും ഉള്ള ശ്രമങ്ങള്‍ ഇന്ന് വിരളമാണ്. എന്നാല്‍
നമ്മുടെ ഈ കേരളത്തില്‍ എന്റെ സ്വന്തം നാടായ തൃശ്ശൂരില്‍ "കടവല്ലൂര്‍ അന്യോന്യം"
എന്നൊരു സമ്പ്രദായം വര്‍ഷം തോറും നടത്തി വരാറുണ്ടെന്ന് കേട്ടിട്ടുണ്ട്.
"അന്യോന്യം" എന്ന സംഭവത്തെക്കുറിച്ച് അറിയാന്‍ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും
ആര്‍ക്കും തൃപ്തികരമായ മറുപടി നല്‍കാനായില്ല. ഒടുവില്‍ അന്വേഷണം
ചെന്നെത്തിയത് സാക്ഷാല്‍ "കടവല്ലൂര്‍ അന്യോന്യം" വേദിയിലാണ്.

ഈയിടെ യാദൃശ്ചികമായി കിട്ടിയ അവസരത്തില്‍ കുറച്ചു സമയം
അന്യോന്യ വേദിയില്‍ പ്രേക്ഷകനാവാനുള്ള ഭാഗ്യമുണ്ടായി;
അതെ, ഋഗ്വേദം, ഉപനിഷദ്, തര്‍ക്കം, വ്യാകരണം, പദവിഭജനം,
പ്രയോഗം എന്നിവയുടെ സംഗമവേദി...

തൃശൂര്‍ ജില്ലയിലെ കുന്ദംകുളത്ത് നിന്നും കോഴിക്കോട് റൂട്ടില്‍ 10 കിലോമീറ്റര്‍
അകലെയാണ് കടവല്ലൂര്‍ എന്ന ഗ്രാമം. ഇവിടുത്തെ ശ്രീരാമസ്വാമി ക്ഷേത്ര
അങ്കണത്തിലാണ്‌ വര്‍ഷം തോറും, വൃശ്ചിക മാസത്തിലെ ആദ്യത്തെ രണ്ട്
ആഴ്ചകളിലായി "കടവല്ലൂര്‍ അന്യോന്യം" നടത്തി വരുന്നത്. മലയാളത്തിന്റെ
പ്രിയപ്പെട്ട കവി ശ്രീ അക്കിത്തം ആണ് കടവല്ലൂര്‍ അന്യോന്യ പരിഷത്തിന്റെ സാരഥി.

വേദം പഠിക്കുന്ന വിദ്യാര്‍ത്ഥികളുടെ അറിവും കഴിവും അളക്കുന്ന അവസാനത്തെ
പരീക്ഷണ ഘട്ടമായി കടവല്ലൂര്‍ അന്യോന്യത്തെ കണക്കാക്കാം. ഉപനയനത്തിനു ശേഷം
ഋഗ്വേദം പഠിക്കാന്‍ തുടങ്ങുന്ന ഏതൊരു വിദ്യാര്‍ത്ഥിയുടെയും സ്വപ്നമാണ് അന്യോന്യത്തിലെ
"വലിയ കടന്നിരിക്കല്‍' എന്ന പദവി സ്വന്തമാക്കുക എന്നത്.

എന്താണ് അന്യോന്യം? എന്തിന്?

പുരാതന കാലം മുതലേ കേരളത്തില്‍ ഋഗ്വേദം പഠിപ്പിച്ചിരുന്ന രണ്ട് പാഠശാലകളാണ്
തിരുന്നാവായ ബ്രഹ്മസ്വം മഠവും തൃശ്ശിവപേരൂര്‍ ബ്രഹ്മസ്വം മഠവും. തിരുന്നാവായക്കാരെ
കോഴിക്കോട്ടെ സാമൂതിരി രാജാവും തൃശ്ശിവപെരൂര്‍കാരെ കൊച്ചി രാജാവും പിന്തുണച്ചു പോന്നു.
ഈ പാഠശാലകളില്‍ പഠിച്ചിറങ്ങുന്ന വിദ്യാര്‍ത്ഥികളാണ് കടവല്ലൂര്‍ അന്യോന്യത്തില്‍ വേദമെന്ന
അറിവിന്റെ മാറ്റ് നോക്കുന്നത്.

"അന്യോന്യം" എന്ന വാക്കിനര്‍ത്ഥം "പരസ്പരം"; അതെ വേദത്തിന്റെ പ്രയോഗവും തര്‍ക്കവും
എല്ലാം ഇരു വിഭാഗവും പരസ്പരം ഉരുവിട്ട് മാറ്റുരക്കുകയാണിവിടെ. ഒരു പാഠശാലയെ
പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന മത്സരാര്‍ത്ഥി എതിര്‍ സ്ഥാനക്കാര്‍ പറയുന്ന വേദ സംഹിതകള്‍
തെല്ലും തെറ്റാതെ ക്രമമായി ഈണത്തില്‍ ഉരുവിടണം. ഇതില്‍ എന്തെങ്കിലും തെറ്റുകള്‍
വരുന്നുണ്ടോ എന്ന് കണ്ടെത്താന്‍ ഒരുക്കൂട്ടം വിദ്വാന്‍മാരുടെ സദസ്സും കൂടെയുണ്ടാവും.
വിജയികള്‍ക്ക് പ്രത്യേകം പദവികള്‍ കൊടുക്കുന്നുണ്ട് അന്യോന്യ സദസ്സ്.
"കടന്നിരിക്കല്‍", "വലിയ കടന്നിരിക്കല്‍" തുടങ്ങിയവയാണ് ഇത്.

വേദങ്ങളുടെ നിലനില്‍പ്പിനു വേണ്ടി മാത്രമല്ല അന്യോന്യം നടത്തുനത്. അവയുടെ പ്രയോഗത്തിലും
ഉച്ചാരണത്തിലും പാരമ്പര്യമായി അനുവര്‍ത്തിച്ചു പോരുന്ന ഘടകങ്ങള്‍ ഒട്ടുംതന്നെ
നശിച്ചുപോകാതെ പുതുതലമുറയ്ക്ക് പകര്‍ന്നു കൊടുക്കാനുള്ള, പൂര്‍വികരുടെ ശ്രമമാണ്
ഇന്നും നടന്നു പോരുന്ന കടവല്ലൂര്‍ അന്യോനം.

തയ്യാറെടുപ്പ്.

നീണ്ട ആറു വര്‍ഷത്തെ ഋഗ്വേദ പഠനത്തിനൊടുവില്‍ "വാരമിരിക്കല്‍" കഴിഞ്ഞ് തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ട
മിടുക്കര്‍ മാത്രമാണ് കടവല്ലൂര്‍ അന്യോന്യത്തില്‍, ക്രിയാത്മകമായൊരു മത്സരബുദ്ധിയോടെ
പങ്കെടുക്കാന്‍ ഇവിടെയെത്തുന്നത്. പഠനകാലത്തിന്റെ ആദ്യ പാദത്തില്‍ "ഋഗ്വേദ സംഹിത"
മുഴുവനായും മനപാഠമാക്കുന്ന ഇവര്‍ രണ്ടാം പാദത്തില്‍ "പദവിഭജനം" പരിശീലിച്ച ശേഷമാണ്
"പ്രയോഗം" എന്ന സ്ഥിതി വിശേഷത്തിലേക്ക് കടക്കുന്നത്‌. "വാരം" , "ജത" , "രത" എന്നീ
മൂന്ന് പ്രയോഗ രീതികളാണ് കേരളത്തില്‍ ഉള്ളത്. പ്രയോഗത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനം എന്നത്;
നിശ്ചിത ചട്ടക്കൂടില്‍ നിന്നുകൊണ്ട് തന്നെ, ശാസ്ത്രീയമായി അനുവദിക്കുന്ന വ്യതിയാനങ്ങളില്‍
വേദത്തിലെ വാക്കുകളും വാക്യങ്ങളും മനോധര്‍മ്മത്തിനു അനുരൂപമായി ഉരുവിടുക എന്നതാണ്.
ഉരുവിടലിനോടൊപ്പം തന്നെ ചൊല്ലുന്ന വാക്കുകളുടെ കൃത്യതയും വ്യക്തതയും ഈണവും
എന്നുവേണ്ട, കൈ വിരലിന്റെയും ശിരസ്സിന്റെയും ചലനങ്ങള്‍ വരെ സൂക്ഷ്മമായി
നിരീക്ഷിച്ച ശേഷമാണ് അന്യോന്യത്തിലെ വിജയികളെ നിര്‍ണ്ണയിക്കുന്നത്.

ഈ അന്യോന്യത്തില്‍ വരുമ്പോള്‍, മത്സരബുദ്ധിയുടെ തീവ്രത പോകാതിരിക്കാന്‍
ഇരു വിഭാഗക്കാര്‍ തമ്മില്‍, അന്യോന്യം തീരും വരെ ഒരു തരത്തിലുള്ള ലോഹ്യവും
വേദിക്ക് പുറത്തും ഉണ്ടാക്കാറില്ല എന്നത് കൌതുകകരമാണ്.
"വാരമിരിക്കല്‍" പൂര്‍ത്തിയാക്കിയ ശേഷം "ജതയും രതയും" തനിയെ ഉരുവിട്ട് കഴിയുന്നവര്‍ക്ക്
"കടന്നിരിക്കല്‍' എന്ന പദവി നല്‍കുന്നു. തുടര്‍ന്നുള്ള കടമ്പയും വിജയകരമായി
പൂര്‍ത്തിയാക്കുമ്പോള്‍ "വലിയ കടന്നിരിക്കല്‍" എന്ന ബഹുമതിയും ലഭിക്കും. ഏറെ
പ്രയാസമാണത്രെ ഈ അവസാന കടമ്പ.

സത്യത്തില്‍ ഈ മത്സരങ്ങളാണ് അന്യോന്യത്തില്‍ പ്രസക്തങ്ങള്‍ എങ്കിലും,
വേദങ്ങളെ സംബന്ധിക്കുന്ന ചര്‍ച്ചകളും പ്രബന്ധങ്ങളും വാക്യാര്‍ത്ഥ സദസ്സുകളും
എല്ലാം ഈ ദിവസങ്ങളില്‍ അന്യോന്യ വേദിയില്‍ അരങ്ങേറും.
കൂടാതെ കലാപരിപാടികളും കാണാം.

ഇപ്പോള്‍ വൃശ്ചികമാസം തുടങ്ങിയതെ ഉള്ളൂ , മേല്പറഞ്ഞ കാര്യങ്ങള്‍ നേരിട്ടറിയാനും
കാണാനും ആഗ്രഹിക്കുന്നവര്‍ക്ക് ഇനിയും ദിവസങ്ങള്‍ ബാക്കിയുണ്ട് ഈ വര്‍ഷത്തെ
കടവല്ലൂര്‍ അന്യോന്യം തീരുവാന്‍( 2011 നവംബര്‍ 12 മുതല്‍ 26 വരെ )

എങ്ങിനെ ഇവിടെ എത്തിച്ചേരാം?

എറണാകുളത്ത് നിന്നും വരുന്നവര്‍ NH-47 വഴി തൃശൂരില്‍ വന്ന് അവിടെ നിന്നും
കുന്ദംകുളത്ത് എത്തുക. കുന്ദംകുളം -കോഴിക്കോട് റൂട്ടിലേക്ക് തിരിഞ്ഞു 10 കിലോമീറ്റര്‍
യാത്ര ചെയ്‌താല്‍ കടവല്ലൂരില്‍ എത്താം. അവിടെ നിന്നും ഇടത്തേക്ക് തിരിഞ്ഞാല്‍
അന്യോന്യം നടക്കുന്നിടത്ത് എത്തിച്ചേരാം.

ഭാരതത്തിന്റെ സംസ്കൃതിയെ വിളിച്ചോതുന്ന ഇത്തരം യത്നങ്ങളെ പറ്റി നാം അറിഞ്ഞിരിക്കണം.
നമ്മുടെ സംസ്കാരത്തിന്റെ ഒരു വലിയ ശേഷിപ്പ് നഷ്ട്ടപ്പെടാതിരിക്കാനും, വേദപ്പൊരുളിന്റെ
അര്‍ത്ഥ വ്യാപ്തിയും സൗന്ദര്യവും ഞാനടങ്ങുന്ന തലമുറയ്ക്ക് പകര്‍ന്നു നല്‍കാനും
ഇത്തരത്തിലുള്ള ഉദ്യമങ്ങള്‍ എന്നും വിജയം കാണട്ടെ എന്ന് പ്രാര്‍ഥിക്കുന്നു.
അതിരാത്രവും തന്ത്ര വിദ്യകളും യാഗങ്ങളും എല്ലാം ഈ ഗണത്തില്‍ പെടുന്നവയാണ്.
ഈ ബ്ലോഗില്‍ തന്നെ, പണ്ട് ഇക്കാര്യങ്ങളെ കുറിച്ച് ഞാന്‍ എഴുതിട്ടുണ്ട്.

അതിരാത്രം വായിക്കാന്‍ ഇവിടെ ക്ലിക്ക് ചെയ്യുക.

തന്ത്രവിദ്യാപീഠം വായിക്കാന്‍ ഇവിടെ ക്ലിക്ക് ചെയ്യുക.

പുതുമ

2011-11-20T23:25:00.001-08:00

ഈയിടെ ഒരു ചിന്ത, പോയ്‌ മറയുന്ന ദിവസങ്ങളെപ്പറ്റി.
ആവര്‍ത്തന വിരസമായ കുറച്ചു ദിവസങ്ങളാവാം എന്നെയീ ചിന്തയിലേക്ക് നയിച്ചത്.
ആലോചിച്ചപ്പോള്‍ ശരിയാണ്, ചെയ്തുപോന്ന ദിനചര്യകള്‍ തന്നെ വീണ്ടും വീണ്ടും
ചെയ്യുമ്പോള്‍ വിരസമാകുന്നു, ജീവിതത്തിന്റെ പുതുമ എവിടെയോ നഷ്ട്ടപ്പെടുന്ന പോലെ.
എങ്ങിനെ ഈയൊരു അവസ്ഥയില്‍ നിന്നും മോചിതനാകും
എന്ന് കരുതി നില്‍ക്കുമ്പോഴാണ് പണ്ട് വായിച്ചറിഞ്ഞ കുറച്ചു കാര്യങ്ങള്‍
ഓര്‍മ്മയില്‍ വന്നത്. അതൊക്കെയൊന്നു പൊടി തട്ടിയെടുക്കുന്നതോടൊപ്പം
മനസ്സിലെ ചില ആശയങ്ങളും ഞാനിവിടെ കുറിച്ചിടട്ടെ...

പുതുമ.
അതെ, എന്നും പുതുമ തേടുന്നവരാണ് നമ്മളൊക്കെ.
എന്നാല്‍ ജീവിതത്തിലെ തിരക്കുകള്‍ക്കിടയില്‍, ജോലിയുടെ ഭാരങ്ങള്‍ മാറ്റിവച്ച്
നമുക്ക് നമ്മള്‍ ആഗ്രഹിച്ചപോലെ ജീവിക്കാന്‍ പലപ്പോഴും സാധിക്കാറില്ല.
ചിലരെങ്കിലും പറയുന്നത് കേട്ടിട്ടില്ലേ, ഒന്നിനും സമയമില്ല, ജീവിതം ആകെ
ബോറാകുന്നു എന്നൊക്കെ? ഞാന്‍ അടക്കമുള്ള ഇന്നത്തെ സമൂഹത്തിന്റെ ഒരു
പ്രധാന പ്രശ്നം തന്നെയാണിത്. ജീവിതത്തിനൊരു പുതുമ.

പുതിയ വീട്‌വയ്ക്കുമ്പോഴോ, വിവാഹം നടക്കുമ്പോഴോ, പുതിയ വാഹനം സ്വന്തമാക്കുമ്പോഴോ,
കുട്ടികള്‍ ജനിക്കുമ്പോഴോ, പുതിയ ജോലി കിട്ടുമ്പോഴോ ഒക്കെ നമ്മുടെ ജീവിതത്തില്‍
ഉണ്ടാകുന്ന പുതുമയേറിയ ദിനങ്ങള്‍ ഓര്‍ത്തിട്ടുണ്ടോ? ഇവയില്‍ ചിലതൊക്കെ നമ്മള്‍
അനുഭവിചിട്ടുള്ളതുമായിരിക്കും. എന്നാല്‍ പെട്ടെന്ന് തന്നെ, ഇന്ന് അവയൊക്കെ പഴക്കമുള്ള
കാര്യങ്ങളായി മാറി. പിന്നെ അക്കാര്യങ്ങളൊക്കെ ജീവിതത്തില്‍ എന്നും സംഭവിക്കുന്ന
കാര്യങ്ങളുമല്ല. അപ്പോള്‍ പിന്നെ എങ്ങിനെ ജീവിതത്തിലുടനീളം പുതുമ നിലനിര്‍ത്താന്‍ കഴിയും?

ഞാനും ശ്രമിക്കുകയാണ്, നിങ്ങളെപ്പോലെ;
ഇതിനായി ആദ്യം വേണ്ടത് "ജീവിതം മനോഹരമാണ്' എന്ന തോന്നലാണ്.
എന്നാല്‍ പിന്നെ ഈ മനോഹര തീരത്തെ കാര്യങ്ങള്‍ ഒന്നൊന്നായി നമുക്ക്
പഠിച്ചു തുടങ്ങിയാലോ? മനസ്സിലായില്ല അല്ലെ? പറയാം...
ദിനരാത്രങ്ങളിലെ മടുപ്പ് ഒഴിവാക്കാന്‍ നമുക്ക് എന്നും ഒരു പുതിയ കാര്യം പഠിക്കാം.
"അല്ലെങ്കില്‍ തന്നെ തിരക്കാണ്, അതിനിടയിലാണ് ഇനി പുതിയ കാര്യം പഠിക്കാന്‍ പോവുന്നത്"
സത്യം പറയൂ, മനസ്സില്‍ നിങ്ങള്‍ ഇങ്ങനെ ചിന്തിച്ചില്ലേ? ശരി, കുറച്ചു കൂടി ഫ്ലെക്സിബിള്‍ ആവാം.
നമുക്ക് ഇഷ്ട്ടപ്പെട്ട വിഷയങ്ങളോ, അല്ലെങ്കില്‍ കൌതുകം നിറഞ്ഞ എന്തെങ്കിലും കാര്യങ്ങള്‍
ആഴ്ചയില്‍ ഒരെണ്ണം എന്ന മുറയ്ക്ക് നമുക്ക് പഠിക്കാന്‍ ശ്രമിക്കാം. മനപ്പാഠം അക്കുക്ക എന്നല്ല
ഉദ്ദേശിച്ചത് കേട്ടോ. പുതിയ എന്തെങ്കിലും അറിവ്, അത് നമ്മള്‍ തന്നെ തെരെഞ്ഞെടുക്കുക്ക.
വലിയ വലിയ കാര്യങ്ങള്‍ ഒന്നും ചെയ്യേണ്ട, നമ്മള്‍ ഇതുവരെ ചെയ്യാത്ത ഒരു കാര്യം, അല്ലെങ്കില്‍
പണ്ടെപ്പോഴോ ഉപേക്ഷിച്ച ഒരു ഹോബി, പാചകം, ഡ്രൈവിംഗ്, സംഗീതം, സാഹിത്യം,
കളികള്‍, പുതിയ ഭാഷകള്‍, യാത്രകള്‍... ഈ ആകാശത്തിന് താഴെയുള്ള എന്തിനെക്കുറിച്ചും...
പുസ്തകങ്ങളോ ഇന്റര്‍നെറ്റ്‌ പോലെയുള്ള മാധ്യമങ്ങള്‍ മാത്രമല്ല നമ്മുടെ വഴികാട്ടികള്‍,
പ്രകൃതിയില്‍ നിന്നോ, കുട്ടികളില്‍ നിന്നോ, മുതിര്‍ന്നവരില്‍ നിന്നോ ഒക്കെയാവാം...

സമഗ്രമായി ഗ്രഹിക്കുകയോന്നും വേണ്ട, ചുമ്മാ ഒരു രസത്തിനു ആഴ്ചയില്‍ ഒരിക്കല്‍ കുറച്ചു
സമയം മാറ്റി വയ്ക്കുക, എന്നിട്ട് ഗ്രഹിച്ച കാര്യത്തെപ്പറ്റി എവിടെയെങ്കിലും ചുമ്മാ കുറിച്ചിടുക.
കാലം കടന്നു പോകുമ്പോള്‍ നമ്മുടെ മനസ്സും വളരും, നാളുകള്‍ക്കപ്പുറം നമ്മളെ
കടന്നുപോയ വിഷയങ്ങളിലൂടെ പുതുമയുടെ മറ്റൊരു ലോകത്തെത്താനായെക്കും.

ഇനി, നമുക്ക് പരീക്ഷിക്കാവുന്ന കുറച്ചു ആശയങ്ങള്‍ കൂടി പറയാം.

1 . അറിയാത്ത ഒരു ഭാഷ പഠിക്കാന്‍ ശ്രമിക്കുക.
2 . യോഗ ശീലിക്കാന്‍ തുടങ്ങുക.
3 . പാചകം ചെയ്യാന്‍ ശ്രമിച്ചു നോക്കുക.
4 . നിരന്തരം ടി വി കാണുന്ന ശീലം ഉപേക്ഷിക്കാന്‍ ശ്രമിക്കുക.

5 . അടച്ചിട്ട മുറിക്കുള്ളില്‍ നിന്നും ചുമ്മാ പുറത്തിറങ്ങി നടക്കുക. രാവിലെയോ, സായാഹ്നത്തിലോ
ആവാം സവാരി. പക്ഷെ ഒരു കാര്യം, ചെരുപ്പ് ധരിക്കരുത് !
പുതുമ ആഗ്രഹിക്കുന്നവര്‍ പുതിയ പുതിയ കാര്യങ്ങള്‍ ചെയ്യാതെ തന്നെ, ദിനവും ചെയ്യുന്ന
കാര്യങ്ങളില്‍ ചെറിയ വ്യത്യാസം വരുത്തിയാലും രസകരമായിരിക്കും.

6 . ചെറിയ ഇടവേളകളില്‍ യാത്ര ശീലമാക്കുക.
7 . വ്യായാമം ശീലമാക്കുന്നതും നല്ല കാര്യമാണ്. (എനിക്കും ആഗ്രഹമുണ്ട് :) )

8 . ഒരു ദിവസമെങ്കിലും തിരക്ക് പിടിക്കാതെ ജീവിക്കാന്‍ ശ്രമിക്കുക.
ഈയിടെ ഒരു പുസ്തകം വായിച്ചു, ഏകനാഥ്‌ ഈശ്വര്‍ ആ പുസ്തകത്തില്‍
സമയമെടുത്ത്‌ ജീവിക്കാനാണ് പറയുന്നത്; തിരക്കിടാതെ.
Take Your Time എന്നാണ് ആ പുസ്തകത്തിന്റെ പേര്.

9 . ഒരിക്കലെങ്കിലും നമ്മുടേത്‌ മാത്രമായ ലോകത്ത് നിന്നും മാറി സഹജീവികള്‍ക്ക് നന്മ
ചെയ്യാനുള്ള അവസരം തേടുക. അവരിലേക്ക്‌ ഇറങ്ങി ചെന്ന് അവരോടൊപ്പം അവരില്‍ ഒരാളാവുക.

10 . സഹായം അര്‍ഹിക്കുന്നവര്‍ക്ക്, അത് ചെയ്തു കൊടുക്കാനുള്ള യത്നങ്ങളില്‍ നേതൃത്വം വഹിക്കുക.

11 . കുട്ടികളോടൊത്ത് കളിക്കാനും വയസ്സായവരുടെ കൂടെ സമയം ചിലവിടാനും ശ്രമിക്കുക.

12 . നമ്മുടെ കഴിവുകള്‍ മിനുക്കിയെടുക്കാന്‍ ശ്രമിക്കുക.

13 . ആത്മീയ കാര്യങ്ങള്‍ അനുഷ്ട്ടിക്കാനും വായിച്ചറിയാനും സമയം കണ്ടെത്തുക.

14 . കുറച്ചു സമയമെങ്കിലും മറ്റെല്ലാ കാര്യങ്ങളും ചിന്തകളും മാറ്റിവച്ച്, നിശ്ചലമായി ഇരിക്കുക.

15 . ജോലിക്ക് പോകുമ്പോള്‍ തിരക്കില്ലാത്ത ദിവസങ്ങളില്‍, സ്ഥിരമായി പോകുന്ന റൂട്ട് മാറ്റി മറ്റൊരു
വഴി പരീക്ഷിച്ചു നോക്കുക.

16 . ഈ നിമിഷത്തില്‍ ജീവിക്കാന്‍ പഠിക്കുക. ഇന്നലെകളിലെ വിഷമങ്ങളും
നാളെയുടെ വേവലാതികളും മറന്നു, ഇന്ന് ഇപ്പോള്‍ ഈ നിമിഷത്തില്‍ ജീവിക്കാന്‍ ശ്രമിക്കുക...
വിഷമങ്ങള്‍ വരുമ്പോള്‍ കരയുവാനും സന്തോഷം വരുമ്പോള്‍ ഉള്ള്‌ തുറന്നു ചിരിക്കുവാനും
നമുക്ക് സാധിക്കട്ടെ.

ഇതുവരെ പറഞ്ഞ കാര്യങ്ങളെല്ലാം പറയാന്‍ ഞാന്‍ ആളല്ല; എല്ലാം എന്റെ മാത്രം
ആശയങ്ങളുമല്ല. നല്ലതെന്ന് തോന്നുന്നെങ്കില്‍ മാത്രം ഈ യാത്രയില്‍ നിങ്ങളും പങ്കുചേരുക.
നമുക്കൊന്നിച്ച്‌ ശ്രമിക്കാം, നമ്മളില്‍ തന്നെ മാറ്റത്തിന്റെ പുതുമ കൊണ്ടുവരാന്‍...

അഞ്ചല്‍

2011-11-05T01:46:00.000-07:00

ഈയിടെ ഒരു തപാല്‍ ദിനം കൂടി കടന്നുപോയി.

അപ്പോഴാണ്‌ ഓര്‍ത്തുപോയത് , പണ്ടത്തെ "കത്തെഴുത്തിന്റെ" കാലത്തെപ്പറ്റി.

"എഴുത്ത്" എഴുതുക എന്നതായിരുന്നു ആ സമ്പ്രദായം.

നമ്മളില്‍ പലരും ആ ഒരു കാലത്തിലൂടെ കടന്നു വന്നവരാണെങ്കിലും

ഇന്ന് ഒരു കത്തെഴുതുവാന്‍ നമുടെ കൈ വഴങ്ങുമോ, അറിയില്ല !

സ്വന്തം കൈപ്പടയില്‍ കത്തെഴുതി കവറിലിട്ട് സ്റ്റാമ്പ്‌ ഒട്ടിച്ച് മേല്‍വിലാസമെഴുതി

തപാല്‍പെട്ടി അഥവാ അഞ്ചല്‍ പെട്ടിയില്‍ കൊണ്ടിട്ടതിനു ശേഷം

ഏറെ നാളുകള്‍ കാത്തിരിക്കണം അത് മേല്‍വിലാസക്കാരന് എത്തി ചേരാന്‍.

അതിവേഗം ബഹുദൂരത്തിലോടുന്ന ഇന്നത്തെ ലോകത്ത് ചിലര്‍ക്കൊക്കെ ഇത്

ചിന്തിക്കാനേ കഴിയില്ലായിരിക്കും. ശരിയാണ്; ഞൊടിയിടയില്‍ ലൈവ് ആയി

കണ്ടും കെട്ടും ആശയവിനിമയം സാധ്യമാവുന്ന ഇക്കാലത്ത് കത്തിടപാടുകള്‍ക്കു

വലിയ പ്രസക്തിയൊന്നുമില്ല. പക്ഷേ മെനക്കെട്ടിരുന്നു കത്തെഴുതുമ്പോഴും,

നിനച്ചിരിക്കാത്ത നേരത്ത് അഞ്ചല്‍കാരന്‍ കൊണ്ടെത്തിക്കുന്ന കത്തുകള്‍

വായിക്കുമ്പോഴും കിട്ടുന്ന സുഖം ഇ-മെയിലുകള്‍ക്കോ എസ് എം എസ്സുകള്‍ക്കോ

നല്‍കാനാവില്ല. കത്തിലെ അക്ഷരങ്ങളുടെ ഈയൊരു ആര്‍ദ്രതയാണ്‌ നമുക്കെപ്പോഴോ

നഷ്ട്ടമായത്. അന്നൊക്കെ പ്രിയപ്പെട്ടവര്‍ക്ക് നമ്മോടു എന്തൊക്കെയോ

പറയാനുണ്ടായിരുന്നു. മനസ്സിലെ സ്നേഹനൊമ്പരങ്ങള്‍ അക്ഷരങ്ങളായി

കത്തിലൂടെ ഒഴുകിയെത്തുമ്പോള്‍ അറിയാതെയെങ്കിലും നമ്മുടെ മനസ്സ്

തെങ്ങിയതോര്‍മ്മയില്ലേ? പ്രണയത്തിന്റെ അക്ഷരങ്ങള്‍ ആരും കാണാതെ

പുസ്തകതാളുകള്‍ക്കിടയില്‍ ഒളിച്ചുവച്ച് വീണ്ടും വീണ്ടും വായിച്ച് മനപ്പാടമാക്കിയതും

നമ്മളൊക്കെ മറന്നു പോയോ?

പ്രണയിതാക്കളും, നാട്ടിലും വിദേശത്തുമായി കഴിഞ്ഞുപോന്ന കുടുംബങ്ങളും ആവും

കത്തുകളെ ഏറെ സ്നേഹിച്ചവര്‍, അല്ലേ? അവര്‍ക്കിടയില്‍ ഹംസമായി വര്‍ത്തിച്ചിരുന്ന

അഞ്ചല്‍ക്കാര്‍ക്ക് ദൈവത്തിന്റെ മുഖമായിരുന്നു. ഒരു ദേശത്തിന്റെ തന്നെ

"യെല്ലോ പേജുകള്‍" ആയിരുന്നു അഞ്ചല്‍ക്കാരന്മാര്‍. പക്ഷേ ഇന്നവര്‍ക്ക് നമുക്കായി

കൊണ്ടുതരാനുള്ളത്‌ പ്രിന്റ്‌ ചെയ്ത ക്ഷണകത്തുകളും,

മൊബൈല്‍ / ക്രെഡിറ്റ്‌ കാര്‍ഡ്‌ ബില്ലുകളും മാത്രം.

ഞാനോര്‍ക്കുന്നു, പണ്ട് അച്ഛന്‍ ഗള്‍ഫില്‍ ആയിരന്നപ്പോള്‍ അമ്മ ഒരുപാട്

കത്തുകള്‍ എഴുതുമായിരുന്നു. ഓരോ കത്തുകള്‍ക്കൊടുവിലും ഞങ്ങള്‍ മക്കള്‍ക്ക്‌ വേണ്ടി

എഴുതാനും ഒരു പുറം മാറ്റിവയ്ക്കും. ആദ്യമായി കത്തെഴുത്ത് ശീലം തുടങ്ങിയത് അങ്ങിനെയാണ്.

പിന്നീട് ഏറ്റവും അധികം കത്തുകള്‍ എഴുതിയിട്ടുള്ളത് ക്യാമ്പസ്‌ ജീവിതത്തിലും. ഒടുവില്‍

പ്രണയവും സൗഹൃദവുമെല്ലാം ഋതുക്കള്‍ പോലെ കൊഴിഞ്ഞു പോയപ്പോള്‍ പക്കലുണ്ടായിരുന്ന

കടലാസു കഷണങ്ങള്‍ ഒരക്ഷരത്തിനു വേണ്ടി ദാഹിച്ചുപോയി. പിന്നീട് ജോലിത്തിരക്കെന്ന

കപടസത്യം പറഞ്ഞ് കത്തുകളോട് വിടചൊല്ലി ഉറക്കം നടിച്ചു കിടന്നു.

ഉണര്‍ന്നെണീറ്റപ്പോള്‍ ചുറ്റും മൊബൈല്‍ ഫോണുകളും ഇന്‍സ്റ്റന്റ് മെസ്സെഞ്ചറുകളും.

പിന്നീടവ സോഷ്യല്‍ നെറ്റ് വര്‍ക്കുകളും ഫേസ്ബുക്കും ഏറ്റെടുത്തപ്പോള്‍,

തൂലികാ സൌഹൃദങ്ങള്‍ ബ്ലോഗര്‍മാര്‍ക്ക് വഴിമാറിയപ്പോള്‍ കടലാസില്‍

അക്ഷരങ്ങള്‍ കുറിക്കാന്‍ കൈ വഴങ്ങാതെയായി.

ഇന്നിപ്പോള്‍ പോസ്റല്‍ സ്റ്റാമ്പുകളും ഇന്‍ലാന്റ്റും പോസ്റ്റ്‌ കാര്‍ഡുമെല്ലാം

പുരാതന വസ്തുക്കളായി. ഒരു രസത്തിന് വേണ്ടി കുറച്ചുനാള്‍ മുന്‍പാണ്

ഒരു പോസ്റ്റ്‌ കാര്‍ഡ് വാങ്ങിയത്.

പക്ഷേ നാളിതുവരെ ഒരു വരിപോലും അതിലെഴുതിയില്ല, ആര്‍ക്കും അയച്ചതുമില്ല!

ആര്‍ക്കും വേണ്ടാതെ ഏതോ ഡയറിയുടെ താളുകള്‍ക്കിടയിലിരുന്നു ഇന്നുമത്

വീര്‍പ്പുമുട്ടുന്നുണ്ടാവും. അഞ്ചല്‍ പെട്ടികള്‍ കവലകളില്‍ നോക്കു കുത്തികളായും നില്‍ക്കുന്നു.

നിങ്ങള്‍ക്കൊര്‍മ്മയുണ്ടോ,

നിങ്ങള്‍ അവസാനമായി എന്നാണ് ഒരു കത്തെഴുതിയതെന്ന്? ആര്‍ക്കായിരുന്നു അത്?

നമുക്കൊരു കാര്യം ചെയ്താലോ? ശ്രമിച്ചു നോക്കാം വീണ്ടുമൊരു കത്തെഴുതാന്‍, നിങ്ങളുടെ

പ്രിയപ്പെട്ട ആര്‍ക്കെങ്കിലും; അച്ഛനമ്മമാര്‍ക്കോ കൂട്ടുകാരനോ കൂട്ടുകാരിക്കോ...

ഒന്ന് സങ്കല്‍പ്പിച്ചു നോക്കൂ, നിങ്ങള്‍ അകലെയാണെങ്കില്‍ നാട്ടിലുള്ള അച്ഛനും അമ്മയ്ക്കും

ഒരു തുറന്ന കത്ത്. ഒരുപക്ഷെ ദിവസവും അവരെ നെറ്റിലൂടെ നേരില്‍കണ്ട്

സംസാരിക്കുന്നുണ്ടാവാം, പക്ഷേ ഒത്തിരി നാളുകള്‍ക്കിപ്പുറം സ്വന്തം മക്കളെഴുതിയ

ഒരു കത്ത് കിട്ടുമ്പോള്‍ അവര്‍ക്ക് എന്ത് സന്തോഷമായിരിക്കും !

നമുക്കിവിടെ തുടങ്ങി വയ്ക്കാം;

"പ്രിയപ്പെട്ട അച്ഛനും അമ്മയും അറിയുന്നതിന് ..."

ഹൃദയത്തിന്റെ അരികത്തുള്ള പ്രണയിനിക്ക് എഴുതിത്തുടങ്ങാം;

"പ്രിയേ, നിന്നെക്കുറിച്ചുള്ള ഓര്‍മ്മകള്‍..."

ഇനിയിതൊന്നും പറ്റില്ലെങ്കില്‍ ഏറ്റവും അടുത്ത സുഹൃത്തിനെ തെറിവിളിച്ച്

ഒരു കത്തെഴുതുക. എന്തിനാണെന്നല്ലേ??? ചുമ്മാ, ഒരാശ്വാസത്തിന്.

പടവെട്ട്

2011-10-24T18:56:00.000-07:00

ഓര്‍മ്മയുണ്ടോ, പണ്ട് നമ്മള്‍ പടവെട്ടി കളിച്ചിരുന്ന, പ്രകൃതിദത്തമായ ഈയൊരു

"ഐറ്റം" ?

ഇതിന്റെ ശെരിയായ പേര് എന്താണെന്ന് എനിക്കറിയില്ല.

പൂപ്പല്‍ പിടിച്ച കിണറിന്റെ വക്കത്തും, മതിലിലും ഒക്കെ ഇവ ധാരാളമായി കാണാറുണ്ട്.

വീര്‍ത്ത തലയുള്ള രണ്ടു നാമ്പേടുത്ത് രണ്ടു പേര് പടവെട്ടിക്കളിക്കാന്‍ ആണ്

കുട്ടിക്കാലത്ത് നമ്മള്‍ ഇത് ഉപയോഗിച്ചിരുന്നത്.

ആദ്യം തല പോകുന്നയാള്‍ കളിയില്‍ തോല്‍ക്കുന്നു !

കുറച്ചു നാളുകളായി ഇവനെയൊക്കെ എന്റെ കണ്ണില്‍ പെട്ടിട്ട്.

ഓണനാളുകളിലെ യാത്രകള്‍ക്കിടയില്‍ ഒരു ഗ്രാമത്തില്‍ നിന്നാണ് ഈ

കാഴ്ച കിട്ടിയത്. ബാല്യത്തിലെ വികൃതിയും, കൂട്ടുകാരോടുള്ള പടവെട്ടും

മനസ്സില്‍ കാത്തു സൂക്ഷിക്കുന്ന ബ്ലോഗ്‌ വായനക്കാര്‍ക്ക്,

ചുമ്മാ അതൊക്കെ ഓര്‍ത്തെടുക്കാന്‍ ഞാനീ ചിത്രങ്ങള്‍ ഇവിടെ പോസ്റ്റുന്നു...

ഉറുമ്പുകള്‍

2011-09-27T10:12:00.000-07:00

കഴിഞ്ഞ ദിവസം അപ്രതീക്ഷിതമായി ജാഥയായി വീട്ടിലെത്തിയ ഉറുമ്പിന്‍ കൂട്ടമാണ്‌

ഈ പോസ്റ്റിനു നിമിത്തമായത്. വരിവരിയായി നമ്മുടെ കണ്മുന്‍പില്‍ പലപ്പോഴും

ഇവയെ കാണാറുണ്ടെങ്കിലും നാം ഗൌനിക്കാറില്ല അല്ലെ? എന്നാല്‍

മനുഷ്യരെപ്പോലെതന്നെ ഈ ഉറുമ്പുകള്‍ക്കുമുണ്ട് അവരുടെതായ ഒരു സാമ്രാജ്യം;

വൈവിധ്യമാര്‍ന്ന ജീവിതരീതികളും കൌതുകങ്ങളും നിറഞ്ഞ ഉറുമ്പുകളുടെ ലോകം!

കണ്ടിട്ടില്ലേ, കൂട്ടത്തോടെ മാത്രമേ ഉറുമ്പുകള്‍ താമസിക്കുകയുള്ളൂ. ഭൂമിയിലെ നല്ലൊരു

ശതമാനം ഈ ഉറുമ്പുകള്‍ വാസയോഗ്യമാക്കിയിട്ടുണ്ട്. ഇത്തരത്തിലുള്ള

ഉറുമ്പുകളുടെ കൂട്ടത്തിനെ "കോളനി" എന്നാണു പറയുക. ഓരോ കോളനിയിലും

ഒരു ഡസന്‍ മുതല്‍ ലക്ഷക്കണക്കിന്‌ ഉറുമ്പുകളെ കാണാനായേക്കും ! രാജ്ഞിയെ കൂടാതെ

ആണ്‍ ഉറുമ്പുകള്‍ പെണ്‍ ഉറുമ്പുകള്‍ എന്നിങ്ങനെ രണ്ടു വിഭാഗങ്ങള്‍ ഉണ്ട്;

കൂട്ടാതെ കോളനിയുടെ രക്ഷക്കായി കാവല്‍ക്കാരന്‍ ഉറുമ്പുകളും ഉണ്ട്.

ശ്രദ്ധിച്ചിട്ടുണ്ടോ നാം കാണാറുള്ള ഉറുമ്പുകളുടെ ചെഷ്ട്ടകള്‍? അവ കൂടില്‍ നിന്നും വരിവരിയായി

ഇറങ്ങുന്നതും, ഒന്നിന്റെ പുറകെ ഒന്നായി എന്തോ വലിയ കാര്യം ചെയ്യാന്‍ വേണ്ടി തിരക്കിട്ട്

പോകുന്നതും എല്ലാം ഒരു താളത്തിലാണ്. സ്വയം പാലിച്ചു പോരുന്ന ഒരച്ചടക്കം ഇവയ്ക്കുണ്ട്.

ചില നേരം, ഒരേ വഴിചാലിലൂടെ രണ്ടു ദിശയിലേക്കും "ഹെവി ട്രാഫിക്‌" ആയി ഉറുമ്പുകള്‍

പോകുന്നത് കാണാം. ഇരു ദിശയിലൂടെ പോകുമ്പോഴും ഓരോ ഉറുമ്പും പരസ്പരം എന്തോ

സന്ദേശം കൈമാറുന്നപോലെ തോന്നും, ഒരു "വണ്‍ ടു വണ്‍" കമ്മ്യുണിക്കേഷന്‍.

ഉറുമ്പുകളുടെ ഒരു പ്രത്യേകതയാണിത്. എന്ത് വിവരം കിട്ടിയാലും കൂട്ടത്തില്‍ ഉള്ള

എല്ലാവര്‍ക്കും അതെത്തിക്കും; അത് അപായ സൂചനയോ, ഭക്ഷണത്തിന്റെ കാര്യമോ

എന്തുമായിക്കൊള്ളട്ടെ. മനുഷ്യരും കണ്ടു പഠിക്കേണ്ട ചിലതൊക്കെയാണിത്. ഉറുമ്പുകളുടെ

അധ്വാനശീലവും ഇതുപോലെ തന്നെയാണ്. ഏതു സാഹചര്യത്തില്‍ നിന്നുകൊണ്ട്

ജീവിക്കാനും ഭക്ഷണം കണ്ടെത്താനും അവയ്ക്ക് പെട്ടെന്നാവും.

ഉറുമ്പുകളുടെ സഹവര്‍ത്തിത്തവും അധ്വാനശീലവും മനുഷ്യന്‍ മാതൃകയാക്കണമെന്ന്

ബൈബിളില്‍ പോലും പരാമര്‍ശിച്ചിട്ടുണ്ട്.

കൂട്ടുകുടുംബങ്ങളില്‍ നിന്നും അണുകുടുംബങ്ങളിലെക്കും പിന്നെ അവരുടെതായ ചെറിയ

കുബിക്കിളിലെക്കും ജീവിതം ഒതുങ്ങിപ്പോകുന്ന മനുഷ്യരുടെ ഈ കാലത്ത് നമുക്ക്

ഉറുമ്പുകളെയെങ്കിലും കണ്ടു പഠിക്കാം;

നമുക്ക് ചുറ്റുമുണ്ടല്ലോ വിവിധയിനങ്ങള്‍- ചോണോനുരുമ്പും പുളിയനും കുനിയനും കട്ടുറുമ്പും...

ബേപ്പൂര്‍ സുല്‍ത്താന്റെ ഭാഷയില്‍ പറഞ്ഞാല്‍ ഈ ഉറുമ്പുകളും ഭൂമിയുടെ അവകാശികള്‍...

തൃക്കാക്കരയപ്പന്‍

2011-08-25T02:32:00.000-07:00

ഓണം ആഘോഷങ്ങളുടെ ഭാഗമായി നാമെല്ലാവരും വീടുകളില്‍ തൃക്കാക്കരയപ്പനെ

ഒരുക്കി വയ്ക്കാറില്ലേ? മണ്ണുകൊണ്ട് വാമാനമൂര്‍ത്തിയെ ഉണ്ടാക്കി അതില്‍ ഓണപ്പൂവും

തുമ്പക്കുടവും ചാര്‍ത്തി, അരിമാവ് അണിഞ്ഞ് വീട്ടുപടിക്കല്‍ നിന്ന് "ആര്‍പ്പോ" വിളികളുമായി

നാം ഓണത്തപ്പനെ വരവേല്‍ക്കുന്നു. ഈ ഓണത്തപ്പനെ തന്നെയാണ് തൃക്കാക്കരയപ്പന്‍

എന്ന് വിളിക്കുന്നതും. തൃക്കാക്കരയപ്പന്റെ വിശേഷങ്ങള്‍ അറിയാന്‍ നമുക്ക് "തൃക്കാക്കര"

എന്ന ഗ്രാമം വരെ ഒന്ന് പോയ്‌ വരാം.

എറണാകുളത്തെ ഇടപ്പള്ളിയില്‍ (ഇടപ്പള്ളി ടോള്‍ ജംഗ്ഷന്‍)നിന്നും

കിഴക്കുഭാഗത്തായി(2 കിലോമീറ്റര്‍) സ്ഥിതി ചെയ്യുന്ന ഗ്രാമമാണ് തൃക്കാക്കര.

ഭാരതത്തില്‍ തന്നെ വളരെ അപൂര്‍വ്വമായ ഒരു ക്ഷേത്രമാണ് ഇവിടെയുള്ളത്.

മഹാവിഷ്ണുവിന്റെ അഞ്ചാമത്തെ അവതാരമായ വാമനമൂര്‍ത്തിയാണ് ഇവിടെ പ്രതിഷ്ഠ.

ഓണത്തിന്റെ ഐതിഹ്യം നമുക്കെല്ലാം അറിവുള്ളതാണ്. മഹാബലി തിരുമേനി

നാട് വാണീടുന്ന കാലവും, അന്നത്തെ പ്രജകളുടെ ക്ഷേമവുമെല്ലാം നാം പല മിത്തുകളില്‍ നിന്നും

കേട്ടറിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്‌. അന്ന് മഹാബലിയെ പരീക്ഷിക്കാന്‍ വാമനന്റെ രൂപത്തില്‍ വന്ന

മഹാവിഷ്ണുവിന്റെ ത്രിപ്പാദം പതിഞ്ഞ സ്ഥലം എന്ന അര്‍ത്ഥത്തിലാണത്രേ തൃക്കാക്കര ഉണ്ടായത്.

യഥാര്‍ത്ഥത്തില്‍ തിരു-കാല്‍-കര എന്നത് ലോപിച്ച് പിന്നീടത്‌ തൃക്കാക്കരയായി മാറി.

വാമനമൂര്‍ത്തി പ്രതിഷ്ഠയായുള്ള തൃക്കാക്കര ക്ഷേത്രം ശില്‍പ്പ ഭംഗി കൊണ്ടും ശ്രദ്ധേയമാണ്.

എഴടിയോളം പൊക്കത്തിലുള്ള നിലവിളക്കാണ് നമ്മെ ക്ഷേത്രത്തിലേക്ക് സ്വാഗതം ചെയ്യുന്നത്.

സോപാനവും ശ്രീകോവിലിന്റെ പാര്‍ശ്വസ്ഥ സ്ഥലങ്ങളും കമനീയമായി പിച്ചളയില്‍ പൊതിഞ്ഞിരിക്കുന്നു.

മറ്റു ക്ഷേത്രങ്ങളില്‍ നിന്നും വ്യത്യസ്തമായി എനിക്ക് തോന്നിയ മറ്റൊരു കാര്യം

ഉയരത്തില്‍ നില്‍ക്കുന്ന പ്രതിഷ്ഠയാണ്. ശ്രീ കോവിലിന്റെ വാതില്‍ കടന്നു പിന്നെയും അനേകം

പടവുകള്‍ക്കു മുകളിലായാണ് വാമന പ്രതിഷ്ഠ ഉള്ളത്, ആയതിനാല്‍ ഭക്തര്‍ക്ക് യധേഷ്ട്ടം

ഭഗവാനെ ദര്‍ശിക്കാം. വാമന പ്രതിഷ്ഠ കൂടാതെ ഭഗവതി, ശാസ്താവ്, ഗോപാലകൃഷ്ണന്‍, നാഗങ്ങള്‍,

രക്ഷസ്സ്, യക്ഷി എന്നീ ആരാധനകളും ഈ ക്ഷേത്രത്തിലുണ്ട്.

വളരെ വലിയ മൈതാനത്തിനു നടുവില്‍ സ്ഥിതി ചെയ്യുന്ന ഈ ക്ഷേത്രത്തില്‍ ഇനിയുമുണ്ട്

വിശേഷങ്ങള്‍; വാമനമൂര്‍ത്തീ ക്ഷേത്രം കൂടാതെ, മഹാബലി ആരാധിച്ചിരുന്നത് എന്ന്

കരുതപ്പെടുന്ന ഒരു ശിവക്ഷേത്രവും ഉണ്ടിവിടെ. ഭക്തര്‍ ഈ ശിവക്ഷേത്രത്തില്‍ തോഴുതിറങ്ങിയ

ശേഷം മാത്രമേ വാമന മൂര്‍ത്തിയെ വണങ്ങാവൂ എന്നാണു പ്രമാണം. തെക്ക് ഭാഗത്തായി

സ്ഥിതി ചെയ്യുന്ന ഈ ശിവ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ മുന്‍പിലായി ഒരു സിംഹാസനം കാണാം.

മഹാബലി തിരുമേനിയുടെ ആസ്ഥാനമായിട്ടാണ് ഇതിനെ കണക്കാക്കുന്നത്.

ക്ഷേത്രാങ്കണത്തില്‍ തന്നെ വിഷിഷ്ട്ടമായൊരു കുളവുമുണ്ട്. "കപില തീര്‍ത്ഥം" എന്നാണ്

ഇതറിയപ്പെടുന്നത്. കപില മഹര്‍ഷിയുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിട്ടുള്ള ഒരു ഐതിഹ്യം

ഈ കുളത്തിനുള്ളതുകൊണ്ട് ഭക്തര്‍ക്ക് ഇവിടം നിഷിദ്ധമാണ്;

പുറമേ നിന്ന് കാണാന്‍ മാത്രമേ സാധിക്കൂ.

ക്ഷേത്രത്തിലെ പൂജാവിധിയെകുറിച്ച് പറയുകയാണെങ്കില്‍, നിത്യവും അഞ്ചു നേരമായിട്ടാണ്
വിധിപ്രകാരമുള്ള പൂജകള്‍; ഉഷ പൂജ, എതൃത്ത പൂജ, പന്തീരടി പൂജ, ഉച്ച പൂജ, അത്താഴ പൂജ.
കൂടാതെ എതൃത്ത ശീവേലി, ഉച്ച ശീവേലി, അത്താഴ ശീവേലി എന്നിങ്ങനെ മൂന്നു
ശീവേലികളും പതിവുണ്ട്.

ഓണവും തൃക്കാക്കരയും.

സത്യത്തില്‍ ഓണം തൃക്കാക്കരയിലാണ്. ഓണം ആഘോഷങ്ങള്‍ തൃക്കാക്കര ക്ഷേത്രവുമായി
ബന്ധപ്പെട്ടിട്ടുള്ളതാണെന്നു ചരിത്രവും സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തുന്നു.
ചിങ്ങമാസത്തിലാണ് തൃക്കാക്കര ക്ഷേത്രത്തില്‍ ഉത്സവം. ചിങ്ങത്തിലെ അത്തം നാളില്‍
ഉത്സവത്തിന്‌ കൊടികയറുന്നു. മാബലി മാലോകരെ കാണാന്‍ വരുന്ന ഈ ഉത്സവ നാളുകള്‍ക്ക് നാന്ദികുറിക്കുന്നത് തൃപ്പൂണിത്തുറയില്‍ നിന്നും പുറപ്പെടുന്ന ഘോഷയാത്രയോടെയാണ്.

അത്തച്ചമയം എന്നറിയപ്പെടുന്ന ഈ പുറപ്പാട് അവസാനിക്കുന്നത് തൃക്കാക്കരയിലെ
വാമാനമൂര്‍ത്തീ ക്ഷേത്രത്തിലാണ്, തുടര്‍ന്ന് ഉത്സവ കൊടിയേറ്റ് ചടങ്ങുകള്‍ തുടങ്ങുകയായി;
പിന്നെ പൂക്കളുടെയും വര്‍ണ്ണങ്ങളുടെയും പൂത്തുംബികളുടെയും ആരവത്തോടെ പത്തു ദിനങ്ങള്‍.

വാമനമൂര്‍ത്തിയുടെ ജന്മദിനമായ തിരുവോണനാളില്‍ ആറോട്ടോടു കൂടി
ഉത്സവം കൊടിയിറങ്ങുകയും ചെയ്യുന്നു.

തൃക്കാക്കരയിലെ ഈ ഉത്സവത്തില്‍ പങ്കെടുക്കാന്‍ പറ്റാത്തവരാണത്രെ സ്വഗൃഹങ്ങളില്‍
അത്തം മുതല്‍ പത്തു ദിവസം പൂക്കളമൊരുക്കി, ഉത്രാടരാത്രിയില്‍ തൃക്കാക്കരയപ്പന്
നിവേദ്യം നല്‍കി ആര്‍പ്പു വിളിച്ച്, തിരുവോണനാളില്‍ ഓണസദ്യയൊരുക്കി
നന്മയുടെയും സമൃദ്ധിയുടെയും പ്രതീകമായി ഓണം ആഘോഷിക്കുനത്.

പ്രിയ വായനക്കാര്‍ ഈ അമ്പലത്തില്‍ ഇതുവരെ പോയിട്ടില്ലെങ്കില്‍ ഇതാണ് ഏറ്റവും
നല്ല സമയം. കാരണം നാലഞ്ചു ദിനം കഴിഞ്ഞാല്‍ ചിങ്ങത്തിലെ അത്തം വരവായി.
ഇനി ഉത്സവ നാളുകള്‍. ഇന്നലെ ഞാനിവിടെ പോയപ്പോഴേ ഉത്സവത്തിനുള്ള ഒരുക്കങ്ങള്‍

തുടങ്ങിക്കഴിഞ്ഞു. എന്നാല്‍ പിന്നെ ഇക്കുറി വാമാനമൂര്‍ത്തിയെ വണങ്ങിയിട്ടാവാം

ഓണാഘോഷം, വേഗം വിട്ടോളൂ തൃക്കാക്കരയിലേക്ക്...

എങ്ങിനെ ഇവിടെ എത്തിച്ചേരാം ?

ഏറണാകുളത്തു നിന്നും വരുന്നവര്‍ കലൂര്‍ കഴിഞ്ഞു ഇടപ്പള്ളി സിഗ്നലിനു ശേഷം

ഇടപ്പള്ളി ടോള്‍ കവലയില്‍ എത്തുക. തൃശൂര്‍ നിന്നും വരുന്നവര്‍ NH - 47 വഴി

അങ്കമാലി-ആലുവ വഴി കളമശ്ശേരി കഴിഞ്ഞു ഇടപ്പള്ളി ടോള്‍ കവലയില്‍ എത്താം.

അവിടെ നിന്നും കിഴക്കോട്ടുള്ള വഴിയിലേക്ക് (തൃശ്ശൂരില്‍ നിന്നും വരുന്നവര്‍ ഇടത്തോട്ട് )

തിരിഞ്ഞ് 2 കിലോമീറ്റര്‍ യാത്ര ചെയ്‌താല്‍ ഈ ക്ഷേത്രത്തിലെത്താം.

മെലഡിയുടെ തമ്പുരാന്‍

2011-08-19T02:02:00.000-07:00

മലയാള സിനിമാ സംഗീതത്തില്‍ ശ്രീ രവീന്ദ്രന്റെ വിയോഗത്തിന് ശേഷം

ഉണ്ടായ തീരാ നഷ്ട്ടമാണ് ജോണ്‍സന്‍ മാസ്റ്ററുടെ മരണം.

നിനച്ചിരിക്കാതെ ഇന്നലെ രാത്രി ആ വാര്‍ത്തയറിഞ്ഞപ്പോള്‍

എവിടെയോ ഒരു കണ്ണുനീര്‍പൂവ് കവിളില്‍ തലോടി മാഞ്ഞപോലെ...

മലയാളികളുടെ മെലോടി സങ്കല്‍പ്പങ്ങള്‍ക്ക് പുതിയൊരു ഭാവം പകര്‍ന്ന സംഗീതമായിരുന്നു

ജോണ്‍സന്‍ന്റെത്. ദേവരാജന്‍ മാസ്ടരുടെ ശിഷ്യനായിരുന്ന അദ്ദേഹം പിന്നീടു ചെയ്ത

പാട്ടുകളെല്ലാം തന്നെ ഗുരുദക്ഷിണയായി വയ്ക്കാവുന്നവയായിരുന്നു. ഒരു തൃശൂര്‍ക്കാരന്‍

മലയാളികള്‍ക്ക് മുഴുവന്‍, മനസ്സിലെന്നും കാത്തുസൂക്ഷിക്കാവുന്ന ഒട്ടനവധി പാട്ടുകള്‍

കറപുരളാത്ത സംഗീതത്തില്‍ കാഴ്ച്ചവച്ചതില്‍ തൃശൂര്‍ക്കാരനായ ഞാനും അഭിമാനിക്കുന്നു.

പക്ഷെ ഈ വിയോഗം നമ്മില്‍ ഉണര്‍ത്തുന്ന നഷ്ട്ടബോധം ഇന്നുള്ള ഒരു

സംഗീത സംവിധായകനും നികത്താവുന്നതല്ല.

നല്ലത് മാത്രമേ ജോണ്‍സന്‍ മാസ്റ്റര്‍ നമുക്ക് നല്‍കിയുള്ളൂ,

അതും തനി നാടന്‍ ശൈലിയില്‍; മലയാളികള്‍ക്ക് മാത്രമായി. ഭരതന്റെയും പദ്മരാജന്റെയും

അന്തിക്കാടിന്റെയും മോഹന്റെയും മറ്റും സിനിമകളിലെ ഗാനങ്ങള്‍ ഇതിനു സാക്ഷ്യം.

ഗാനങ്ങള്‍ക്ക് പുറമേ കഥയുടെ പശ്ചാത്തല സംഗീതമൊരുക്കുന്നതിലും ജോണ്‍സന്‍

തന്റെ കയ്യൊപ്പ് ചാര്‍ത്തി. മുന്തിരിത്തോപ്പിലെയും പരിണയത്തിലെയും

തൂവാനത്തുംബികളിലെയും ബി ജി എമ്മുകള്‍ നാമറിയാതെ തന്നെ മനസ്സില്‍

സൂക്ഷിക്കുന്നവയാണ്. തൂവാനത്തുമ്പികളിലെ, മഴയുള്ള രാത്രിയില്‍

ജയകൃഷ്ണന്റെ മനസ്സില്‍ ക്ലാരയുടെ മുഖം തെളിയുന്ന സീനില്‍ ജോണ്‍സന്‍

ഒരുക്കിയ പശ്ചാത്തല സംഗീതം നൊസ്‌റ്റാല്‍ജിയ മനസ്സിലുള്ള ഒരു പ്രേക്ഷകനും

മറക്കാന്‍ കഴിയില്ല. ജോണ്‍സന്‍ന്റെ ഈ മികവിന് അദ്ധേഹത്തെ തേടിയെത്തിയത്

ദേശീയ പുരസ്കാരങ്ങളായിരുന്നു, അതും രണ്ടു തവണ (സുകൃതം, പൊന്തന്‍മാട).

ജോണ്‍സന്‍ നമുക്ക് പകര്‍ന്നുതന്ന മെലോടി ഗാനങ്ങള്‍ നമ്മെ

മറ്റൊരു ലോകത്തേക്ക് കൂട്ടിക്കൊണ്ടു പോയിട്ടുണ്ട് !

ഏറ്റവും മികച്ചത് ഏതെന്ന് പറയാന്‍ പ്രയാസമാണ്, ഒന്നാം സ്ഥാനം അര്‍ഹിക്കുന്ന

ഒരു നൂറു ഗാനങ്ങളെങ്കിലും കാണും.

തൂമഞ്ഞിന്റെ നെഞ്ചിലുറങ്ങിയും, കണ്ണുനീര്‍ പൂവിന്റെ കവിളില്‍ തലോടിയും ചിലനേരം

മായാമയൂരത്തിന്റെ പീലിനീര്‍ത്തിയാടിയും ഒരു പുഴയുടെ ഒഴുക്കിനോളം ചേലാര്‍ന്ന

ഈണങ്ങള്‍...

ഒരു മിന്നാമിനുങ്ങിന്റെ നുറുങ്ങുവെട്ടം, വടക്കുനോക്കിയന്ത്രം, മഴവില്‍കാവടി,

പാവക്കൂത്തു, മാളൂട്ടി, കളിക്കളം, അര്‍ഥം, ഉത്തമന്‍, ആധാരം, പക്ഷെ,

സല്ലാപം, തൂവല്‍കൊട്ടാരം ...അങ്ങനെ മുന്നൂറോളം ചിത്രങ്ങള്‍...

ജോണ്‍സന്റെ സംഗീത സപര്യയുടെ ഈ പുഴയും കടന്ന് മറ്റൊരു

ലോകത്തേക്ക് പോയി അദ്ദേഹം, ഈ അജ്ഞാത വാസത്തെക്കുറിച്ച് അധികമാര്‍ക്കും

അറിവില്ല. ആ സ്വകാര്യത എന്തായാലും അദ്ദേഹം തന്നെ സൂക്ഷിക്കട്ടെ...

പിന്നീടുള്ള അദ്ധേഹത്തിന്റെ മടങ്ങി വരവില്‍ നമുക്ക് ലഭിച്ചു വീണ്ടുമൊരു പിടി

നല്ല ഗാനങ്ങള്‍; ഗുല്‍മോഹറിന്റെ മനോഹാരിതയും കണ്ണന്റെ കറുപ്പ് നിറത്തിന്റെ

പരിഭവ ഭാവവും എല്ലാം ചേര്‍ന്ന് വീണ്ടുമൊരു ജോണ്‍സന്‍ യുഗത്തിന്റെ

നാന്ദി കുറിക്കും മുന്‍പേ വിടപറഞ്ഞു പോകാനായിരുന്നു വിധി.

ജീവിതത്തിന്റെ പാതിവഴിയില്‍ സംഗീതവും അക്ഷരങ്ങളും വെടിഞ്ഞ്,

സ്വര്‍ഗ്ഗവാതില്‍ കിളിയുടെ തീരാ തെന്മോഴികള്‍ തേടി നമ്മില്‍ നിന്നും

അകന്നു പോകുന്നവര്‍ ഏറുകയാണ്, രവീന്ദ്രന്‍ മാഷും ജോണ്‍സനും പുത്തഞ്ചേരിയുമെല്ലാം

യാത്രയാകുമ്പോള്‍ നമുക്ക് നഷ്ട്ടമാകുന്നത് പാട്ടിന്റെ ഒരു വസന്തകാലമാണ്‌.

പക്ഷേ ഒരിക്കലും മരിക്കുന്നില്ല ഇവര്‍ നമുക്ക് നല്‍കിയ ഈണങ്ങളും വരികളും...

അനശ്വരങ്ങളായ, അവരുടെ ശേഷിപ്പുകള്‍ ചിലനേരമെങ്കിലും

സുവര്‍ണ്ണ താരകങ്ങളായി ചാരെ കണ്‍തുറക്കട്ടെ...

പട്ടത്തിപ്പാറ

2011-08-12T03:36:00.000-07:00

ഇനി നമുക്കൊരു യാത്ര പോകാം. സാധാരണ നമ്മള്‍ "ചിന്ത"യിലൂടെ പോകാറുള്ള പോലെ

ഒരു യാത്ര; മണ്ണിനെ അറിഞ്ഞു കാടിന്റെ മണം നുകര്‍ന്ന് അരുവികള്‍ താണ്ടി ഒരു യാത്ര...

വളരെ നാളുകളുടെ തിരക്ക് പിടിച്ച ജോലികള്‍ക്കൊടുവില്‍

ഞങ്ങള്‍ നാല് പേരും കൂടി തീരുമാനിച്ചു, ഇന്ന് തല തണുപ്പിക്കാന്‍ എവിടെയെങ്കിലും

പോകണമെന്ന്. മെയില്‍ നോക്കി ജോലിയൊന്നും ഇല്ല എന്നുറപ്പ് വരുത്തി കൊച്ചിയിലെ

ഇന്‍ഫോപാര്‍ക്കില്‍ നിന്നും രാമേട്ടന്റെ "പച്ച-കുതിരയില്‍"(ഇന്‍ഡിക്ക കാര്‍) ഞങ്ങള്‍

യാത്ര തിരിച്ചു.

ഈയിടെ "മധു മാമന്റെ" ഒരു മെയിലില്‍ നിന്നാണ് തൃശൂരിനടുത്ത്‌ ചെമ്പൂത്രയില്‍

പട്ടത്തിപ്പാറ എന്നൊരു വെള്ളച്ചാട്ടം ഉണ്ടെന്നറിഞ്ഞത്‌. എന്റെ സ്വന്തം ദേശത്ത്

ഇത്രയും അടുത്ത് ഇങ്ങനെയൊരു സ്ഥലം ഞാന്‍ അറിയാതെ പോയതില്‍ തെല്ലൊരു

വിഷമം തോന്നി. ആനക്കയം മരോട്ടിച്ചാല്‍ തുടങ്ങിയ സ്ഥലങ്ങളും ഇതുപോലെ

കണ്ടുപിടിച്ചു പോയ സ്ഥലങ്ങളായിരുന്നു. (മരോട്ടിച്ചാല്‍ യാത്ര വായിക്കാന്‍ ഇവിടെ ക്ലിക്കുക)

വിനോദ സഞ്ചാര മാപ്പില്‍ ഇടം നേടാത്ത ഇടങ്ങളാണ് ഇവയെങ്കിലും

ഒരു ദിവസത്തെ യാത്രക്ക് തിമിര്‍ക്കാന്‍ പറ്റിയ സ്ഥലങ്ങളാണ് മരോട്ടിചാലും പട്ടത്തിപ്പാറയും.

കണ്ടുമടുത്ത സ്ഥലങ്ങള്‍ മാറ്റിവച്ചു പുതിയ സ്ഥലങ്ങള്‍ തെടുന്നവര്‍ക്കും, ട്രെക്കിംഗ്

ഇഷ്ട്ടപ്പെടുന്നവര്‍ക്കും പ്രകൃതിയ സ്നേഹിക്കുന്നവര്‍ക്കും ഈ സ്ഥലങ്ങള്‍

പരീക്ഷിക്കാവുന്നതാണ്.

കൊച്ചിയില്‍ നിന്നും യാത്ര തിരിച്ച "പച്ചക്കുതിര" NH-47 ലൂടെ അങ്കമാലി, ചാലക്കുടി വഴി

മണ്ണുത്തി ബൈ പാസിലൂടെ മണ്ണുത്തി സെന്റെറില്‍ എത്തി. പുതിയതായി നിര്‍മ്മിച്ച

നാല് വരി പാതയിലൂടെ ഏഴോളം ഫ്ലൈ ഓവറുകള്‍ താണ്ടിയുള്ള യാത്ര,

കേരളത്തിലൂടെ യാത്ര ചെയ്യുന്നവര്‍ക്ക് തികച്ചും പുതിയൊരു അനുഭവമായിരിക്കും.

മണ്ണുത്തിയില്‍ എത്തിയ പച്ചകുതിര വലത്തോട്ട് തിരിഞ്ഞു പാലകാട് റൂട്ടിലൂടെ

ഏകദേശം 4 കി. മി. യാത്ര ചെയ്തു മുടിക്കോട് എന്ന സ്ഥലം കഴിഞ്ഞു ചെമ്പൂത്ര യില്‍

എത്തി. അവിടെ നിന്നും ഇടത്തേക്ക് ചെമ്പൂത്ര ഭഗവതി ക്ഷേത്രത്തിലേക്കുള്ള വഴിയിലേക്ക്

കടന്ന് ക്ഷേത്രവും കഴിഞ്ഞ് ഏകദേശം രണ്ടു കിലോമീറ്റര്‍ യാത്ര ചെയ്‌താല്‍

പട്ടത്തിപ്പാറയില്‍ എത്തിച്ചേരാം. പീച്ചി ഡാമില്‍ നിന്നും വെള്ളമൊഴുകി വരുന്ന കനാലിന്റെ

ഓരത്ത് വാഹനം പാര്‍ക്ക്‌ ചെയ്ത് 10 മിനിറ്റ് വനത്തിലൂടെ നടന്നാല്‍ മതി.

അതികമാരും ഇവിടം സന്ദര്‍ശിക്കാത്തത് കാരണം ചെറിയ കടകള്‍ പോലും പരിസരത്ത് ഇല്ല.

ഭക്ഷണം കയ്യില്‍ കരുതിയാല്‍ വിശക്കാതെ തിരിച്ചു വരാം :)

ഇനി വനയാത്ര തുടങ്ങാം. മരോട്ടിച്ചാല്‍ വനത്തിലൂടെ പോകുന്ന പോലെയുള്ള വിഷമമൊന്നും ഈ

യാത്രക്കില്ല, അതികം ദൂരം നടക്കുകയും വേണ്ട. ഒരാള്‍ക്ക്‌ നടന്നു പോകാവുന്ന പാതയിലൂടെ

കുറച്ചു നടക്കുമ്പോഴേക്കും വെള്ളം വീഴുന്ന ഒച്ച കേള്‍ക്കാം, അതെ പട്ടത്തിപാറയിലെ ആദ്യ

വെള്ളച്ചാട്ടം എത്തിക്കഴിഞ്ഞു. അവിടെ നിന്നും ഇടത്തോട്ടുള്ള ഇടുങ്ങിയ വഴിയിലൂടെ

നൂര്‍ന്നിറങ്ങിയാല്‍ കൂടുതല്‍ മനോഹരമായ മറ്റൊരു കാഴ്ച കാണാം. ഇവിടെ വളരെ

ഉയരത്ത് നിന്നാണ് വെള്ളം ഒഴുകിവരുന്നത്‌. കാട്ടിലൂടെ ഇനിയും ദൂരം നടന്നാല്‍

കൂടുതല്‍ കാഴ്ചകള്‍ സാധ്യമാണ്.

ഓരോ വെള്ളചാട്ടത്തിലും കുളി കഴിഞ്ഞ് ഭക്ഷണം കഴിച്ചു ഞങ്ങള്‍ തിരിച്ച് ഇറങ്ങി.

ഞങ്ങള്‍ തൃശൂര്‍-ക്കാര്‍ക്ക് വളരെ എളുപ്പം എത്തിചേരാവുന്ന പുതിയ ഒരു സ്ഥലം കണ്ടുപിടിച്ച

സന്തോഷത്തിലായിരുന്നു ഞാന്‍. നാടിനെ സ്നേഹിക്കുന്ന, കൂടുതല്‍ കൂട്ടുകാരെ ഇവിടെ

കൊണ്ടുവരണം എന്ന ചിന്തയോടെ നാലഞ്ചു പൊളപ്പന്‍ ചിത്രങ്ങള്‍ എടുത്ത്

പച്ചകുതിരയില്‍ കൊച്ചിയിലേക്ക് തിരികെ യാത്രയായി.

അഴകിയ രാവണനില്‍ മമ്മുക്ക പറഞ്ഞ പോലെ, നാളെ മുതല്‍ വീണ്ടും "ശങ്കര്‍ ദാസ്‌"

എങ്ങിനെ ഇവിടെ എത്തിച്ചേരാം:

തൃശൂരില്‍ നിന്നും വരുന്നവര്‍ നേരെ മണ്ണുത്തിയില്‍ എത്തുക.

എറണാകുളം ഭാഗത്ത്‌ നിന്നും വരുന്നവര്‍ NH-47 ലൂടെ അങ്കമാലി-ചാലക്കുടി വഴി

ആമ്പല്ലൂര്‍ കഴിഞ്ഞ് ടോള്‍ പ്ലാസക്ക് ശേഷം മണ്ണുത്തി ബൈ പാസ് വഴി മണ്ണുത്തിയില്‍

എത്തി അവിടെ നിന്നും പാലക്കാട് രൂട്ടിലേക്ക് വലത്തോട്ട് തിരിഞ്ഞ് ഏകദേശം

4 കിലോമീറ്റര്‍ യാത്ര ചെയ്‌താല്‍ ചെമ്പൂത്രയില്‍ എത്താം. അവിടെ നിന്നും

ഇടത്തേക്ക് തിരിഞ്ഞ് ഭഗവതി ക്ഷേത്രം കഴിഞ്ഞ് 2 കിലോമീറ്റര്‍ കഴിഞ്ഞാല്‍

പാട്ടത്തിപ്പാറയായി.

എറണാകുളത്തു നിന്നും ഏകദേശം 75 കി. മി.

തൃശൂരില്‍ നിന്നും കേവലം 12 കി. മി. മാത്രം.

ആനത്തോട്ടി

2011-08-05T02:40:00.000-07:00

ആനകളെ നമുക്കൊക്കെ വലിയ കാര്യമാണല്ലോ അല്ലെ?

പക്ഷെ ചിലനേരം ഇവന്മാര്‍ മദപ്പാടില്‍ കാട്ടിക്കൂട്ടുന്ന ക്രയവിക്രയങ്ങള്‍ ഇത്തിരി കൂടിപ്പോവാറുണ്ട്.

പാപ്പാന്റെ കയ്യില്‍ നിന്നും നിയന്ത്രണം വിട്ടാല്‍ പിന്നെ നിസ്സഹായരായ മനുഷ്യര്‍ നോക്കി നില്‍ക്കുക

മാത്രമേ നിവര്‍ത്തിയുള്ളൂ.

ഈയിടെ ഗുരുവായൂരില്‍ വച്ച് മടപ്പാടിലായ ഒരാനയെ കാണാനിടയായി. കുറുമ്പെല്ലാം

കഴിഞ്ഞു കക്ഷിയെ ശാന്തനാക്കുന്നതാണ് സീന്‍. കഴിഞ്ഞ ദിവസങ്ങളില്‍,

കളിക്കളത്തിലെ ശ്രീശാന്തിനെ പോലെ പെരുമാറിയ ഇവനെ ധോനിക്ക് പഠിപ്പിക്കുകയാണ്

പാപ്പാന്മാര്‍. ഗടി കൂളായി വരുന്നുണ്ട് കേട്ടോ ! പെട്ടെന്നാണ് ഒരു കാര്യം ശ്രദ്ധിച്ചത്;

ആശാരിമാര്‍ ചെവിക്കു പിന്നില്‍ കൂര്‍പ്പിച്ച പെന്‍സില്‍ വയ്ക്കുന്ന പോലെ ഇവനും വച്ചിരിക്കുന്നു

ഒരു വലിയ 'പെന്‍സില്‍"; അഥവാ ആനത്തോട്ടി.

അതെ; ആനയെ ചട്ടം പഠിപ്പിക്കുന്ന ചെറിയൊരു വിദ്യയാണ് ആനത്തോട്ടി പ്രയോഗം.

പാപ്പാന്‍‌ അടുത്തില്ലാത്ത നേരം ആനത്തോട്ടിയെടുത്തു ആനചെവിക്കു പിന്നിലായി ചാരി വയ്ക്കും.

ഇനി പാപ്പാന്‍‌ പറയാതെ അനങ്ങരുത് എന്ന "വാര്‍ണിംഗ്" ആണിത്.

ഞാനിവിടെ ആനത്തോട്ടിയുടെ പ്രയോഗത്തെ കുറിച്ചല്ല പറയാന്‍ ഉദേശിക്കുന്നത്;

മറിച്ചു, ഒരു ആനയെ മെരുക്കാന്‍ പോന്ന ആനത്തോട്ടി വിദ്യയുടെ സൈക്കോളജി ആണ്.

ഒന്നുറഞ്ഞ്‌ കുടഞ്ഞാല്‍ തന്നെ ആനക്ക് എളുപ്പം ആ ആനത്തോട്ടിയെ തട്ടിയകറ്റാം,

ആനക്ക് ഒരുപക്ഷെ അതറിയില്ലായിരിക്കും എന്ന് തോന്നുന്നു.

ഒന്ന് ചിന്തിച്ചു നോക്കൂ, നമ്മുടെ ജീവിതത്തിലും നമ്മെ നിയന്ത്രിക്കുന്ന എത്രയോ ആനത്തോട്ടികളുടെ

അടിമകളാണ് നാം. ആനക്കൊട്ടിലില്‍ എന്നപോലെ തന്നെ തൊട്ടിലില്‍ നിന്നുതന്നെ

നിയന്ത്രണങ്ങളുടെ ആനത്തോട്ടികളായിരുന്നു നമുക്ക് ചുറ്റും.

സദാചാര വാദികളും പുരോഗമന വാദികളും സമൂഹത്തിന്റെ അടിച്ചേല്‍പ്പിക്കുന്ന

തരത്തിലുള്ള ആനത്തോട്ടികള്‍ നമ്മുടെ ചിന്തകളിന്‍മേല്‍ ചാരിവചിട്ടുണ്ട്. നമ്മില്‍ പലരും അത്തരം

സാമൂഹിക തോട്ടികളുടെ നിഴലില്‍; സ്വന്തം ചിന്തകളെ തളച്ചിട്ടു സമൂഹത്തിന്റെ ഇഷ്ട്ടത്തിനൊത്തു

ജീവിക്കുന്നു. സ്വന്തം ആഗ്രഹങ്ങളും പുതിയ ജീവിത കാഴ്ചപ്പാടുകളും ഈ ആനത്തോട്ടിയുടെ മൂര്‍ച്ചയില്‍

മുറിവേറ്റിട്ടും ഒരക്ഷരം പറയാതെ നെടുവീര്‍പ്പിടുന്നു.

അന്ധ വിശ്വാസങ്ങളുടെ ആനത്തോട്ടികളായിരുന്നു കഴിഞ്ഞ കാലങ്ങളില്‍, അവയെ

നമ്മില്‍ പലരും എടുത്തുമാറ്റി.

ഇനിയുമുണ്ട് എടുത്തു മാറ്റപ്പെടേണ്ട ഒരുപാട് ആനത്തോട്ടികള്‍.

അവയെ എടുത്തുമാറ്റി നമുക്ക് സ്വതന്ത്രരാവാം,

നന്മയിലേക്കുള്ള പുത്തന്‍ ആശയങ്ങളെ നമുക്ക് സ്വാഗതം ചെയ്യാം,

സമസ്ത ലോകത്തിനും സുഖം ഭവിക്കട്ടെ എന്നതായിരിക്കട്ടെ നമ്മുടെ പ്രാര്‍ത്ഥന.

ജി-മെയില്‍ സംഗതി

2011-07-13T05:08:00.000-07:00

ജിമെയില്‍ ഉപയോഗിക്കുന്ന സുഹൃത്തുക്കള്‍ക്ക്...

ചിത്രങ്ങള്‍ ഉള്ള മെയില്‍ അയക്കാന്‍ ഒരു സൂത്രപ്പണി പറഞ്ഞു തരാം.
ഞാന്‍ പലപ്പോഴും ചിന്തിച്ചിട്ടുണ്ട് , ജി മെയിലില്‍ എങ്ങനെയാണ് ചിത്രങ്ങള്‍ ചേര്‍ത്ത് വയ്ക്കുന്നത് എന്ന്?
അറ്റാച്മെന്റ്റ് ആയി ചിത്രങ്ങള്‍ മെയിലില്‍ അയക്കാന്‍ നമുക്കെല്ലാം അറിയാം, പക്ഷെ അത് കിട്ടുന്ന വ്യക്തിക്ക്
"തംബ്നെയില്‍" ആയി മെയിലിന്റെ അടിയില്‍ ചെറിയൊരു ചിത്രമായി മാത്രമേ കാണാന്‍ കഴിയൂ.
എന്നാല്‍ നാമെഴുതുന്ന വാക്കുകള്‍ക്കിടയില്‍ ചിത്രങ്ങള്‍ ചേര്‍ക്കാന്‍ ഗൂഗിള്‍ ലാബ്സ് സൗകര്യം ഒരുക്കിയിട്ടുണ്ട്.
താഴെ പറയും പോലെ ചെയ്‌താല്‍ സംഗതി റെടി !

ജിമെയില്‍ സൈന്‍ ഇന്‍ ചെയ്ത ശേഷം 'Mail Settings' എടുക്കുക.

Settings പേജില്‍ 'Labs' എന്നാ ലിങ്കില്‍ ക്ലിക്കുക.
ഗൂഗിള്‍ ലാബ്സിന്റെ പല പരീക്ഷണങ്ങളും ഇവിടെ ലിസ്റ്റ് ചെയ്തിട്ടുണ്ട്.

അതില്‍ നിന്നും 'Inserting Images' എന്ന പ്രോഡക്റ്റ് സെര്‍ച്ച്‌ ചെയ്തു കണ്ടു പിടിക്കണം.
'Disable' ആയി കിടക്കുന്ന ഇതിനെ 'Enable' ആക്കി
'Save Changes' ബട്ടന്‍ അമര്‍ത്തിയാല്‍ കാര്യം കഴിഞ്ഞു.
ഇനി എങ്ങനെ ഇത് ഉപയോഗിക്കാം? സാധാരണ മെയില്‍ അയക്കുംപോലെ 'Compose mail'
എടുത്തു മെയില്‍ ടൈപ്പ് ചെയ്യാം. Editor ന്റെ മുകളിലുള്ള formatter ബട്ടനുകളുടെ കൂട്ടാത്തില്‍
പുതിയൊരു അതിഥിയെ കാണാം, 'Insert Image'.
ചിത്രം ഉള്‍ക്കൊള്ളിക്കേണ്ട സ്ഥലത്ത് ഇവനെ പിടിച്ചു ക്ലിക്കിയാല്‍ ഏതു ചിത്രമാണ് വേണ്ടതെന്നു
ചോദിക്കും; കമ്പ്യൂട്ടറില്‍ സേവ് ചെയ്തിരിക്കുന്ന സ്ഥലം പറഞ്ഞു കൊടുത്താല്‍ സംഗതി റെഡി.

ചുമ്മാ ബ്ലോഗ്‌ വായിച്ചിരിക്കാതെ ഇപ്പോള്‍ തന്നെ ഇതൊന്നു പരീക്ഷിച്ചു നോക്ക് മാഷേ.
ഇനി നിങ്ങള്‍ക്കറിയാവുന്ന ഇതുപോലുള്ള പൊടിക്കൈകള്‍ ഞങ്ങള്‍ക്കും പറഞ്ഞു തരാന്‍ മടിക്കണ്ട,
കമന്റ്‌ ആയി ഇവിടെ ഇട്ടാല്‍ മതി.

തൂക്കുപാലം

2011-07-06T00:52:00.000-07:00

പണ്ട് മലമ്പുഴയില്‍ പോയപ്പോഴാണ് ആദ്യമായി തൂക്കുപാലം കണ്ടിട്ടുള്ളത്.
ഡാമിനോട് ചേര്‍ന്ന് ചെറിയൊരു തൂക്കുപാലം അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു, ഇന്നത്‌ അവിടെയുണ്ടോ എന്നറിയില്ല.
കേരളത്തില്‍ പലയിടങ്ങളിലും ഇത്തരം പാലങ്ങള്‍ ഉണ്ടായിരുന്നു, തോടിന്റെയും വീതികുറഞ്ഞ പുഴയുടെയും മറ്റും
കുറുകെ കടക്കാന്‍ സഹായിക്കുന്ന തൂക്കു പാലങ്ങള്‍.
മരപ്പലകകള്‍ അടുക്കിവച്ച് ഇരുമ്പ് കയറിന്മേല്‍ കോര്‍ത്ത്‌, കരയുടെ ഇരുവശങ്ങളിലും ഉയര്‍ത്തി കെട്ടിയ
സ്തംബങ്ങളില്‍ ഈ പാലം തൂങ്ങിക്കിടക്കും. സാധാരണ പാലത്തിലൂടെ നടന്നു പോകുന്നത് പോലെ
പോകാം എന്ന് കരുതേണ്ട. ഭാരം കയറുന്നതോടെ തൂങ്ങിക്കിടക്കുന്ന ഇത്തരം പാലങ്ങള്‍
ഇരു വശങ്ങളിലേക്കും തെല്ലൊന്ന് ഉലയാന്‍ തുടങ്ങും. പരിചിതരല്ലാത്ത യാത്രികര്‍ക്ക് ചെറിയൊരു
ഉള്‍ക്കിടിലം ഉണ്ടാക്കും ഈ ഉലച്ചില്‍.

നിങ്ങള്‍ക്ക് എപ്പോഴെങ്കിലും ഈ സാഹസത്തിനു അവസരം ലഭിച്ചിട്ടുണ്ടോ? കിട്ടിയാല്‍ പാഴാക്കരുത്.
എന്റെ നാട്ടില്‍ തന്നെ ഇത്തരത്തില്‍ ഒരു തൂക്കുപാലമുണ്ടെന്നു ഈയിടെ ആണ് അറിഞ്ഞത്.
തൃശ്ശൂരില്‍ ജില്ലയിലെ ഒല്ലുരിനടുത്തു മരത്താക്കര ദേശത്തിന് ശേഷം NH-47 ന്റെ അടുത്ത് പുഴംബള്ളം
എന്ന സ്ഥലത്ത് നിന്നാണ് ഈ ചിത്രങ്ങള്‍ എടുത്തത്‌.

ഇയാന്‍

2011-06-13T02:37:00.000-07:00

മഴക്കാലത്തെ സന്ധ്യകളില്‍ വീടിന്റെ മുറ്റത്തു നിന്നും ഇയാന്‍ പാറ്റകള്‍
മുളച്ചു പൊങ്ങുന്നത് കണ്ടിട്ടില്ലേ?
ത്രിസന്ധ്യ നേരത്ത്, തിരിയിട്ട നിലവിളക്കിനു മുന്‍പിലെ നാമജപത്തിന്റെ
ആവര്‍ത്തനം പോലെ, മണ്ണിനടിയില്‍ നിന്നും ഒന്നിനുപുറകെ ഒന്നായി
ചെറിയൊരു ദ്വാരത്തിലൂടെയാണ് ഇയാനുകളുടെ പിറവി.
അതുവരെ മണ്ണിനടിയില്‍ ഇവ ഒളിച്ചിരുന്നതെവിടെയായിരുന്നു എന്നാര്‍ക്കും അറിയില്ല.
ചിതല്‍ ഉറുമ്പുകള്‍ പോലെ കൂട്ടാമായി പ്രാണികളും ഇയാനുകളുടെ കൂടെ കാണും.
മണ്ണില്‍ നിന്നും ഇയാനുകള്‍ മുളച്ചു പൊങ്ങുന്ന കാഴ്ച വളരെ കൌതുകം നിറഞ്ഞതാണ്‌.
പ്രോഗ്രാമാരുടെ ഭാഷയില്‍ പറഞ്ഞാല്‍, ഒരു ഇന്‍ഫിനിറ്റ് ലൂപില്‍ നിന്നും അനേകം
ഇയാനുകള്‍ ഒന്നൊന്നായി പുറത്തു ചാടും. ഒടുവില്‍ റിസോര്‍സ് തീര്‍ന്ന സിഗ്നല്‍ കിട്ടുമ്പോള്‍
ലൂപില്‍ നിന്നും ടെര്‍മിനേറ്റ് ചെയ്തു പ്രോഗ്രാം അവസാനിക്കുന്നു.

എണ്ണത്തില്‍ കൂടുതലോക്കെ മുളച്ചുപൊങ്ങുമെങ്കിലും ഈ ഇയാനുകള്‍ക്ക് അല്പായുസ്സാണത്രെ !
ഇവയുടെ ജീവന്റെ ദൈര്‍ഘ്യം ഏതാനും മിനുട്ടുകള്‍ മാത്രം എന്നാണറിഞ്ഞത്‌.

കഴിഞ്ഞ മഴക്കൊടുവില്‍ വീട്ടു മുറ്റത്തുനിന്നും കിട്ടിയ ഇയാനുകളുടെ ഏതാനും ചിത്രങ്ങള്‍
ഞാനിവിടെ പോസ്റ്റുന്നു. വെളിച്ചക്കുറവും ക്യാമറയുടെ പരിമിതിയും മൂലം ചിത്രങ്ങള്‍
മിഴിവുള്ളതല്ല; എങ്കിലും ഇയാനുകളുടെ പിറവി കണ്ടിട്ടില്ലാത്തവര്‍ക്കുവേണ്ടി ഈ
ചിത്രങ്ങള്‍ ഇവിടെ കിടക്കട്ടെ.

പമ്പരം

2011-05-23T21:16:00.000-07:00

വേനലവധിക്കാലം തീരാറായി..
കുട്ടികളെല്ലാം തന്നെ അവസാനനാളുകളിലെ ആഘോഷ തിമര്‍പ്പിലാണ് .
ടി വി യുടെയും വീഡിയോ/കമ്പ്യൂട്ടര്‍ ഗെയിമുകെളുടെയും മുന്നില്‍ നിന്നും
മാറാതെ നില്‍ക്കുന്ന കുട്ടികളുള്ള ഇക്കാലത്ത്,
പമ്പരം കറക്കി കളിക്കുന്ന ഒരു കുട്ടിയുടെ ചിത്രം കിട്ടിയത്
ഒരു ഭാഗ്യമയിട്ടാണ് എനിക്ക് തോന്നിയത്.

കുറെ നാളുകളായി ഒരു "പമ്പര-ചിത്രം" തേടി ഞാന്‍ നടക്കുന്നു;
ഫ്ലോറിഡയിലുള്ള എന്റെയൊരു സുഹൃത്തിന്റെ ആഗ്രഹാവുമായിരുന്നു അത്.
അമേരിക്കയിലെ ആ സുഹൃത്തിന് ഈയിടെ ഒരു ആണ്‍തരി ജനിച്ചപ്പോള്‍
അപ്പന്റെ പഴയകാല "പമ്പര" ഓര്‍മ്മകള്‍ നോസ്ടാല്‍ജിക്കായി തലക്കടിച്ചു കാണും :)
[അനൂപേ, ഈ ബ്ലോഗ്‌ ഞാന്‍ താങ്കള്‍ക്കും മകനും ഡെഡിക്കേറ്റ് ചെയ്യുന്നു]

എന്റെയൊക്കെ കുട്ടിക്കാലത്ത് "പമ്പരം-കൊത്ത് " എന്നൊരു "ദേശീയ ഗെയിം"
നാട്ടിലൊക്കെ പോപ്പുലര്‍ ആയിരുന്നു. പമ്പരം ചാട്ടയില്‍ ചുറ്റിയെടുത്തു താഴെ വരച്ചുവച്ച
വൃത്തത്തില്‍ ആഞ്ഞു കൊത്തും. വൃത്തം "മിസ്സ്‌" ആവുന്നവര്‍ക്ക് പമ്പരം വൃത്തത്തില്‍ തന്നെ
അടിയറവു വയ്ക്കേണ്ടതും, മറ്റു "കൊത്തുകാര്‍" അടുത്ത ഊഴങ്ങളില്‍ വൃത്തത്തില്‍ കൊത്തുന്നതിനോപ്പം
"അടിമയായ" പമ്പരത്തെ കൊത്തി തെരിപ്പിക്കുന്നതും ആയിരിക്കും.
അങ്ങനെയാണ് കളി പുരോഗമിക്കുന്നത്. പമ്പരത്തിലെ ഇന്‍-ബില്‍റ്റ് ആണി മാറ്റി
പകരം "സ്പെഷ്യല്‍" ആണി വച്ച് നമ്മുടെയൊക്കെ പമ്പരം കൊത്തിപ്പൊളിച്ച
"പുലികളെ" നിങ്ങള്‍ക്കും ഓര്‍മ്മയില്ലേ???

കാലം കടന്നു പോയപ്പോള്‍ പമ്പരവും ഇതുപോലുള്ള മറ്റു കളിക്കോപ്പുകളും
പുത്തന്‍ ഗാട്ജെറ്റുകള്‍ക്ക് വഴിമാറിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു.

അതിരാത്രം-2011

2011-05-03T20:18:00.000-07:00

"അറിഞ്ഞുകൊണ്ട് അതിജീവിക്കുക"

പ്രപഞ്ചമെന്ന സൃഷ്ടി പ്രക്രിയയുടെ സൂക്ഷ്മാക്ഷരങ്ങള്‍ കൊണ്ടാണ്
വേദങ്ങള്‍ രചിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്.
വേദങ്ങള്‍ പ്രകൃതിയുടെ ശാസ്ത്രവും ധര്‍മ്മത്തിന്റെ ശ്രോതസ്സുമാണ്.
അതിന്റെ പൊരുള്‍ അറിഞ്ഞവന് മാത്രമേ "ഞാനും ഞാനല്ലാത്തതിന്റെയും"
എന്ന വ്യത്യാസം ഇല്ലാതാവുന്നുള്ളൂ.
ഈ സൂക്ഷ്മ മന്ത്രങ്ങളുടെ ധ്വനി സാന്ദ്രതയിലേക്ക് ആവാഹിച്ചുണര്‍ത്തിയ അഗ്നിയില്‍
അനുഷ്ട്ടാന നിഷ്ട്ടയോടുള്ള സമര്‍പ്പണം
പ്രകൃതിയുടെ അദൃശ്യ ധമനികളെ ഊര്‍ജസ്വലമാക്കുമെന്ന് മഹര്‍ഷിമാര്‍ കണ്ടെത്തി.
അവരതിനെ യാഗമെന്ന് പേര്‍ ചൊല്ലി.
അതിരാത്രം ഏഴു വിധം സോമയാഗങ്ങളില്‍ ഒന്നാണ്.

ആചാരാനുഷ്ട്ടാനങ്ങള്‍ കൊണ്ട് പുകള്‍കൊണ്ട ഭാരതത്തില്‍
അതിരാത്രത്തിന് വേദിയോരുങ്ങിയത് നമ്മുടെ കേരളത്തിലെ,
എന്റെ സ്വന്തം നാടായ തൃശ്ശിവപേരൂരിലാണ്.
ഒരു മനുഷ്യായുസ്സില്‍ വല്ലപ്പോഴും മാത്രമേ ഇത്തരമൊരു മഹായാഗത്തിന് സാക്ഷ്യം
വഹിക്കാന്‍ കഴിയുകയുള്ളൂ.
35 വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്കു ശേഷം ഒരു അതിരാത്രം കൂടി അരങ്ങേറി,
തൃശൂരിലെ, യാഗങ്ങളുടെ യജ്ഞ ഭൂമിയായ പാഞ്ഞാല്‍ എന്ന ഗ്രാമത്തിലെ,
ലക്ഷ്മി നാരായണ ക്ഷേത്രത്തിനു സമീപം. (ഏപ്രില്‍ 4 മുതല്‍ 15 വരെ )

സ്വാര്‍ത്ഥ താല്പര്യങ്ങള്‍ ഏതുമില്ലാതെ പ്രകൃതിയുടെ ഉണര്‍വിനും
മനുഷ്യ നന്മക്കും വേണ്ടിയാണ് അതിരാത്രം നടത്തുന്നത് എന്ന സത്യമാണ്
എന്നെ കൂടുതല്‍ ആകര്‍ഷിച്ചത്. "ലോക സമസ്ത സുഖിനോ ഭവന്തു" എന്ന ഭാരതീയ
ദര്‍ശനം തന്നെയാണ് ഇവിടെ ഉദ്ഘോഷിക്കുന്നത്. "അറിഞ്ഞുകൊണ്ട് അതിജീവിക്കുക്ക"
എന്നൊരു ആശയവും നമുക്ക് പകര്‍ന്നു തരുന്നു ഈ അതിരാത്രം.

12 ദിവസം നീണ്ടു നിന്ന അതിരാത്രത്തിന് ആ ഗ്രാമം മുഴുവന്‍ ആതിഥ്യമരുളി.
ഗരുഡ ചിതിയിലെ യാഗാഗ്നിയും പ്രവര്‍ഗ്യവും എല്ലാം അതിരാത്രം കാണാനെത്തിയ
ലക്ഷങ്ങള്‍ക്ക് ആദ്യാനുഭവമായിരുന്നു. അതിരാത്രത്തിലെ ചില ആചാരങ്ങളും
ചടങ്ങുകളും നമ്മില്‍ കൌതുകമുണര്‍ത്തും. ദിവസവും രാവിലെ 3 മണി മുതല്‍ രാത്രി 11 വരെ
നീളുന്ന ചടങ്ങില്‍ നിരവധി ഋത്വിക്കുകള്‍ അണിചേരും. അക്കിത്തിരിപ്പാടും യാഗത്തിന്റെ
യജമാനനും യജമാനത്തിയും എല്ലാം അതിരാത്ര ചടങ്ങുകളുടെ ഭാഗമാണ്. ഓരോരുത്തര്‍ക്കും
അവരുടെതായ പ്രത്യേക സ്ഥാനമാനങ്ങളുണ്ട്.

യാഗത്തിലെ ചടങ്ങുകള്‍ക്ക് ഉപയോഗിക്കുന്ന
സാമഗ്രികള്‍ക്കുമുണ്ട് പ്രത്യേകതകള്‍. അവയെല്ലാം കണക്കനുസരിച്ച് വിവിധ മരങ്ങളില്‍
കൊത്തിയെടുത്തവയാണ്. മണ്പാത്രങ്ങളും മണ്ണില്‍ തീര്‍ത്ത കിണ്ടിയുമെല്ലാം നമ്മില്‍
കൌതുകമുണര്‍ത്തും.
യജ്ഞ വേദിയില്‍ ഞാന്‍ കണ്ട ചില കാഴ്ചകള്‍ നിങ്ങളുമായി പങ്കുവെക്കുന്നു.

ഒടുവിലീ യാഗശാല തന്നെ അഗ്നിക്കിരയാക്കി അതിരാത്രം സമാപിക്കുന്നു.
യാഗത്തിന്റെ യജമാനന്‍ അതിരാത്രത്തിന്റെ ആത്മാവും, യാഗശാല ശരീരവും
ആണെന്നാണ്‌ പ്രമാണം. അതുകൊണ്ടാണ് യാഗാന്ത്യം യജമാനനാകുന്ന
ആത്മാവില്ലാതാകുന്നതോടെ യാഗശാല അഗ്നിക്ക് സമര്‍പ്പിക്കുന്നത്.
അനുഗ്രഹവര്‍ഷം പോലെ മഴത്തുള്ളികള്‍ യാഗഭൂവിലേക്ക് വര്‍ഷിക്കുന്നത്
അതിരാത്ര വിജയവും പുണ്യവുമാണെന്നും കരുതപ്പെടുന്നു.

ഇനിയൊരു അതിരാത്രം എന്നാണുണ്ടാവുക എന്ന് പറയുക വയ്യ.
ഈയിടെ ഒരു പത്രത്തില്‍ വായിച്ചു, മൂകാംബിക ക്ഷേത്ര ദേവസ്വവുമായി സഹകരിച്ചു
2013 ല്‍ പാഞ്ഞാളില്‍ വച്ച് തന്നെ അടുത്ത അതിരാത്രം നടന്നേക്കും എന്ന്.
എന്തായാലും നമുക്ക് കാത്തിരിക്കാം,
വേദ മന്ത്രങ്ങളുടെ ആവര്‍ത്തനത്തില്‍, ഗരുഡ ചിതിയില്‍
മനുഷ്യ-നന്മയുടെ അഗ്നി തെളിയുന്നതും കാത്ത്...

തുളസിത്തറ

2011-04-13T20:07:00.000-07:00

ഈ തുളസിത്തറയില്‍ എന്നും തിരി തെളിയിക്കുന്ന ഒരമ്മക്കിളിയുണ്ട്...
എന്നോ എവിടെയോ ജോലിതെടിപ്പോയ ഒരു മകന്റെ തിരിച്ചുവരവും കാത്ത്
ഉരുകുന്ന നെഞ്ചിലെ ചിരാതില്‍,
കാത്തിരിപ്പിന്റെ തിരി തെറുത്തിട്ട് എന്നും ദീപം തെളിയിക്കുന്ന ഒരമ്മ.

ഈ മേടം പിറക്കുമ്പോള്‍, ഒരേയൊരുണ്ണി പോയിട്ട് എത്ര വര്‍ഷമായെന്ന്
ഈയമ്മക്ക് നിശ്ചയമില്ല. ആ കുടിലില്‍ അമ്മയെ തനിച്ചാക്കി
തീവണ്ടി കയറി പോകുമ്പോള്‍ വേഗം പോയി വരാമെന്നൊരു വാക്ക് കൊടുത്തിരുന്നു...

ഓരോ വിഷുക്കാലം വന്നെത്തുമ്പോഴും സ്നേഹത്തിന്റെ കണിയൊരുക്കി,
അമ്മയ്ക്കുള്ള വിഷുക്കൈ നീട്ടവുമായി വന്നെത്തുന്ന മകന്റെ വരവും കാത്തിരുന്നു.
പക്ഷേ അമ്മയും ഈ തുളസിത്തറയും തനിച്ചായി...
വീടിനു മുന്നിലൂടെ കടന്നു പോകുന്ന ഓരോ തീവണ്ടിയിലും;
ചിരിച്ചുകൊണ്ട് കൈ വീശിക്കാണിച്ചു തിരിച്ചുവരുന്ന
മകന്റെ മുഖം തിരഞ്ഞു കൊണ്ടിരുന്നു ഈ അമ്മ...

വീണ്ടുമൊരു മേടം വന്നെത്തുമ്പോള്‍; കാത്തിരിപ്പിന്റെ വേനലറുതിക്കൊടുവില്‍
ഈയമ്മയുടെ മനസ്സിന്റെ നനുത്ത ചില്ലകളും പൂക്കുകയാണ് ,
പ്രതീക്ഷകളുടെ ഒരായിരം കണിക്കൊന്നപൂക്കള്‍...

എല്ലാ ബ്ലോഗ്‌ വായനക്കാര്‍ക്കും എന്റെ സ്നേഹം നിറഞ്ഞ
വിഷു ആശംസകള്‍...

തെല്ലിക്കല്‍ നൈറ്റ്സ്

2011-04-01T01:22:00.000-07:00

പറമ്പിക്കുളത്തെക്കുള്ള ഒരു വനയാത്രയാണ് ഈ ബ്ലോഗ്‌.

കാട്ടില്‍ പോകാനും ട്രെക്കിങ്ങിനും നമുക്കെല്ലാം ഇഷ്ട്ടമല്ലേ, അപ്പോള്‍ ഒരു രാത്രി
വനത്തിനകത്ത്‌ താമസിക്കാന്‍ കൂടി ഒരവസരം കിട്ടിയാലോ !
ഇങ്ങനെയൊരു യാത്ര നിങ്ങളുടെ സ്വപ്നത്തിലുണ്ടോ?
എങ്കില്‍ കേരള വനം വകുപ്പിന്റെ "തെല്ലിക്കല്‍ നൈറ്റ്സ് " എന്ന പാക്കേജ് എടുത്ത്
പറമ്പിക്കുളത്തെക്ക് വിട്ടോളൂ.

വനത്തിനകത്തെക്ക് കയറാന്‍ തന്നെ കൂടുതല്‍ നിയന്ത്രണങ്ങള്‍ വന്നുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന
ഇക്കാലത്ത്, താമസമൊരുക്കി സന്ദര്‍ശകരെ ക്ഷണിക്കുന്ന
ഒരു പാക്കേജാണ് "തെല്ലിക്കല്‍ നൈറ്റ്സ്". പാലക്കാട് ജില്ലയിലെ, തമിഴ്നാട്
ബോര്‍ടറിനടുത്തുള്ള പറമ്പിക്കുളം ടൈഗര്‍ റിസര്‍വ് വനമേഘലയിലാണ് ഈ
സൌകര്യമുള്ളത്. ഒരു ഗ്രൂപ്പില്‍ പരമാവധി അഞ്ചു പേര്‍ക്കാണ് ഒരു രാത്രി ഇവിടെ
ചിലവഴിക്കാവുന്നത്. 4000 രൂപയാണ് ഈ താമസത്തിന്റെ ചെലവ് (5 പേര്‍ക്ക് ).
മുന്‍കൂട്ടി ഫോറെസ്റ്റ് ഡിപ്പാര്‍ട്ട്മെന്റില്‍ നിന്നും അനുമതി നേടുകയും അഡ്വാന്‍സ് ആയി
2000 രൂപയുടെ DD എടുത്ത് അയക്കുകയും വേണം.
(കൂടുതല്‍ വിവരങ്ങള്‍ അറിയുവാന്‍ ഈ ബ്ലോഗിന്റെ അവസാനം നോക്കുക)

ഇനി യാത്രയെ കുറിച്ച് പറയാം.
ഞാന്‍ ജോലി ചെയ്യുന്ന ഇന്‍ഫോ പാര്‍ക്കില്‍ നിന്നും നാല് സുഹൃത്തുക്കളോടൊപ്പം
കൊച്ചിയില്‍ നിന്നും, തൃശൂര്‍ വഴി പാലക്കാട് എത്തി അവിടെ നിന്നും കൊല്ലങ്കോട് വഴി
പൊള്ളാച്ചി റൂട്ടിലൂടെ കടന്ന് ആനമല വഴി ടോപ്‌ സ്ലിപ്പിലെത്തി.

അവിടെ നിന്നും പറമ്പിക്കുലത്തെകുള്ള വഴി കാര്‍ യാത്ര കുറച്ചു പ്രയാസമാണ്.
പറമ്പിക്കുളം കേരളത്തില്‍ ആണെങ്കിലും അവിടെ എത്താന്‍ റോഡ്‌ മാര്‍ഗം
ഇല്ലാത്തതിനാല്‍ നമുക്ക് കുറച്ചു ദൂരം തമിഴ് നാടിനെ ആശ്രയിക്കണം.
രണ്ടു ചെക്ക്പോസ്റ്റുകള്‍ കടന്ന് പറമ്പിക്കുളത്ത് എത്തിച്ചേരാം. ദിവസം 30
വാഹങ്ങള്‍ മാത്രമേ അവിടേക്ക് കടത്തി വിടൂ.

11 മണിയോടെ ഞങ്ങള്‍ പറമ്പിക്കുളത് എത്തി.
ചെക്ക്‌ പോസ്റ്റില്‍ റിപ്പോര്‍ട്ട്‌ ചെയ്ത് പാക്കജിന്റെ മുഴുവന്‍ തുകയും അടച്ചു.
യാത്രയെ കുറിച്ചും താമസത്തെ പറ്റിയും ഒക്കെ അവിടെയുള്ള ഫോറെസ്റ്റ്
ഓഫീസര്‍മാര്‍ ഞങ്ങള്‍ക്ക് പറഞ്ഞു തന്നു. കൂടെ സഹായത്തിനായി രണ്ടു
ഗൈഡ് മാരെയും ഏര്‍പാടാക്കി. അവിടെയുള്ള "മലസര്‍" എന്ന
ആദിവാസി സമുദായത്തില്‍ പെട്ടവരായിരുന്നു അവര്‍, ആദനും ശിവകുമാറും.

കുറച്ചു ദൂരം കൂടി മാത്രമേ വാഹനത്തിന് അനുമതിയുള്ളൂ. പോകും വഴിയെ ഞങ്ങള്‍
"കന്നിമാര " എന്ന തേക്കുമരം കാണാന്‍ പോയി; ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ
തേക്ക് മരം ! അവിടെയുള്ളവര്‍ ദൈവിക പരിവേഷം നല്‍കിയിട്ടുള്ള ആ മരത്തിനു
പിന്നില്‍ പല കഥകളുമുണ്ട്. എന്തായാലും, മരം മുറിച്ചു വിറ്റുതുലക്കാന്‍ വേണ്ടി പണ്ട്
ഇവിടെയെത്തിയ സായിപ്പിന് ഈ മരം മുറിക്കാന്‍ കഴിഞ്ഞിട്ടില്ല എന്ന് ചരിത്രം
സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തുന്നു.

കന്നിമാര വിശേഷങ്ങള്‍ കേട്ട ശേഷം യാത്ര തുടര്‍ന്നു. മൃഗങ്ങളെ കാണാന്‍
സാധ്യതയുള്ള സ്ഥലങ്ങളെ പറ്റിയുള്ള വിവരങ്ങള്‍ ആദന്‍ ഞങ്ങള്‍ക്ക് പറഞ്ഞു തന്നു.
ആദ്യമായി ഞങ്ങളെ വരവേറ്റത് ചെറിയൊരു ആനകൂട്ടമായിരുന്നു. അതിലൊരു കുറുമ്പന്‍
ഞങ്ങളുടെ പച്ച കാറിനെ ലക്‌ഷ്യം വച്ച് നീങ്ങിയപ്പോള്‍ "തോമാസുട്ടി, വിട്ടോടാ"
എന്നും പറഞ്ഞു വേഗം "സ്കൂട്ടായി".

കാട്ടാനകളുടെയും കാട്ടു പോത്തിന്റെ കൂട്ടത്തിന്റെയും ദര്‍ശന പുണ്യം
കഴിഞ്ഞ് ഞങ്ങള്‍ പറമ്പിക്കുളം കവലയിലെത്തി. സത്യന്‍ അന്തിക്കാടിന്റെ
പഴയകാല സിനിമകളെ ഓര്‍മ്മപ്പെടുത്തുന്ന ഒരു കവല. അടുത്തു ഒരു
കിലോമീറ്റര്‍ അകലെയായി പറമ്പിക്കുളം ഡാം സന്ദര്‍ശിച്ചു. പിന്നീട്
ഭക്ഷണ ശേഷം, അന്ന് വൈകിട്ട് പാചകം ചെയ്ത് കഴിക്കാനുള്ള സാധനങ്ങള്‍
വാങ്ങി. കുറച്ചു കൂടി യാത്ര ചെയ്ത് ഞങ്ങള്‍ കാര്‍ ഒരിടത്ത് പാര്‍ക്ക്‌ ചെയ്തു.
വനാതിര്‍ത്തിയില്‍ നിന്നും ഇനിയുള്ള ദൂരം കാല്‍നടയായി പോകണം.

ഭക്ഷണപ്പൊതികളുമായി ഞങ്ങള്‍ "ആദന്‍" തെളിച്ച
വഴി-വരമ്പിലൂടെ കാടിനകത്തേക്ക് യാത്രയായി. കയ്യില്‍ വെട്ടുകത്തിയുമായി
മുമ്പേ നടക്കുന്ന ശിവകുമാര്‍ കാടിന്റെ രസങ്ങള്‍ പകര്‍ന്നു തന്നു. കാട്ടു പന്നികള്‍
നാണം കുണുങ്ങി ഞങ്ങളെ കാണുന്നതിനു മുന്‍പേ എവിടെയോ പോയോളിച്ചു.
കാട്ടുകോഴികളും മലയണ്ണാനുകളും മരമുകളില്‍ ഒച്ചവക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

ഏകദേശം 8 കിലോമീറ്റര്‍ നടന്നപ്പോള്‍ ഞങ്ങള്‍ കാടിന്റെ ഉള്ളിലെത്തി.
അവിടെയാണ് തെല്ലിക്കല്‍ ബംഗ്ലാവ് അഥവാ "പന്തെര ഡെന്‍" എന്ന വീട്.
ആന വരാതിരിക്കാന്‍ കുഴിച്ച കിടങ്ങിനു മുകളിലെ ചെറു പാലത്തിലൂടെ ആ
വീടിന്റെ മുന്‍പിലെത്തി.

പണ്ട് സായിപ്പിന്റെ കാലത്ത് കാടിനുള്ളില്‍ അവര്‍ നിര്‍മ്മിച്ച
ഇന്‍സ്പെക്ഷന്‍ ബംഗ്ലാവ് (IB) ആണ് തെല്ലിക്കല്‍ പാക്കേജില്‍ നമുക്ക് താമസിക്കാന്‍
തരുന്നത്. രണ്ടു മുറികളും അടുക്കളയുമുള്ള ഈ ബംഗ്ലാവില്‍ വൈദ്യുതിയോ മറ്റു
സൌകര്യങ്ങളോ ഇല്ല. IB യുടെ മുന്‍വശത്ത്‌ കുറച്ചകലെയായി ഒരു വയലും തടാകവും ഉണ്ട്.
കുളിക്കാനായി അടുത്ത് തന്നെ ഒരു ആറുണ്ട് . കിടക്കാനുള്ള ബെഡ് ഷീറ്റും മറ്റും IB യില്‍ ലഭിക്കും.
ടോയിലറ്റ് സൗകര്യം ഇല്ലാത്തതിനാല്‍ സ്ത്രീകള്‍ ഈ യാത്രയ്ക്ക് ഒരുങ്ങുമ്പോള്‍
ഒന്ന് ചിന്തിക്കുന്നത് നല്ലതായിരിക്കും

ബാഗും മറ്റും മുറിയില്‍ വച്ച ശേഷം കാട്ടാറില്‍ കുളിച്ചു "ഫ്രഷ്‌" ആയി.കുറച്ചു ദൂരത്തുള്ള
തടാകത്തില്‍ മ്ലാവുകളും വേട്ട പട്ടികളും വന്നുപോയി കൊണ്ടിരുന്നു. പട്ടികള്‍
കൂട്ടത്തോടെയാണ് വരുന്നത് കണ്ടത്, അവ വന്നതും പാവം മ്ലാവുകള്‍ ഓടി രക്ഷപ്പെട്ടു.
രാത്രി ആയതോടെ മൃഗങ്ങളുടെ കണ്ണുകള്‍ മാത്രം ഇരുട്ടിന്റെ തിരശീലയില്‍
മിന്നി മറഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്നു. കയ്യിലുണ്ടായിരുന്ന ബൈനോകുലറുകള്‍ ഇരുട്ടില്‍
ഉപയോഗ ശൂന്യമായപ്പോള്‍ ഇന്‍ഫ്ര റെഡ് ബൈനോകുലര്‍ ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കില്‍
എന്നാശിച്ചു പോയി.

ഇന്ത്യന്‍ കാടുകളില്‍ കടുവകളെ കാണുക എന്നത് വളരെ വിരളമാണ്. കണക്കു പ്രകാരം
അവിടെ മുപ്പതോളം കടുവകള്‍ ഉണ്ടെങ്കിലും അവയെ നേരില്‍
കാണണമെങ്കില്‍ മഹാ ഭാഗ്യം തന്നെ വേണം. എങ്കിലും രാത്രിയുടെ
മറവില്‍ ഞങ്ങള്‍ കാത്തിരുന്നു; പക്ഷെ നിരാശയായിരുന്നു ഫലം.

ഒടുവില്‍ "നിരീക്ഷണ" മേഘലയില്‍ നിന്നും പിന്‍വാങ്ങി തെല്ലിക്കലെത്തി.
ആദനും ശിവകുമാറും അപ്പോഴേക്കും ഞങ്ങള്‍ക്കുള്ള ഭക്ഷണം റെഡി ആക്കിയിരുന്നു.
ചുട്ടെടുത്ത ചപ്പാത്തിയും ഇറച്ചിക്കറിയും കഴിച്ച്,
കാടിനെ വിറപ്പിക്കുന്ന തണുപ്പിനുമേല്‍ പകല്‍ കണ്ട കാഴ്ചകളുടെ രസത്തിന്റെ
ഓര്‍മ്മയുടെ പുതപ്പും വലിച്ചു നീട്ടി ഞങ്ങള്‍ നിദ്രയിലാണ്ടു.
കാതുകള്‍ അപ്പോഴും രാത്രിയില്‍ വന്നെത്താന്‍ കൊതിച്ച ജീവികളുടെ
ശബ്ദവും കാതോര്‍ത്ത് ഉറങ്ങാതെയിരുന്നു...

പിറ്റേ ദിവസം രാവിലെ ആറിനെഴുന്നേറ്റു വീണ്ടും കാട്ടിലൂടെ നടന്നു.
കാഴ്ചകള്‍ അവസാനിച്ചപ്പോള്‍ ഉച്ചയാകുമ്പോഴേക്കും കറക്കം മതിയാക്കി കാടിറങ്ങി.

യാത്ര എങ്ങനെ ബുക്ക്‌ ചെയ്യാം ?

ഫോറെസ്റ്റ് ഓഫീസുമായി താഴെ കാണുന്ന നമ്പറില്‍ ബന്ധപ്പെടുക.
+91 9442201690, +91 4253 245025

കൂടുതല്‍ വിവരങ്ങള്‍ക്ക് ഈ വെബ് സൈറ്റ് നോക്കാം.
www.parambikulam.കോം

എങ്ങിനെ ഇവിടെ എത്തി ചേരാം ?

കൊച്ചിയില്‍ നിന്നും ഏകദേശം 220 കിലോമീറ്റര്‍ യാത്ര ചെയ്യണം ഇവിടെയെത്താന്‍.

കൊച്ചിയില്‍ നിന്നും അങ്കമാലി വഴി (NH-47) തൃശൂരിലെ മണ്ണുത്തി ബൈ പാസ്സില്‍ എത്തുക.
അവിടെ നിന്നും വലത്തോട്ട് തിരിഞ്ഞ് പാലക്കാടിനടുത്തെ വടക്കഞ്ചേരിയിലെത്തി
വലത്തോട്ട് തിരിഞ്ഞ് കൊല്ലങ്കോട്‌ എത്തി അവിടെ നിന്നും
പൊള്ളാച്ചി വഴിയിലേക്ക് തിരിയുക. പൊള്ളാച്ചി എത്തുന്നതിനു മുന്‍പായി
ആനമല യിലേക്ക് തിരിഞ്ഞ് ടോപ്‌ സ്ലിപ്പില്‍ എത്തുക. അവിടെ നിന്നും വലത്തോട്ട്
തിരിഞ്ഞ് നേരെ പറമ്പികുളത്തേക്കു എത്തിച്ചേരാം.

കയ്യില്‍ കരുതേണ്ടവ.

സാധാരണ ഒരു യാത്ര പോകുന്നതില്‍ നിന്നും തികച്ചും വ്യത്യസ്തമാണ് കാട്ടിലേക്കുള്ള യാത്ര.
അതിനാല്‍ ഇത്തരം യാത്രകളില്‍ കുറച്ചു കാര്യങ്ങള്‍ കയ്യില്‍ കരുതിയാല്‍ നന്നായിരിക്കും.
1. മാപ് , ഒരു കോമ്പസ് (ദിശ അറിയാനായി).
2. ഗ്രൂപ്പിലെ എല്ലാവരും വെള്ളം കരുതുക.
3. ടോര്‍ച്, മെഴുകുതിരി, ലൈറ്റര്‍.
4. സ്വിസ് നൈഫ് (കത്തി) , കയര്‍.
5. ഫസ്റ്റ് എയിഡ് ബോക്സ്‌.
6. അട്ട ഉള്ള ഇടമാണെങ്കില്‍ മഞ്ഞള്‍പ്പൊടിയും, പുകയിലയും കരുതുക.

ആനക്കൊട്ടില്‍

2011-03-20T23:18:00.000-07:00

തൃശ്ശൂരിലെ ഗുരുവായൂര്‍ ക്ഷേത്രത്തിനടുത്ത് പുന്നത്തൂര്‍ കോട്ടയിലെ ആനക്കാഴ്ചകളാണ്
ഇവിടെ.

ക്ഷേത്രത്തിനെ വടക്ക് ഭാഗത്തുള്ള വഴിയിലൂടെ ഏകദേശം 3 കിലോമീറ്റര്‍ യാത്ര
ചെയ്‌താല്‍ പുന്നത്തൂര്‍ കോട്ടയിലെ ആന സങ്കേതത്തില്‍ എത്തിച്ചേരാം.
ഗുരുവായൂര്‍ ക്ഷേത്രത്തിലേക്ക് ഭക്തര്‍ നടയിരുത്തിയ ആനകളടക്കം ഏകദേശം
അറുപതോളം ഗജവീരന്മാരുണ്ട് ഈ ആനത്താവളത്തില്‍.

പണ്ട് പുന്നത്തൂര്‍ രാജവംശരുടെ കൊട്ടാരമായിരുന്ന ഈ 60 ഏക്കര്‍ സ്ഥലം
1970 മുതല്‍ ദേവസ്വത്തിന്റെ കീഴിലാണ്. കൊട്ടാരത്തിന് പുറമേ ഇവിടെ
പുരാതനമായൊരു ക്ഷേത്രവും ഉണ്ട്; ശിവനും ഭഗവതിയുമാണ്‌ പ്രതിഷ്ഠ.
ഈ ക്ഷേത്രാങ്കണത്തിന്റെ സമീപത്തായിരുന്നു പണ്ട് ഈ ആനകളെയെല്ലാം
പാര്‍പ്പിചിരുന്നതത്രേ[ഇന്നത്തെ ശ്രീവത്സം]. പിന്നീട് ദേവസ്വം പുന്നത്തൂര്‍ കോട്ട
ഏറ്റെടുത്തപ്പോള്‍ ഗജരാജന്‍ ഗുരുവായൂര്‍ കേശവന്റെ നേതൃത്വത്തില്‍
ഘോഷയാത്രയുടെ അകമ്പടിയോടെ എല്ലാ ആനകളെയും ഇവിടേയ്ക്ക്
കൊണ്ട് വരികയായിരുന്നു എന്ന് പഴമക്കാര്‍ പറയുന്നു.

ദേവസ്വത്തിന്റെ ആനകളെ പരിപാലിക്കുന്നതിനും സുഖചികിത്സക്കും മറ്റുമായി
ഒരുക്കിയിട്ടുള്ളതാണ് ഈ ആനക്കൊട്ടില്‍, എങ്കിലും സന്ദര്‍ശകര്‍ക്ക് ആനകളെ
കാണാനും അവയെ ചട്ടം പഠിപ്പിക്കുന്ന ആനക്കൊട്ടില്‍ കാണാനും ഇവിടെ
സൗകര്യം ഒരുക്കിയിട്ടുണ്ട്. ജാതിഭേദമന്യേ ഏവര്‍ക്കും ഇവിടെ സന്ദര്‍ശിക്കാനാകും.

പൂരങ്ങള്‍ക്കും ഉത്സവങ്ങള്‍ക്കും സ്വാഭിമാനത്തിന്റെ "എയര്‍" പിടിച്ചു നില്കാറുള്ള
ആനകളെ മാത്രം കണ്ടിട്ടുള്ള നമുക്കൊക്കെ, ഇവിടുത്തെ ആനകളുടെ ചേഷ്ട്ടകള്‍
ചിരിയുണര്‍ത്തും. ഒത്താലൊരു ആനക്കുളിയും കാണാം !

പനം പട്ടട എടുത്തെറിഞ്ഞു കളി തമാശകള്‍ കാണിക്കുന്ന കുട്ടി കൊമ്പന്മാര്‍
മാത്രമല്ല, മദം ഇടകിത്തുടങ്ങിയ ആനകളും അവയെ മെരുക്കുന്ന പാപ്പാന്മാരെയും
ഇവിടെ കാണാം. ആരോഗ്യമൊക്കെ ക്ഷയിച്ച് അവശന്മാരായ
വയസ്സന്‍ ആനകളും ഇവിടെയുണ്ട്. ഓരോ ആനകളെയും പരിപാലിക്കാന്‍
പ്രത്യേകം ആളുകളെയും ദേവസ്വം നിയമിച്ചിട്ടുണ്ട്.

ഗുരുവായൂര്‍ ക്ഷേത്ര ദര്‍ശനം നടത്തുന്നവര്‍ ഒരിക്കലും ഈ ആനക്കൊട്ടില്‍
കാണാതെ മടങ്ങരുത്. കാരണം ക്ഷേത്രദര്‍ശനത്തിന്റെ ഭാഗമായി എല്ലാവരും
മഹിമയൂര്‍ (മമ്മിയൂര്‍) മഹാദേവ ക്ഷേത്രത്തിലും എത്താറുണ്ട്,
അവിടെ നിന്നും വളരെ അടുത്താണ് പുന്നത്തൂര്‍ കോട്ട.

എങ്ങനെ ഇവിടെ എത്തിച്ചേരാം?

തൃശൂരില്‍ നിന്നും ഗുരുവായൂരിലെത്തി (30 കിലോമീറ്റര്‍) ,
വടക്ക് ഭാഗത്തേക്ക് തിരിഞ്ഞു 3 കിലോമീറ്റര്‍ അകലെയാണ്
പുന്നത്തൂര്‍ കോട്ട അഥവാ ആനത്താവളം.
ഗുരുവായൂരില്‍ നിന്നും പ്രൈവറ്റ് ബസ്സിലോ ഓട്ടോ റിക്ഷയിലോ
ഇവിടെ എത്തിച്ചേരാം.

ഊഞ്ഞാല്‍

2011-03-14T20:51:00.000-07:00

ശീതീകരിച്ച മുറിക്കുള്ളിലെ ജോലിത്തിരക്കിനിടയിലും
അവളുടെ മനസ്സ് പറന്നു ചെന്നെത്തിയിരുന്നത്
ബാല്യത്തിലെ തേന്മാവിന്‍ കൊമ്പത്തായിരുന്നു...
തൊടിയിലെ മാവിന്‍ കൊമ്പിലെ മാമ്പൂ മണമേറ്റ്
ഊഞ്ഞാല്‍ ആടാന്‍ കൊതിച്ച അവള്‍ പക്ഷെ
തിരക്കുപിടിച്ച നഗരത്തിലെതണലില്ലാ കെട്ടിടങ്ങള്‍ക്ക് മുന്‍പില്‍ പലപ്പോഴും പകച്ചു നിന്നു...
എല്ലാ സൌഭാഗ്യങ്ങളും അവള്‍ക്കവിടെ കിട്ടുമ്പോഴും
മനസ്സിലെ ആര്‍ദ്രമായ, മോഹങ്ങളുടെ ചിത്രശലഭങ്ങള്‍
ഒരിടം കിട്ടാതെ കാറ്റില്‍ പറന്നകലുകയായിരുന്നു...

കുട്ടിക്കാലം മുതല്‍ക്കേ അവള്‍ക്കൊപ്പം
സ്വപ്നങ്ങളുടെ കളിവീടു തീര്‍ത്ത കൂട്ടുകാരനും
അങ്ങകലെ തോട്ടരികിലായി ഓണ്‍ലൈന്‍ ചരടിന്റെ
അങ്ങേ അറ്റത്ത്‌ തണുത്ത ഒരു കുബിക്കിളില്‍
ഗൃഹാതുരതയുടെ ചരടില്‍ ഊഞ്ഞാല്‍ കെട്ടി കളിക്കുകയാണ്...

ജീവിതം പലപ്പോഴും ഇങ്ങനെയൊക്കെ ആണല്ലേ?
നാം തുഴയുന്ന ദിശയില്‍ ആ തോണി പോകാറില്ല.
അല്ലെങ്കില്‍ മനസ്സാഗ്രഹിക്കാത്ത ഒരു കരയില്‍ അതടുക്കും.
എന്തായാലും വിധിയെ പഴിക്കാതെ ചെന്നിടത്തു നമുക്ക്
സന്തോഷമായിരിക്കാന്‍ ശ്രമിക്കാം. കാരണം
നൊസ്ടാല്‍ജിയയും സ്വപ്നങ്ങളും മാത്രമല്ലല്ലോ ജീവിതം..
ഒരുവേള മനസ്സിലെ ഇഷ്ടങ്ങളുടെ ഊഞ്ഞാലില്‍ ഒരാട്ടം കഴിഞ്ഞ്
യാഥാര്‍ത്ത്യങ്ങളിലേക്ക് നമുക്ക് മടങ്ങിയെത്താം...

മുള്‍വേലി

2011-02-23T22:02:00.000-08:00

മുളയുടെ മുള്ളും ചെറിയ ചില്ലകളും കൊണ്ട് മിര്‍മ്മിക്കുന്ന വേലി കണ്ടിട്ടുണ്ടോ നിങ്ങള്‍?
പറമ്പിന്റെയും തൊടിയുടെയും അതിരു തിരിക്കാന്‍ പണ്ടുകാലം മുതലേ
ഇതുപോലുള്ള വേലികളാണ് നമ്മുടെ നാട്ടില്‍ ഉണ്ടാക്കാറുള്ളത്.
നഗര വാസികള്‍ക്ക് ഒരുപക്ഷെ ഇതൊരു അപൂര്‍വ്വ കാഴ്ചയായിരിക്കാം.

പണ്ട് കാലത്ത് ഇത്തരം വേലികള്‍ നിര്‍മ്മിക്കാന്‍ മാത്രം ആളുകള്‍
ഉണ്ടായിരുന്നു. വളരെ അടുക്കത്തോടെ ചെറു ചില്ലകള്‍ മുളയിലകളോട്
ചേര്‍ത്ത് വച്ച് ഇവ ഉണ്ടാക്കാന്‍ തന്നെ നല്ല പ്രാവീണ്യം വേണം.
മുളയുടെ ചെറിയ മുള്ളുകളും ഉള്ളത് കൊണ്ട് ഈ വേലി
ചാടി കടക്കുക എന്നത് അത്ര എളുപ്പമല്ല. വീടിന്റെ അതിര്‍ത്തിയില്‍
സുരക്ഷക്കായി ഇതായിരുന്നു പണ്ടത്തെ മാര്‍ഗം.

കാലപ്പഴക്കത്തില്‍ മുള്‍വേലികള്‍ കോണ്‍ക്രീറ്റ് മതിലുകള്‍ക്ക് വഴിമാറിക്കൊടുത്തു.
എങ്കിലും ചില നാട്ടില്‍ പുറങ്ങളില്‍ ഇപ്പോഴും ഇത്തരം വേലികള്‍ കാണാം.
തൃശ്ശൂരിലെ വല്ലച്ചിറ ഗ്രാമത്തില്‍ നിന്നുള്ളതാണീ കാഴ്ച !

"മനുഷ്യമനസ്സുകളില്‍ വിഭാഗീയ ചിന്തകളുടെ
മതിലുകള്‍ തീര്‍ക്കുന്ന ഇക്കാലത്ത് ;
സ്നേഹത്തില്‍ നിന്നും നന്മയില്‍ നിന്നും
നമ്മുടെയൊക്കെ ഉള്‍ക്കാഴ്ച്ചയെ മറയ്ക്കുന്ന
എല്ലാ മതിലുകളും മുള്‍വേലികളും
നമുക്ക് വേണ്ടെന്നു വയ്ക്കാം.
അതിരുകളേതുമില്ലാത്ത;
സ്നേഹത്തിന്റെ ഒറ്റപ്പറമ്പായി മാറുന്ന ഒരുദിനം
നമുക്ക് സ്വപ്നം കാണാം..."

ബേക്കല്‍

2011-02-17T23:49:00.000-08:00

ബേക്കല്‍ എന്ന് കേള്‍ക്കുമ്പോഴേ ആദ്യം മനസ്സിലേക്ക് വരുന്നത്
ബേക്കല്‍ കോട്ടയാണ് .
ഞാനിവിടെ പറയാന്‍ ഉധേശിക്കുന്നതും മറ്റൊന്നല്ല.
കാസര്‍കോട് ജില്ലയില്‍ സാഗര സവിധം 40 ഏക്കറില്‍ സ്ഥിതി ചെയുന്ന ഈ കോട്ട
കേരളത്തില്‍ നിര്‍മ്മിക്കപ്പെട്ടിട്ടുള്ളവയില്‍ വച്ച് ഏറ്റവും വലിയതാണ്...

കന്നടയില്‍ ബേക്കല്‍ എന്നാല്‍ "വെന്ത കല്ല്‌" എനാനത്രേ അര്‍ത്ഥം.

കോട്ടയുടെ ഉള്ളിലെ കാഴ്ചകള്‍ ഏതൊരു സഞ്ചാരിയെയും ഇവിടേയ്ക്ക് ആകര്‍ഷിക്കും.
കോട്ടയുടെ മുകളില്‍ നിന്നാല്‍ കാണുന്ന ബീച്ചും മറ്റു പുറംകാഴ്ചകളും മനോഹരം തന്നെ.
വളരെ ഉയരത്തിലുള്ള ഒബ്സര്‍വേഷന്‍ ടവര്‍ ഈ കോട്ടയുടെ ഒരു പ്രത്യേകതയാണ്.
അവിടെ നിന്നും നോക്കിയാല്‍ സമീപ പ്രദേശങ്ങളായ കാഞ്ഞങ്ങാട്, കൊട്ടിക്കുളം, ഉടുമ,
പള്ളിക്കര മുതലായ സ്ഥലങ്ങള്‍ വീക്ഷിക്കാനാകും. പണ്ട് കാലത്തെ സുരക്ഷാ കാര്യങ്ങള്‍ക്ക് വേണ്ടി
നിര്‍മ്മിച്ച ഈ കോട്ടയുടെ സാങ്കേതിക തികവ് വിളിച്ചോതുന്ന തരത്തിലുള്ള അനവധി
കാഴ്ചകള്‍ ഇവിടെ ഇനിയുമുണ്ട്...

വളരെയേറെ ചരിത്ര പ്രാധാന്യമുള്ള ഈ കോട്ടയുടെ കൂടുതല്‍ അറിവുകളൊന്നും എനിക്ക്
നിശ്ചയമില്ല. യാത്ര ഇഷ്ട്ടപെടുന്ന ഏതൊരാള്‍ക്കും ബേക്കല്‍ ഒഴിവാക്കാനാവില്ല.
വെയില്‍ ഒഴിഞ്ഞ ശേഷം ഇവിടെ സന്ദര്‍ശിക്കുന്നതായിരിക്കും നല്ലത്.
സായന്തന കാറ്റ് ഏറ്റു അസ്തമയ സൂര്യന്റെ പൊന്‍വെളിച്ചത്തില്‍ കുളിച്ചുനില്‍ക്കുന്ന
ഈ കോട്ടയ്ക്ക് കാസര്‍കോടിന്റെ എല്ലാ സൗന്ദര്യവും നമുക്ക് പകര്‍ന്നു നല്‍കാനാവും !

ഇടയ്ക്കിടെ കുഞ്ഞോളങ്ങള്‍ കോട്ടയുടെ കല്പഴുതുകളില്‍ ശുഭരാത്രി നേരാന്‍ വന്നെത്തുമ്പോള്‍
സൂര്യാസ്തമയവും കണ്ട്; നിറഞ്ഞ മനസ്സോടെ കോട്ടയുടെ പടവുകളിറങ്ങാം...

സന്ധ്യാംബരം

2011-02-12T08:48:00.000-08:00

"അവളിന്നും കാത്തിരിക്കുകയാണ്;
ഓരോ പകലുകള്‍ക്കൊടുവിലും.
സന്ധ്യാംബരത്തിന്റെ ചുവപ്പില്‍,
കാലം കുടഞ്ഞിട്ടു പോയ കടലാസു പൂക്കളില്‍
അവള്‍ അവനെയും കാത്തിരിക്കുകയാണ്.
കാണുന്ന അസ്തമയങ്ങളൊക്കെയും
എന്തിന്റെയൊക്കെയോ അവസാനമാണെന്ന്
അവള്‍ തിരിച്ചറിയുമ്പോഴും
പ്രതീക്ഷയോടെ അവള്‍ കാത്തിരുന്നു;
സ്വയം ബന്ധിച്ച കൂടിനുള്ളില്‍ നിന്നും
രക്ഷപ്പെടുത്താനൊരുവന്‍ വരുന്നതും കാത്ത്.

എല്ലാമെല്ലാം ഉണ്ടെന്നറിഞ്ഞിട്ടും
എവിടെ നിന്നോ മോചിതയാവാന്‍ അവള്‍ കൊതിച്ചു.
അതിനവള്‍ അവനെയും കാത്തിരുന്നു.
ഉറപ്പില്ലാത്ത പ്രതീക്ഷകള്‍ സൂക്ഷിച്ചു വയ്ക്കുമ്പോഴും
അവളുടെ കണ്ണുകളില്‍ നൂറു സ്വപ്‌നങ്ങള്‍ ചിറകുവച്ച് പറന്നു;
കാലുകളില്‍ വസന്തത്തിന്റെ ചിലങ്കകള്‍ കെട്ടി,
കണ്ണുകളില്‍ പ്രണയത്തിന്റെ കരിമഷിയെഴുതി
അവളിന്നും കാത്തിരിക്കുകയാണ്,
സന്ധ്യാംബരത്തിന്റെ ചുവപ്പു കോട്ടയില്‍ നിന്നും,
അവളിലേയ്ക്കിറങ്ങി വന്നെത്തുന്ന സൂര്യനെയും കാത്ത്..."

പ്രണയം മനസ്സില്‍ സൂക്ഷിക്കുന്ന എല്ലാ വായനക്കാര്‍ക്കും
എന്റെ പ്രണയദിനാശംസകള്‍...

കുമിളകള്‍

2011-02-07T05:16:00.000-08:00

ഓര്‍മ്മയില്ലേ???
നമ്മളും ഇതുപോലെ കുമിളകള്‍ ഉണ്ടാക്കി രസിച്ച ആ കുട്ടിക്കാലം...

ചെറിയൊരു പ്ലാസ്റ്റിക്‌ ചെപ്പെടുത്ത് സോപ്പ് വെള്ളം നിറച്ച് കുഴലിലൂടെ
ഊതി കുമിളകള്‍ ഉണ്ടാക്കി വിടുമ്പോള്‍
റോക്കെറ്റ്‌ ലോഞ്ച് ചെയ്ത സന്തോഷമായിരുന്നു അന്നൊക്കെ.
ആ കുമിളകളില്‍ തെളിയുന്ന മഴവില്‍ നിറങ്ങളും ഇന്നും മായാതെ നില്‍ക്കുന്നു...

അറിയില്ലായിരുന്നു; ഒരിക്കലും തിരിച്ചു വരാത്ത ബാല്യത്തിന്റെ
ആര്‍ദ്രമായ നീര്‍കുമിളകളാണ് അന്ന് കാറ്റില്‍ പറത്തിയതെന്ന്.

ഈ വികൃതി-കുട്ടന്മാരിലൂടെ നമുക്കും പോയി വരാം; ആ പഴയ കാലത്തിലേക്ക്.
ഓര്‍മ്മകളുടെ കുമിളകള്‍ നമ്മുടെ മനസ്സിലും നുരഞ്ഞു പൊങ്ങട്ടെ...

ഡ്രൈവ്‌ ഇന്‍ ബീച്

2011-01-28T01:03:00.000-08:00

സൌത്ത് ഇന്ത്യയിലെ ഏക ഡ്രൈവ് ഇന്‍ ബീച്ചാണ് കണ്ണൂരിലെ
മുഴപ്പിലങ്ങാട് ബീച്.
ഇവിടെ നമുക്ക് വാഹനങ്ങള്‍ യഥേഷ്ടം കടല്‍ തീരത്തിലൂടെ ഓടിച്ചുപോകാം.
കടല്‍ വെള്ളം രണ്ടു വശത്തേക്കും തെറിപ്പിച്ച് കാര്‍ ഓടിച്ചു പോകുന്ന കാര്യം
ഒന്നോര്‍ത്തു നോക്കൂ ; എത്ര രസമായിരിക്കും, അല്ലേ !

മറ്റു ബീച്ചുകളില്‍ നിന്നും വ്യത്യസ്തമായി ഇവിടുത്തെ തീരത്തെ മണല്‍ വളരെ ഉറച്ചതാണ്.
അതുകൊണ്ടുതന്നെ ടയര്‍ താണുപോകുമെന്ന ഭയം വേണ്ട.
പക്ഷെ ഉപ്പുരസമുള്ള കടല്‍ വെള്ളം വാഹനത്തിനു ദോഷം തന്നെയാണ്.
ഡ്രൈവിനു ശേഷം വേഗം തന്നെ സര്‍വീസ് സെന്റെറിലേക്ക് വച്ച് പിടിച്ചില്ലെങ്കില്‍
പ്രശ്നമായേക്കും.

എന്തായാലും കടല്‍ തീരത്തിലൂടെ വാഹനമോടിച്ച് പോകുന്നത് സിനിമയില്‍ മാത്രം
കണ്ടിട്ടുള്ള നമുക്കൊക്കെ ഇത് നല്ലൊരു അനുഭവം തന്നെയാണ്.
ഇവിടെ, നിയമപരമായി തീരദേശ മണലിലൂടെ ഏകദേശം 4 കിലോമീറ്റര്‍ ദൂരത്തോളം
വാഹനമോടിക്കാം. ഡ്രൈവിന് പകല്‍ സമയം പകല്‍ സമയം തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നതാവും
നല്ലത് ; സന്ധ്യയാവുന്നതോടെ ബീച്ചില്‍ തിരക്ക് കൂടും.

ബീച്ചിന്റെ തെക്ക് വശത്ത് ഏകദേശം 200 മീറ്റര്‍ അകലെ "ധര്‍മടം" എന്നൊരു ദ്വീപും ഉണ്ട്.
(Dharmadam Island)
വേലിയിറക്ക സമയമാണെങ്കില്‍ ധര്‍മടം ദ്വീപിലേക്ക് വെള്ളത്തിലൂടെ നടന്നു പോകാം
എന്നുള്ളത് ഈ ബീച്ചിന്റെ മറ്റൊരു ആകര്‍ഷണമാണ്.

എങ്ങിനെ ഇവിടെ എത്തിച്ചേരാം?

തലശ്ശേരിയില്‍ നിന്നും കണ്ണൂരിലേക്കുള്ള വഴിയില്‍ 8 കിലോമീറ്റര്‍ അകലെ
"മൊയിതു" പാലം കടന്ന ശേഷം ആദ്യത്തെ ഇടത്തോട്ടുള്ള വഴി നേരെ
ചെന്നെത്തുന്നത് മുഴപ്പിലങ്ങാട് ബീച്ചിലാണ്.

Tag: Muzhappilangad Drive Beach, Kannur.

മംഗളവനം

2011-01-20T04:58:00.000-08:00

മെട്രോ നഗരമദ്ധ്യത്തില്‍ നിങ്ങള്‍ക്കൊരു പക്ഷിസങ്കേതം കാണാനൊക്കുമോ?
വേണമെങ്കില്‍ കൊച്ചിയിലേക്ക് വരൂ.

"മംഗളവനം" ! നഗരത്തിന്റെ തിരക്കില്‍ നിന്നും വെറും പത്തു മിനിറ്റ്
കൊണ്ട് നടന്നെത്താവുന്ന ഇടം. കളി പറഞ്ഞതല്ല കേട്ടോ.
കൊച്ചിയിലെ മറൈന്‍ ഡ്രൈവില്‍ നിന്നും വടക്ക് വശത്ത് ഹൈ കോര്‍ട്ടിന്റെ പുറകുവശത്തുള്ള;
പീച്ചി ഫോറെസ്റ്റ് റേഞ്ച് - ന്റെ കീഴില്‍ വരുന്ന 7 ഏക്കര്‍ വനഭൂമിയാണ് മംഗളവനം എന്നറിയപ്പെടുന്ന
പക്ഷി സങ്കേതം.

മംഗളവനത്തില്‍ പ്രവേശനം തികച്ചും സൗജന്യമാണ്. മുളകള്‍ കൊണ്ട് നിര്‍മിച്ച
ഒരു കുടിലാണ് നമ്മെ ഇവിടെ സ്വാഗതം ചെയ്യുന്നത്. റേഞ്ച് ഓഫീസര്‍
സമക്ഷം വച്ചിടുള്ള രജിസ്റ്റര്‍-ഇല്‍ പേരും വിവരങ്ങളും എഴുതിവച്ചു മംഗളവനം
നടന്നു കാണാവുന്നതാണ്. സന്ദര്‍ശകരുടെ ആവശ്യാനുസരണം ബൈനോക്കുലര്‍
റേഞ്ച് ഓഫീസ്-ഉടെ പക്കല്‍ നിന്നും ലഭിക്കും എന്ന വിവരം അധികമാര്‍ക്കും അറിയില്ല.

ഇനി നമുക്ക് വനത്തിലെക്കുള്ള യാത്ര തുടങ്ങാം. വനം എന്ന് പറയുമ്പോള്‍ ഘോരമായ
വനമെന്നു കരുതരുത്.
പ്രധാനമായും കണ്ടല്‍ കാടുകളാണ് ഇവിടം. ദേശാടന പക്ഷികള്‍ കാലത്തിന്റെ
സന്ദേശ വാഹകരായി ഇവിടെ എത്തിച്ചേരുന്നു. വിവിധയിനം പക്ഷികളെ
കാണാം എന്നുള്ള കാര്യം പക്ഷി നിരീക്ഷകരെ ഇവിടേയ്ക്ക് ആകര്‍ഷിക്കുന്നു.
സാധാരണക്കാര്‍ക്ക് ഒത്തിരി ക്ഷമ വേണ്ടൊരു കാര്യമാണ് പക്ഷി നിരീക്ഷണം;
പക്ഷികളെ കാണുന്നതിനുള്ള സൗകര്യത്തിന് ഇവിടെ ഉയരത്തില്‍ നിര്‍മ്മിച്ച
ഒരു വാച്-ടവര്‍ ഉണ്ട്.

കണ്ടല്‍ കാടുകളില്‍ എത്തണമെങ്കില്‍ കുറച്ചു ദൂരം മാത്രമേ നടക്കേണ്ടതുള്ളൂ. പോകുന്ന
വഴിയില്‍ ഒരു മരത്തില്‍ മുഴുവന്‍ ഇലകള്‍ എന്ന കണക്കെ തൂങ്ങിക്കിടക്കുന്ന
വവ്വാലുകള്‍ സന്ദര്‍ശകരുടെ കൌതുകമുണര്‍ത്തും. അധികം ദൂരം നടക്കുമ്പോഴേക്കും
ചതുപ്പ് നിലമായതിനാല്‍ യാത്ര അവസാനിപ്പിച്ചു തിരികെ നടക്കേണ്ടി വരുമെന്നുള്ളതു
അല്പം നിരാശയുണര്‍ത്തും.

അധികം ദൂരം യാത്ര ചെയ്യാതെ തന്നെ കാടിന്റെ അന്തരീക്ഷം
ലഭിക്കാന്‍ ഇതിലും എളുപ്പമായൊരു മാര്‍ഗം വേറെ ഇല്ലെന്നു വേണം കരുതാന്‍.
ദൂരയാത്ര സാധ്യമല്ലാത്തവര്‍ക്കും സ്വന്തമായി വാഹനമില്ലാതവര്‍ക്ക് പോലും ഇവിടെ
എളുപ്പത്തില്‍ എത്തിച്ചേരാം; കാഴ്ചകള്‍ കണ്ടു മടങ്ങാം...

ജനുവരി മുതല്‍ മാര്‍ച്ച്‌ മാസം വരെയാണ് ഇവിടെ സന്ദര്‍ശിക്കാന്‍ ഏറ്റവും നല്ല സമയം.
Contact No: 09497239501 [Range Officer Mr. Radhakrishnan]

എങ്ങിനെ ഇവിടെ എത്തിച്ചേരാം ?

കൊച്ചിയിലെത്തി ബാനെര്‍ജി റോഡിനു ശേഷം ഹൈ കോര്‍ട്ട് ജങ്ഷനില്‍
വണ്ടിയിറങ്ങി, വലത്തോട്ടുള്ള വഴിയിലൂടെ കാല്‍നടയായോ ഓട്ടോറിക്ഷ പിടിച്ചോ
ഇവിടെ എത്തിച്ചേരാം. ഹൈ കോര്‍ട്ട് മന്ദിരത്തിന്റെ തൊട്ടരികിലുള്ള വഴി
മംഗളവനത്തിന്റെ മുന്‍പിലാണ് അവസാനിക്കുന്നത്.

Tag: Mangalavanam, Mangroove Forest, Bird Sanctuary, Kochi.

വിരഹം

2010-12-28T20:09:00.000-08:00

പ്രിയപ്പെട്ട ഡിസംബര്‍,

പ്രണയത്തിന്റെ മഞ്ഞുപുതപ്പിനുള്ളില്‍ എന്നെ തനിച്ചാക്കി,
ഒടുവില്‍ നീയും യാത്രയാവുകയാണ്.
ഋതുക്കളിലെ ഓരോ ശിശിരവും കഴിയുമ്പോള്‍ നീയും യാത്രയാവുമെന്നറിഞ്ഞിട്ടും
നിന്നെ ഞാന്‍ പ്രണയിച്ചു.
നീയോര്‍ത്തിട്ടുണ്ടോ ? നിന്നോടൊപ്പം എനിക്ക് നഷ്ട്ടമാകുന്നത് ഒരു
വത്സരം കൂടിയാണ്; ഒരുപാട് മോഹങ്ങളും പ്രതീക്ഷകളും എന്നിലേക്ക്‌
പകര്‍ന്നു തന്ന ഒരു വര്‍ഷം.
ഇതളുകള്‍ അടര്‍ന്നുവീഴും പോലെ കുറച്ചു ദിവസങ്ങള്‍ മാത്രം...

പ്രതീക്ഷകളുടെ കുഞ്ഞു നക്ഷത്രങ്ങളും, നിലാവിന്റെ നേര്‍ത്ത തണുപ്പും എന്നില്‍
നിറച്ചു നീ യാത്രയാകുമ്പോള്‍ ഞാന്‍ എന്താണ് നല്‍കേണ്ടത്, എന്താണ് പറയേണ്ടത്?

നിനക്ക് ശേഷം വരാനിരിക്കുന്നത് പുതിയൊരു വര്‍ഷമാണ്‌. പേടിയാകുന്നു എനിക്ക്;
ഒരു പക്ഷെ ഞാന്‍ നിന്നെ മറന്നു പോയാലോ; ഋതുഭേദങ്ങള്‍ക്കപ്പുറം നീ വീണ്ടും
വന്നണയുമ്പോള്‍ എനിക്ക് നിന്നെ തിരിച്ചറിയാന്‍ കഴിയുമോ?
എന്നും എന്റെ ചോദ്യങ്ങള്‍ക്ക് ഒരു കണ്ണുനീരായിരുന്നു നിന്റെ ഉത്തരം.
നിന്നിലെ എന്നോടുള്ള പ്രണയം പോലും മിഴിനീരില്‍ നീയൊളിപ്പിച്ചുവച്ചു.
ആ മിഴിനീര്‍ചാലില്‍ ഞാന്‍ തേടി നടന്ന ഉത്തരങ്ങളൊന്നും നീയെന്നിലേക്ക്
പകര്‍ന്നതെയില്ല !

ഒടുവില്‍ ഒരു പ്രണയകാലത്തിന്റെ അന്ത്യയാമത്തില്‍
ശിശിരവും യാത്രയാകുമ്പോള്‍;
ഒരു മെഴുകുതിരിപോലെ എന്നിലെരിഞ്ഞ നിന്റെ പ്രണയത്തെ ഓര്‍ക്കാന്‍
ഞാന്‍ എന്താണ് കരുതിവെക്കേണ്ടത് ?

[Photo taken from deviantArt]

നൃത്തം

2010-11-26T01:54:00.000-08:00

പീലിക്കണ്ണുകളെഴുതി പട്ടാടയുടുത്ത്
മുടിയില്‍ പൂമേടഞ്ഞിട്ട്‌
കയ്യില്‍ കണകമുദ്രകളണിഞ്ഞ്
കാല്ചിലമ്പിന്റെ കളശ്രുതിയില്‍
മതിമറന്നു നൃത്തം ചെയ്യുന്ന പെണ്‍കുട്ടി...ഇവളാരായാലും അവളുടെ നൃത്തം കണ്ണിനു പുണ്യം തന്നെ...

പൂഞ്ചിറ

2010-11-12T00:05:00.000-08:00

ഇലവീഴാ പൂഞ്ചിറ [തൊടുപുഴ, ഇടുക്കി ജില്ല]

ട്രെക്കിങ്ങും മലകയറ്റവും ഇഷ്ട്ടമാണോ നിങ്ങള്‍ക്ക്?
എങ്കില്‍ "ഇലവീഴാ-പൂഞ്ചിറ"യിലേക്ക് പോകാം.
ഇടുക്കി കോട്ടയം ജില്ലകളെ, പച്ച വെല്‍വെറ്റില്‍ വരച്ചൊരു സാറ്റലൈറ്റ്
ചിത്രം പോലെ കാണാം, മൂവായിരത്തി അഞ്ഞൂറ് അടി മുകളില്‍നിന്ന് .

രണ്ടു മലകള്‍, അതിന്റെ നടുവില്‍ പച്ച സമതലം.
ഒരു വശത്ത് മലങ്കര ഡാമും മഴക്കാടും.
മലകള്‍ക്കിടയില്‍ പുരാതന കാലത്ത് ഒരു തടാകമായിരുന്നത്രേ !
ദ്രൌപതിക്ക് നീരാടാന്‍ ഭീമസേനന്‍ ചവിട്ടിയുണ്ടാക്കിയ ഓലിയിലെ
വെള്ളത്തിന്‌ മധുരമാണ്. വേനല്‍ക്കാലത്തും വെള്ളം ലഭിച്ചിരുന്ന ഓലി
ഇപ്പോള്‍ മൂടിയ നിലയിലാണ്. മരങ്ങള്‍ ഒന്നും ഇല്ലാതിരുന്ന
ഈ ഓലിയെ അനുസ്മരിച്ചാണ് ഇലവീഴാ പൂഞ്ചിറ എന്ന
പേര് വന്നത് എന്നാണു ഐതീഹ്യം. മരങ്ങള്‍ ഇല്ലാത്തതുകൊണ്ട് ഓലിയില്‍
ഇലകളും വീഴാറില്ലത്രേ ! അങ്ങനെ ഇലവീഴാപൂഞ്ചിറയുണ്ടായി !

ഇടുക്കി ജില്ലയിലെ തൊടുപുഴ പ്രദേശത്തെ ഒരു പ്രധാന
വിനോദ സഞ്ചാര കേന്ദ്രമാണ് ഇലവീഴാ പൂഞ്ചിറ. ഇടുക്കി കോട്ടയം
ജില്ലകളിലായി വ്യാപിച്ചു കിടക്കുന്ന മൊട്ട കുന്നുകളും പുല്‍മേടുകളും
നിറഞ്ഞ ഈ കുന്നിന്‍ പ്രദേശത്തെ കുളിര്‍കാറ്റും കാഴ്ചകളും ഏതൊരു
സഞ്ചാരിയെയും ആകര്‍ഷിക്കും. ഈ കുന്നിന്‍ മുകളില്‍ നിന്ന് മഴ കാണാന്‍
വളരെ മനോഹരമാണെങ്കിലും ഇടി മിന്നലിനെ പേടിക്കണം. മുകളിലെത്തിയാല്‍
മറ്റു ഉയര്‍ന്ന മരങ്ങള്‍ ഇല്ലാത്തതിനാല്‍ ഇടിമിന്നല്‍ ഉള്ള സമയത്ത് ഇവിടെ
പോകാതിരിക്കുന്നതാണ് നല്ലത്. ഞങ്ങളുടെ യാത്രയെയും; ഇടയും മിന്നലും
തെല്ലൊന്നു വലച്ചു. എങ്കിലും മഴമേഘങ്ങള്‍ക്കൊപ്പം നിന്ന് , മഴത്തുള്ളികള്‍
നുകര്‍ന്ന അനുഭവം വേറിട്ടൊരു കാഴ്ചയായി.

പൂഞ്ചിറയില്‍നിന്നും കോട്ടയത്തുള്ള വാഗമണ്‍ കുന്നുകളിലേക്ക്‌ ട്രെക്കിംഗ് പോകാനാവും.
ഏറെ സാഹസികമായ ഈ യാത്രക്ക് പക്ഷേ വനം വകുപ്പിന്റെ അനുമതിയും നല്ലൊരു
ഗൈഡും വേണം. മാതൃഭുമി പ്രസിദ്ധീകരണമായ "യാത്ര" എന്നൊരു മാഗസിനില്‍,
ഇംഗ്ലണ്ട്-ഇല്‍ നിന്നുള്ള ഒരു സംഘം പൂഞ്ചിറ-വാഗമണ്‍ ട്രെക്കിംഗ് നടത്തിയതിന്റെ
വിവരണം ഒരിക്കല്‍ വായിക്കുകയുണ്ടായി.

എങ്ങിനെ ഇവിടെ എത്തിച്ചേരാം?

തൊടുപുഴയില്‍ നിന്നും 15 കിലോമീറ്റര്‍ മൂലമറ്റം റൂട്ടില്‍ സഞ്ചരിച്ച് കാഞ്ഞാറില്‍ എത്തി
അവിടെ നിന്ന് 10 കിലോമീറ്റര്‍ ആണ് ഇലവീഴാ പൂഞ്ചിറയിലേക്കുള്ള ദൂരം.
കാഞ്ഞാറില്‍ നിന്ന് കൂവപ്പിള്ളി വഴി വീതി കുറഞ്ഞ കയറ്റം കയറി
ചക്കിക്കാവ് വരെയുള്ള 8 കിലോമീറ്റര്‍ ദൂരം ടാറിംഗ് നടത്തിയിട്ടുണ്ടെങ്കിലും
അവിടെനിന്നുള്ള മണ്‍ പാതയിലൂടെയുള്ള യാത്ര അല്പം ദുഷ്ക്കരമാണ്.
ജീപ്പ് പോകാന്‍ പോലും ബുദ്ധിമുട്ടുള്ള ഈ വഴിയിലൂടെ 2 കിലോമീറ്റര്‍
കാല്‍നടയായി സഞ്ചരിച്ചാല്‍ ഇലവീഴാ പൂഞ്ചിറയിലെത്താം.

തൊടുപുഴയില്‍ നിന്നും പൂഞ്ചിറയിലേക്കുള്ള യാത്രാമദ്ധ്യേ മലങ്കര ഡാമും
സന്ദര്‍ശിക്കാവുന്നതാണ് . തൊടുപുഴയില്‍ നിന്ന് 20 കിലോമീറ്റര്‍ അകലെ
"തൊമ്മന്‍കുത്ത് " എന്നൊരു വിനോദ സഞ്ചാര കേന്ദ്രവുമുണ്ട്.
തൊമ്മന്‍കുത്തിനെ പറ്റി കൂടുതല്‍ വിവരങ്ങള്‍ പിന്നീട് ഞാനിവിടെ എഴുതാം.

Location Tag : Ilaveezha poonchira, Ila veezha poonchira, Thodupuzha, Idukki Tourism]

കവിയുടെ യാത്ര

2010-10-24T23:13:00.000-07:00

കഴിഞ്ഞ ദിവസം അന്തരിച്ച എ. അയ്യപ്പന്‍ എന്ന കവിയുടെ ആകസ്മിക
മരണം മനസ്സില്‍ ഒരുപാട് നൊമ്പരമുനര്‍ത്തി. സത്യം പറഞ്ഞാല്‍,
എനിക്കദ്ധേഹത്തിന്റെ കവിതകളുമായി കൂടുതല്‍ അടുപ്പമില്ല.
എന്നിരുന്നാലും തെരുവിന്റെ നൊമ്പരങ്ങള്‍ കടലാസ് കഷണത്തിലേക്ക്
പകര്‍ത്തിയ ആ കവി ആരാരുമറിയാതെ തെരുവില്‍ കിടന്ന്
മരിച്ചെന്നറിഞ്ഞപ്പോള്‍, ഒരു ദുരൂഹത തോന്നി. മനസ്സില്‍ അല്പം നൊമ്പരവും.
ജോണ്‍ അബ്രഹാമിന്റെയൊക്കെ സ്നേഹിതനായിരുന ഈ കലാകാരനും
അത്തരത്തിലൊരു മരണം മനസാല്‍ ആഗ്രച്ചുകാണും ...
കേരളത്തിലങ്ങോലമിങ്ങോളം വെയില്‍ തിന്നുന്ന പക്ഷിയെപ്പോലെ
അലഞ്ഞു നടക്കുമ്പോഴും ഈയൊരു പകല്‍ സ്വപ്നം അയാള്‍
കണ്ടിരിക്കണം...

അയ്യപ്പനെന്ന കവിയുടെ ജീവിത സാഹചര്യങ്ങള്‍ തന്നെയാവാം
ഈ കവിയെ സൃഷ്ട്ടിച്ചത്. തട്ടാന്‍ കുടുംബത്തില്‍ ജനിച്ച അയ്യപ്പനെ
ബാല്യം മുതലേ കാത്തിരുന്നത് ദുരന്തങ്ങളായിരുന്നു. പതിനഞ്ചു
വയസ്സായപ്പോഴേക്കും അക്ഷരാര്‍ത്ഥത്തില്‍ അനാഥനായ അദ്ദേഹം
മരണം അടുക്കും വരേയ്ക്കും കേരളത്തില്‍ അങ്ങോളമിങ്ങോളം അലഞ്ഞു
നടക്കുക തന്നെയായിരുന്നു. സുഹൃത്തുക്കളുടെ ഒരു ബ്രുഹുത്തായ ചങ്ങലയുടെ
കണ്ണിയായിരുന്നു അദ്ദേഹം.

അധ്യാപനത്തില്‍ നിന്നും മഹാനായൊരു കവിയിലെക്കുള്ള യാത്രക്കിടയില്‍
ഒരു ബന്ധനങ്ങളും ഈ കവിയെ തലച്ചിട്ടില്ല. അടുക്കും ചിട്ടയുമായൊരു
ജീവിതവും അധെഹത്തിനുണ്ടായില്ല. ഒടുവില്‍ ഒരിടത്തുമെത്താതെ, തന്നെ
തേടിയെത്തിയ "ആശാന്‍ പുരസ്കാരം" പോലും സ്വീകരിക്കാന്‍ കാത്തു നില്‍കാതെ
ആരോടും ഒരു വാക്ക് പോലും പറയാതെ ആ കവി യാത്രയായി...

ജീവിതത്തിലെന്ന പോലെ അക്ഷരങ്ങളിലും "കറുപ്പിന്റെ" നിറം സൂക്ഷിച്ചിരുന്ന
ഈ കവി, "കല്‍ക്കരിയുടെ നിറമുള്ള ഗ്രീഷ്മത്തിലും" "കണ്ണീര്‍" പൊഴിക്കുമായിരുന്നു.
സമയത്തിന്റെ കണക്കു നോക്കുമ്പോഴും, എന്നും "തെറ്റിയോടുന്നൊരു സെക്കന്റ്‌ സൂചി"
ആയി കാലത്തിന്റെ ചുവരില്‍ ജീവിതത്തിന്റെ നേര്‍ക്കാഴ്ച്ചകളുടെ പെണ്ടുലമായി
അദ്ദേഹം നിലകൊണ്ടു.

ഒടുവില്‍ എവിടെയോ മരിച്ചു കിടക്കുമ്പോഴും;
ലോകത്തോട്‌ വിളിച്ചു പറയാന്‍,
അവസാന നിമിഷവും തന്റെ കൈമടക്കില്‍ ഉള്ള
പഴയൊരു കടലാസ് കഷണത്തില്‍ അദ്ദേഹം സൂക്ഷിച്ചിരുന്നു;
ഹൃദയത്തില്‍ തൊട്ടെഴുതിയ കുറച്ചുവാക്കുകള്‍...
ആ വാക്കുകള്‍ അക്ഷരാര്‍ഥത്തില്‍ യാഥാര്‍ത്യമാവുകയായിരുന്നു.
-----------------------------------------------------------------------------------
ഞാന്‍ കണ്ടിട്ടില്ലാത്ത, ഞാന്‍ വായിച്ചറിഞ്ഞിട്ടില്ലാത്ത
ആ കവിക്ക്‌ പ്രണാമങ്ങള്‍...

"എന്റെ കവിതയുടെ ഭയത്തിന്റെ തുറമുഖത്തില്‍
വന്നു നില്‍ക്കുന്നവര്‍ക്കും
...കണ്ണീരിന്റെ നനവില്‍ അലിയുന്നവര്‍ക്കും
വജ്രസാരമായ എന്റെ പ്രേമത്തിന്റെ
വര്‍ഗശത്രുക്കളോടുള്ള
വാത്സല്യക്കേട്‌ അനുഭവിച്ചിട്ടുള്ളവര്‍ക്കും
അഭയം തന്ന ഹൃദയങ്ങള്‍ക്കും
എന്റെ ജീവിത്തിന്‌ അടിവരയിട്ടുതന്നവര്‍ക്കുമാണ്‌
എന്റെ കവിതകള്‍."

സൈക്കിള്‍

2010-10-22T00:55:00.000-07:00

പഴയ ഒരു സൈക്കിള്‍.
പണ്ടിവന്‍ രാജാവായിരുന്നു. ഇന്ന് ആക്രി കച്ചവടക്കാര്‍ക്ക് പോലും
വേണ്ട എന്ന് തോന്നുന്നു.

ഈ ബ്ലോഗ്‌ വായിക്കുന്ന എന്റെ സമപ്രായക്കാര്‍ക്ക് ഒരുപക്ഷെ,
ഗ്രീസിട്ട ചങ്ങലയിലൂടെ പണ്ടത്തെ അഭ്യാസങ്ങളുടെ ഓര്‍മ്മകള്‍
സൈക്കിളും ചവിട്ടി വരുന്നുണ്ടാവും...
സ്കൂള്‍ അവധിക്കാലത്ത്‌ ആദ്യമായി സൈക്കിള്‍
ചവിട്ടു പഠിച്ചതും, കൂട്ടുകാരൊത്തു സൈക്കിളില്‍ സെക്കന്റ്‌ ഷോ കാണാന്‍
പോയതും, നാട്ടില്‍ സൈക്കിള്‍ യജ്ഞം നടന്നതുമൊക്കെ..
അന്നൊക്കെ സൈക്കിള്‍ വാടകയ്ക്ക് പോലും കൊടുക്കുന്ന കടകള്‍
ഉണ്ടായിരുന്നു.
രാവിലെ പത്രമിടുന്ന ചാക്കുണ്ണി ഏട്ടനും , പാല് കൊണ്ടുവന്നിരുന്ന
ശങ്കരേട്ടനും, മീന്‍കാരന്‍ ജോസേട്ടനും സൈക്കിള്‍ ഉണ്ടായിരുന്നു.
ജോസേട്ടന്‍ ഇന്ന്, കാലം മാറിയപ്പോള്‍ M-80 (മീന്‍-80 എന്നും പറയും)
വാങ്ങി. എങ്കിലും നാട്ടിലൊക്കെ ചിലരുടെ കയ്യിലെങ്കിലും ഇതുപോലത്തെ
സൈക്കിള്‍ ഉണ്ട്. കുറച്ചു നാള് കൂടെ ഇതൊക്കെ ഇവിടെ കണ്ടേക്കും.
ത്രീ സ്പീഡും, ഗിയരുമൊക്കെ ഉള്ള പുത്തന്‍ സൈക്കിള്‍ വരുമ്പോള്‍ ഈ
മോഡല്‍ സൈക്കിളുകള്‍ ആന്റിക് വസ്തുവായി മാറും, തീര്‍ച്ച.
മോഡല്‍ ഏതുമാവട്ടെ, സൈക്കിള്‍ ചവിട്ട് ആരോഗ്യത്തിനും വ്യായാമത്തിനും
ഉഗ്രനാനെന്നു ഞാന്‍ പറയണ്ടല്ലോ ല്ലേ ?

ഈയിടെ എന്റെയൊരു സുഹൃത്ത്‌ അദ്ധേഹത്തിന്റെ ബ്ലോഗില്‍ സൈക്കിളിനെ കുറിച്ച്
വളരെ രസകരമായി എഴുതിയിരുന്നു. നര്‍മ്മം ഇഷ്ട്ടപെടുന്നവര്‍ ഇവിടെ ക്ലിക്ക് ചെയ്ത്
ആ അനുഭവ കഥ വായിക്കുമല്ലോ.

കാക്ക പുരാണം

2010-09-23T04:30:00.000-07:00

നമ്മുടെ ചുറ്റുവട്ടത്തൊക്കെ ഏറ്റവുമധികം കാണുന്നതും,
എന്നാല്‍ ആരുമധികം ശ്രധിക്കാത്തതും,
നമുക്കൊക്കെ അപ്രസക്തവുമായ പക്ഷിക്കൂട്ടമാണ് കാക്കകള്‍.
കാണാന്‍ അഴകുള്ള വര്‍ണ്ണക്കൂട്ടുകളോ മധുരമേറിയ ശബ്ദമോ
ഇവയ്ക്കില്ലാത്തതാവാം കാരണം.

ഈ കാക്കകള്‍ക്കും ചില ലക്ഷണങ്ങളുടെ കഥ പറയാനുണ്ട്.
കാക്ക കരയുന്നതും, ദിശ തിരിഞ്ഞു ഇരിക്കുന്നതുമൊക്കെ ഓരോ
ലക്ഷണങ്ങളാണ്. കേട്ടിട്ടില്ലേ, കദളി വാഴക്കയ്യില്‍ ഇരുന്നു കരയുന്ന
കാക്കകള്‍ വിളിച്ചു വരുത്തുന്നത് വിരുന്നുകാരെയാണ്. കാക്ക
കരയുന്ന ശബ്ദത്തിന്റെ വ്യതിയാനങ്ങള്‍ ഓരോ ലക്ഷണങ്ങളെ കുറിക്കുന്നു.
വീട്ടില്‍ നിന്നിറങ്ങുമ്പോള്‍ തെക്കോട്ടോ വടക്കോട്ടോ തിരിഞ്ഞിരിക്കുന്ന
കാക്കകള്‍, ഒരുപക്ഷെ യാത്രയുടെ ഗുണഫലം പറഞ്ഞു തന്നേക്കും.
ബലി കാക്കകള്‍ക്ക് പറയാനുള്ളത്, നമ്മെ വിട്ടുപോയ ആത്മാക്കളുടെ
സുഖ ദുഖങ്ങളാണ്.

കാക്കയെ കാണാന്‍ സുന്ദരിയല്ലെങ്കിലും, ഏറ്റവും സുന്ദരമായ മലയാളത്തില്‍
ഒട്ടേറെ കാക്ക പ്രയോഗങ്ങളുണ്ട് ! ഒരിക്കലും കണ്ടിട്ടില്ലാത്ത
"കാക്ക തമ്പുരാട്ടിയും" എണ്ണിയാലൊടുങ്ങാത്ത "കാക്കതൊള്ളായിരം"
വര്‍ഷങ്ങളുമൊക്കെ പ്രയോഗത്തിലുണ്ട്.
ഈ "കാക്കതൊള്ളായിരം" എന്ന് പറഞ്ഞാല്‍
എത്രയാണെന്ന് ആരെങ്കിലുമൊന്നു പറഞ്ഞു തരാമോ?
നിങ്ങള്‍ക്കറിയാവുന്ന കൂടുതല്‍ "കാക്ക" കഥകളും
ഇവിടെ പങ്കുവയ്ക്കുക.

ഓണാശംസകള്‍...

2010-08-20T01:07:00.000-07:00

കര്‍ക്കിടക രാവുകള്‍ക്കപ്പുറം നന്മകളുടെ ചിങ്ങനിലാവുദിച്ചു;
ഇനി ഓണപ്പൂക്കളുടെയും ഓണത്തുമ്പികളുടെയും ഓണപ്പാട്ടിന്റെയും നാളുകള്‍...

ഓണനാളുകളിലെ സന്തോഷവും ഐശ്വര്യവും സമൃദ്ധിയും
എന്നും മായാതെ നില്‍ക്കട്ടെ എന്ന പ്രാര്‍ഥനയോടെ...
എല്ലാ ബ്ലോഗ്‌ വായനക്കാര്‍ക്കും എന്റെ ഹൃദയംനിറഞ്ഞ
ഓണാശംസകള്‍ !!!

ഫോട്ടോഗ്രഫി ദിനം

2010-08-17T20:33:00.000-07:00

ആഗസ്റ്റ്‌ 19
ലോക ഫോട്ടോഗ്രഫി ദിനമായി ആചരിക്കുന്നു.

നമ്മുടെ നാട്ടില്‍ മറ്റു കലകളെപ്പോലെ ഇതിനു ഏറെ പ്രചാരമില്ലെങ്കിലും
മനസ്സിനെ ദൃശ്യ വിസ്മയത്തിന്റെ കാല്‍പനിക ലോകത്തേക്ക്
കൂട്ടിക്കൊണ്ടുപോകാന്‍ ഈ സങ്കേതത്തിനു സാധിക്കും.
അതിനാല്‍ ഇതും ഒരു കലാരൂപമാണെന്നു വിശ്വസിക്കുന്നു.

ഫോട്ടോഗ്രാഫിയുടെ ചരിത്രമൊന്നു നോക്കാം?
ഗ്രീക്ക് വാക്കില്‍ നിന്നാണ് ഫോട്ടോഗ്രാഫി ജന്മമെടുത്തത്.
photos="light" : graphein="to draw"

ലൂയി ടെഗ്വരെ എന്ന ഫ്രഞ്ച്കാരനെയാണ് ഫോട്ടോഗ്രാഫിയുടെ
പിതാവായി കാണുന്നത്. പക്ഷെ അതിനും എത്രയോ വര്‍ഷം മുന്‍പേ തന്നെ
ഗ്രീക്ക് തത്ത്വചിന്തകനായിരുന്ന അരിസ്ടോട്ടില്‍ ഈ വിദ്യയെപ്പറ്റി
ലോകത്തിനു പറഞ്ഞു കൊടുത്തിരുന്നത്രേ !
ആദ്യത്തെ പിന്‍ഹോള്‍ ക്യാമറയായ
"ക്യാമറ ഒബ്സ്ക്യുര" [Camera Obscura] യുടെ പിറവിക്കു
പിന്നിലും ഈ തത്ത്വം ഉപയോഗപ്പെടുത്തി.
ഒരു ഇരുട്ട്മുറിയിലേക്ക് ചെറിയൊരു സുഷിരത്തിലൂടെ കടത്തിവിടുന്ന
സൂര്യകിരണങ്ങള്‍ മുറിയുടെ പ്രതലത്തില്‍ തലകീഴായ ചിത്രങ്ങള്‍
ഉണ്ടാക്കുന്നു എന്ന പ്രതിഭാസമാണ് അന്ന് അരിസ്ടോട്ടില്‍ ലോകത്തിനു
പറഞ്ഞു കൊടുത്തത്.

1838 ല്‍ ലൂയി ടെഗ്വരെ പാരിസില്‍ എടുത്ത ചിത്രമാണിത്.
അന്നൊക്കെ എക്സ് പോഷര്‍ ടൈം 10 മിനിറ്റ്-ഇല്‍ കൂടുതല്‍ ആയതുകൊണ്ട്
റോഡിലൂടെ നീങ്ങിക്കൊണ്ടിരുന്ന വാഹനങ്ങള്‍ ഒന്നും ചിത്രത്തില്‍ പതിഞ്ഞില്ല :)
ഈ ചിത്രത്തിലാണത്രേ മനുഷ്യന്‍ ആദ്യമായി ഒരു ഫിലിമില്‍ പതിഞ്ഞത്.

ക്യാമറയുടെ സാങ്കേതിക വിദ്യ നാളുകളിലൂടെ പല നാഴികകള്‍ പിന്നിട്ടു.
ചുവരുകളും മെടാലിക് പ്രതലങ്ങളും ഫോട്ടോ പതിപ്പിക്കാനുള്ള മാധ്യമങ്ങള്‍
ആയിരുന്നു എന്ന അവസ്ഥയില്‍ നിന്നും ഫിലിം ഉള്ള ക്യാമറയിലേക്കും,
നെഗറ്റീവ് ടൂ പോസിറ്റീവ് പ്രോസെസ്സിലെക്കും പിന്നെ നാളുകള്‍ക്കിപ്പുറം
ഫിലിം ഇല്ലാത്ത ഡിജിറ്റല്‍ ക്യാമറയിലേക്കും ഈ വിദ്യ വികസിച്ചിരിക്കുന്നു.
മൊബൈല്‍ ഫോണില്‍ വരെ ഇന്ന് 8 മെഗാ പിക്സല്‍ ക്യാമറകള്‍ സാധാരണമായി.
ചെറിയ പോയിന്റ്‌ ആന്‍ഡ്‌ ഷൂട്ട്‌ ക്യാമറ മുതല്‍ ഭീമന്‍ വൈഡ് ആംഗിള്‍
ലെന്‍സോട് കൂടിയ ഡിജിറ്റല്‍ SLR ക്യാമറ വരെ എത്തിനില്‍ക്കുന്നു.
--------------------------------------------------------------------------------------------------
ഫോട്ടോഗ്രാഫി എന്നത് ചിലര്‍ക്ക് വെറും നേരംപോക്ക് മാത്രമാണ്.
ചിലരിതു പ്രോഫെഷനായി സ്വീകരിച്ചിരിക്കുന്നു. ചിലര്‍ക്കിത് ഗൌരവമേറിയ
ഒരു മാധ്യമം തന്നെയാണ്, ലോകത്തെ തന്നെ മാറ്റി മറിക്കാന്‍ ചില
ചിത്രങ്ങള്‍ക്കാവും എന്നവര്‍ വിശ്വസിക്കുന്നു. ചരിത്രം ഇക്കൂട്ടര്‍ക്ക്
സാക്ഷ്യം പറയുന്നു; താഴെ കൊടുത്തിരിക്കുന്ന ചിത്രവും.
മനുഷ്യ മനസ്സാക്ഷിയെ തന്നെ പിടിച്ചുലക്കുന്ന ഇത്തരം ചിത്രങ്ങള്‍
എടുത്തു ലോകം ചുറ്റുന്ന ഇക്കൂട്ടര്‍ ലോകത്തോട്‌ വിളിച്ചുപറയുന്ന
സത്യങ്ങള്‍ "സത്യങ്ങള്‍" തന്നെയാണ്.

ഇനി നമ്മളെപ്പോലെയുള്ള സാധാരണക്കാരുടെ കാര്യം പറയാം.
നമ്മളിലും ഉണ്ട് ഫോട്ടോ എടുകാനും കാണാനും ഇഷ്ടമുള്ളവര്‍. ജീവിതത്തിലെ
ഇനിയൊരിക്കലും വരാനിടയില്ലാത്ത മുഹൂര്‍ത്തങ്ങള്‍ പകര്‍ത്താനും അവ
ഗ്രിഹാതുരതയോടെ ഒരു മയില്‍‌പീലി പോലെ സൂക്ഷിച്ചു വയ്ക്കാനും ഇഷ്ട്ടമുള്ളവര്‍.
അങ്ങനെ നോക്കുമ്പോള്‍ നമ്മളും ഫോടോഗ്രാഫെര്‍സ് തന്നെ, അല്ലേ?
ഈയൊരു ഇഷ്ട്ടമുണ്ടെങ്കില്‍ കൂടുതല്‍ സാങ്കേതിക തികവോന്നും
സ്വായത്തമാക്കണം എന്നില്ല, നല്ലൊരു സ്നാപ് എടുക്കാന്‍.

"ഉദ്ദേശിക്കുന്ന സബ്ജക്ടിനെ തെല്ലൊരിഷ്ടത്തോടെ ഫ്രൈമിലോതുക്കി
ക്ലിക്ക് ചെയ്യുമ്പോള്‍ പതിയുന്ന ചിത്രത്തില്‍ തെളിയുന്നത്, നമ്മുടെയൊക്കെ
ഹൃദയത്തിന്റെ കയ്യോപ്പല്ലാതെ മറ്റെന്താണ്... ?"

ആഗസ്റ്റ്‌ 19 നു ലോകം ഫോട്ടോഗ്രാഫി ദിനമായി ആചരിക്കുമ്പോള്‍ ഈ കലയെ
സ്നേഹിക്കുന്ന എല്ലാവര്‍ക്കും വേണ്ടി ഞാനീ ബ്ലോഗ്‌ സമര്‍പ്പിക്കുന്നു...
---------------------------------------------------------------------------------------
www.worldphotoday.org -- Some quotes

"Photography offers me the opportunity to freeze
a moment of time, to capture a moment that others
may miss, and to then share that moment for others
to ponder." — Alfie Goodrich

"What I love so much about photography is that
every single photo is unique, nobody can take exactly
the same." — Sarahh Hood

"I love being the creative director of the world around me.
I love being able to put a smile on someone’s face with the
images I capture. I love the freedom!" — Daniel Dunlap

പിറവി

2010-07-26T21:10:00.000-07:00

ഈ കര്‍ക്കിടകത്തില്‍ വീട്ടു വളപ്പില്‍ വിതച്ച പയറിന്റെ
വിത്തുകള്‍ മുളച്ച് പുറംലോകത്തെ കാഴ്ചകള്‍ കാണാനെത്തിയപ്പോള്‍...

പ്രകൃതിയുടെ സൃഷ്ട്ടികള്‍ എത്ര വിചിത്രമാണ്, അല്ലെ?
മണ്ണിലൊരു തടമെടുത്ത് കൈവിരല്‍ പാകത്തിന് കുഴികുത്തി
ചെറിയൊരു വിത്തിടുകയെ വേണ്ടൂ.
രണ്ടു ദിവസത്തിനുള്ളില്‍ അവന്‍ മുളപൊട്ടി പുറത്തേക്ക് വരും...
പിന്നീടത്‌ വലുതായി അവയില്‍ പൂവരും കായ് വരും.

മണ്ണിന്റെ മണം നുകരാനും മണ്ണിലിറങ്ങി പണിയെടുക്കാനും നമ്മളൊക്കെ
എന്നേ മറന്നിരിക്കുന്നു... തമിഴ് നാട്ടില്‍ നിന്നും പച്ചക്കറികള്‍
കൊണ്ടുവരുന്നതിനെ പറ്റി പരിതപിച്ചതുകൊണ്ട് മാത്രമായില്ലല്ലോ.
നമ്മള്‍ വിചാരിച്ചാലും സാധിക്കും എന്തെങ്കിലുമൊക്കെ മുളപ്പിചെടുക്കാന്‍.
ഇത്തിരി ചീര, ഇത്തിരി പയര്‍, ഇത്തിരി വെണ്ട... അങ്ങനെ എന്തെങ്കിലും...
നാം പാകിയ വിത്ത്‌ മുളക്കുന്നതിന്റെ സുഖം അറിയണമെങ്കില്‍
നിങ്ങളും ഒരു വിത്ത് പാകുക, ഈ കര്‍ക്കിടകത്തില്‍ തന്നെ.
അതുവഴി പുതു തലമുറയിലെ ഹരിത-സംസ്ക്കാരത്തില്‍ നമുക്കും അണിചേരാം...
------------------------------------------------------------------------------------
കര്‍ക്കിടക രാവുകള്‍ക്കപ്പുറം ചിങ്ങ-നിലാവുദിക്കുമ്പോള്‍
തൊടിയില്‍ വെണ്ടയും പയറും എല്ലാം നിറഞ്ഞു നില്‍ക്കും;
വിളവെടുപ്പിന് നിങ്ങളും വരില്ലേ?
വരുന്നവര്‍ക്കൊക്കെ കഞ്ഞിയും പയറും തീര്‍ച്ച !
[വിളിച്ചിട്ട് വരണേ :) ]

Portrait

2010-07-16T04:09:00.000-07:00

ഇക്കുറി ചില ഫോട്ടോഗ്രാഫി ചിന്തകളാവാം അല്ലെ?
ഫോട്ടോഗ്രാഫിയെക്കുറിച്ച് പറയാനൊന്നും ഞാന്‍ ആളല്ല.
അതിനെപറ്റി പഠിക്കാന്‍ സമയം കളയാതെ,
ക്യാമറ എടുത്തു പരീക്ഷിച്ചു തുടങ്ങണം എന്നാണ് എന്റെ പക്ഷം.
ഓരോ സ്നാപും എടുത്തു നാം തനിയെ പഠിക്കുന്നതായിരിക്കും നല്ലത്.
എങ്കിലും, ചില വസ്തുതകള്‍ മനസ്സില്‍ വച്ചാല്‍ രസകരമായ ഫ്രെയിം കിട്ടിയേക്കാം.

ഫോട്ടോഗ്രാഫിയില്‍ തന്നെ ശ്രദ്ധേയമായ ഒരു സങ്കേതമാണ് "പോര്‍ട്രയിറ്റ് ".
ഒരു വ്യക്തിയുടെ ചായാചിത്രം വരയ്ക്കുന്നപോലെ തന്നെ ഫോട്ടോയിലൂടെ വ്യക്തിത്വം
ഒപ്പിയെടുക്കുന്ന ഈ സങ്കേതത്തിനു വളരെ പ്രസക്തിയുണ്ട്.

"പോര്‍ട്രയിറ്റ് " എന്ന വിഷയം മനസ്സില്‍ വച്ചിരിക്കുംബോഴാണ് ഈ മിടുക്കന്‍
വന്ന് മുന്നില്‍ ചാടിയത്. പിന്നെ തുടങ്ങിയില്ലേ പരീക്ഷണങ്ങള്‍...
ക്ലിക്കോട് ക്ലിക്ക്...

എന്നെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം ഓരോ ഫ്രെയിമും ആസ്വതിചെടുക്കണം എന്നാണ്.
പരമ്പരാഗത ശൈലിയില്‍ തന്നെ "പെര്‍ഫെക്റ്റ്‌" സ്നാപ്പുകള്‍ക്ക് മാത്രം മുതിരാതെ
നമ്മുടെതായ പരീക്ഷണങ്ങള്‍ ചെയ്യുകയാണെങ്കില്‍ ഇത്രയും ക്രിയെടീവ് ആയ മറ്റൊരു
കാര്യമില്ല.

താഴെ കൊടുത്തിരിക്കുന്ന രണ്ട് ചിത്രങ്ങള്‍ ശ്രദ്ധിക്കൂ.

ആദ്യത്തേത് ഒരു സാധാരണ ചിത്രമാണ്. പക്ഷെ രണ്ടാമത്തെ ചിത്രത്തില്‍
നാം ഉദ്ദേശിക്കുന്ന സബ്ജക്ടിനെ കുറച്ചു വലത്തേക്ക് മാറ്റിയപ്പോള്‍ അതൊരു പുതുമയായി.
കുറച്ചുകൂടെ സൂം ആയി, ചില വശങ്ങള്‍ പോയ്മറഞ്ഞപ്പോള്‍ വേറൊരു ലുക്ക്‌ കിട്ടി.
മറ്റൊരു കാര്യം ശ്രദ്ധിച്ചോ? ഇതൊരു "പോര്‍ട്രയിറ്റ് " സൈസ് ചിത്രമല്ല,
മറിച്ച് ഇതൊരു "ലാന്റ്സ്കേപ്" ആണ്, പക്ഷെ ഈ ആങ്കിളിലും "പോര്‍ട്രയിറ്റ് "
രസകരമാണ്; അല്ലെ?
അടുത്ത ചിത്രം സൈസിനാല്‍ ഒരു പക്കാ "പോര്‍ട്രയിറ്റ് " ആണ്.

"പോര്‍ട്രയിറ്റ് " ചെയ്യുമ്പോള്‍, കുട്ടികളെയൊക്കെ ആണെങ്കില്‍ എപ്പോഴും
ക്ലിക്ക് ചെയ്യാന്‍ റെഡി ആയിരിക്കുക, രസകരമായ ഭാവങ്ങള്‍ എപ്പോഴാ കിട്ടുക
എന്നറിയില്ലല്ലോ. പിന്നെ ഇതുപോലൊരു വികൃതി-കുട്ടനാണെങ്കില്‍ മുഴുവന്‍
സമയവും ഇവനെ ഫ്രെയിമിന്റെ ഉള്ളില്‍ നിര്‍ത്തുന്ന കാര്യവും ശ്രമകരമാണ്...

മറ്റൊരു കാര്യം ശ്രദ്ധിക്കേണ്ടത് ലൈറ്റിംഗ് ആണ്. കഴിയുന്നതും പകല്‍ വെളിച്ചത്തില്‍ മാത്രം
ചിത്രങ്ങള്‍ എടുക്കുക. രാവിലെയും സന്ധ്യക്ക്‌ മുന്‍പുമാണ്‌ നല്ല സമയം. ഉച്ച സൂര്യന്റെ
വെളിച്ചത്തില്‍ ചിത്രമെടുത്താല്‍ മിക്കവാറും, കണ്ണിന്റെ വശങ്ങള്‍ ഇരുണ്ടിരിക്കും. പിന്നെ
കഴിവതും ഫ്ലാഷ് ഒഴിവാക്കുക, ചിത്രത്തിന്റെ സ്വാഭാവികത പ്രകൃതിയുടെ വെളിച്ചത്തില്‍ മാത്രമേ
കിട്ടൂ. ഒരു "പോര്‍ട്രയിറ്റ് " ഒരുക്കുമ്പോള്‍ മുഖം മുഴുവന്‍ വെളിച്ചം വീണാലേ നന്നാവൂ
എന്നൊന്നുമില്ല. ഒരു വശത്തുനിന്നും "ഗ്രേഡിയെന്റ് " പോലെ നിഴല്‍ വീഴുന്നത്
ചിത്രത്തിന് മിഴിവേകും. പലപ്പോഴും, ഫ്ലാഷ് ചില രംഗങ്ങളില്‍ രസം കൊല്ലികള്‍ ആകാറുണ്ട്.
ഫ്ലാഷ് വീഴുമ്പോള്‍ ആളുകള്‍ പോസ് ചെയ്യാന്‍ മടിക്കുകയും, നമുക്ക് രസകരമായ
രംഗങ്ങള്‍ നഷ്ട്ടമാവുകയും ചെയ്യുന്നു. അങ്ങനെ ആഘോഷ വേളകളില്‍ അവരറിയാതെ
എടുക്കുന്ന രീതിയെ "കാണ്ടിട് ഫോട്ടോഗ്രഫി" [Candid Photography]
എന്ന് പറയുന്നു.

ഒടുവിലായി ഒരു കാര്യം കൂടി പറഞ്ഞോട്ടെ; ചിത്രം എടുക്കുന്ന വ്യക്തിയോട്, അതായത്
നമ്മുടെയൊക്കെ "സൂപ്പര്‍ മോടെല്‍സിനോട്" എപ്പോഴും ക്യാമറയിലേക്ക് തന്നെ
നോക്കണമെന്ന് ശടിക്കരുത്. ലെന്‍സിലേക്ക് തന്നെ നോക്കാതെ;
വശങ്ങളിലേക്കോ അല്ലെങ്കില്‍ വിദൂരതയിലെക്കോ നോക്കിനില്‍ക്കുന്ന കണ്ണുകള്‍ക്ക്,
ഒരുപക്ഷെ നമ്മോടുപറയാന്‍ കൂടുതല്‍ കഥകളുണ്ടായെക്കും...

ഇതാ ചില ഫോട്ടോഗ്രഫി ടിപ്സ് , താഴെ ക്ലിക്കുക.

http://digital-photography-school.com/how-to-take-portraits-19-portrait-photography-tutorials

http://digital-photography-school.com/11-tips-for-better-candid-photography

http://digital-photography-school.com/the-human-side-of-photography-4-tips-for-natural-looking-portraits